İsimsiz

[samuelclk]

Güneş ve Ay (4.Bölüm:Bilinmeyen)

Bazı insanlar için ölümle hayattın zerre bir farkı yoktur. Bazıları yaşarken ölür…

Yok sayılarak ölür mesela… Dışlandığında ölür… Kalabalığın ortasında bir köşede tek başına titreye titreye can verir her Allah'ın günü… Kimsede bunun farkına varmaz. Kimsede fark etmez bunu…

Ne onu fark ederler ne de yaşadığı acıları…

Hatta bazen alay ederler, zayıf olduğunu, çok saf olduğunu… Her şeyi abartığını söylerler…

[samuelclk]

BENDEN BANA:

Doğru Duydun... ODAKLAN....

Welcome back to Instagram. Sign in to check out what your friends, family & interests have been capturing & sharing around the world.

[samuelclk]

Hani derler ya...

"Söz Uçar Yazı Kalır" diye

Keşke sözler değilde "sen" kalsaydın geriye

Kalan sözler acı veriyor çünkü...

[samuelclk]

Güneş ve Ay (5. Bölüm: Bilinmeyen 2)

Bir anlık huzura ersem, bir ömürlük acılar çekiyordum ben…

[samuelclk]

Napolyon Diyor Ki...

"Cesaretde Aşk Gibi Ümitle Beslenir."

NAPOLYON BONAPART....

[samuelclk]

Sen ölümdün...

Sen ölümdün, ben ise ölümü arzulayan bir ölümlü...

Gitme, yakınlaş tabiattın neyse onu yap

Korkma sakın... Canı acır diye...

Alışkınım ben...

Sen sadece "emrolunduğun gibi dosdoğru gel bana"

[samuelclk]

Duvarlar ve İnsanlar

"Bazen sevdiğim insanlar ve kendim arasında duvarlar inşa ediyorum..."

"Bir yerde okumuştum, 'Sana karşı duvar ördüysem tuğlasını sen verdin!' diye. Bu cümle hayattımı şekillendirmeye yetti."

[samuelclk]

Dostoyevski Diyor Ki...

İnsana özgü bir yeteneksizliktir;

Yaşayamamak...

Yoksa hangi balık boğmuş kendini,

Hangi serçe atmış kendini damdan..?

Dostoyevski

[samuelclk]

Giden mi? Kalan mı?

Hayat gidene mi zordur yoksa kalana mı?

Gitmek mi ölüme benzer yoksa kalmak mı?

Giden nereye gitti peki?

Peki kalan nerde kalacak?

Peki tarih gideni mi affedecek

Yoksa kalanı mı?

Zamanda gizli sanırım çoğu sorunun cevabı...

Tabi zaman bizi bizi bırakırsa...

Peki ya bırakmazsa...

Bizden geriye soru işaretleri; üç noktalar mı kalacak geriye..?

İçimden ölüme nağmeler dizmek geliyor bazen...

Yaşayan biri olarak değil ama...

"Ölü biri" olarak...

Kararmış kağıtlarda ayrılığa, ölüme yazılmış binlerce dize...

Mürekkep olarak kullanılmış litrelerce kanım...

Yazıldı o kağıtlara senle yaşanmış her anım...

[samuelclk]

ÖLÜMLE YAŞAM ARASINDA

Ruhumun ikiziymiş Bu tuttuğum ellerinin iziymiş Ecel gibi çağırıyor kabuslar beni GİTTİĞİ GÜN İÇİNMİŞ

Ne güzeldi kokun üzerime sinmiş Alev almış içim yana yana dinmiş Düşkünlüğüm deli gözlerine Azabım inci gibi dizilmiş

[samuelclk]

Hikayemiz

Birbirimizden Haberdar Olamıyorsak Bari Hikayemizden Haberdar Ol....

[samuelclk]

Ben:Gidemez dimi insan gerçekten sevse…?

Lena:Evet...

Ben:Ama

Ben: Sever ya

Ben:Belki "mecbur" kalmıştir…

Ben:Yani...

Ben:Sevmistir ya...

Lena:Kandırma kendini

Lena:Biliyorsun gerçeği

Ben:Ama...

Lena:Hiç bir "mecburiyet" gitmeye sebep kılmaz

Lena:Ben ölüyüm yinede gidemiyorum ondan

Lena:Çünki o yaşıyor

Lena:Kendimi bir cin gibi hiss ediyorum

Lena:Ona musallatim

Lena:Ona bagliyim

Ben:Neden herkes "o seni sevmedi…" diyor..?

Lena:Çünki gerçək

Ben:Ama...

[samuelclk]

Güneş ve Ay(Açıklama)

Bir korkudur aşk… Yüzünü dahi görmediğin; bir kez olsun yan yana ve yüz yüze gelmediğin birini kaybetme korkusudur. Atilla İlhan'ın sözünü ettiği "Ayrılık da sevdaya dahil" cümlesimdeki o "sevda"ya dahil olan "ayrılık"tan korkmaktır… Bütün benliğinde hemde… Korkmaktan korkmaktır aşk…

[samuelclk]

Ölüm ardıma düşüp de yorulma Var git ölüm bir zaman da yine gel Akibet alırsın komazsın beni Var git ölüm bir zaman da yine gel... :)

[samuelclk]

Güneş ve Ay(Açıklama)

İnsan sevince "Benlik" duygusu kalkar ortadan…           BEN + SEN = BİZ oluruz.

Aşkın Matematiği bu kadar basittir aslında… Sen ve Ben… Ve bi bakmışız "aşk" toplamış ikimizi… Bize eşitlemiş…

[samuelclk]

Güneş ve Ay(3.Bölüm:Ölmeden Ölenler...)

Yalnızlığı ve karanlığı seviyordum… Bi o kadarda korkuyordum aslında…