Təsadüfən tanış olduğum insanların həyatıma rəng qatması. . nə vaxt yaşanar təxmini
$LAYYYTER

titsay

Janaina Medeiros
he wasn't even looking at me and he found me

★
Not today Justin
cherry valley forever
wallacepolsom

Product Placement
we're not kids anymore.
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

blake kathryn

❣ Chile in a Photography ❣
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

ellievsbear
No title available
art blog(derogatory)
Monterey Bay Aquarium

if i look back, i am lost
NASA

seen from United States

seen from Canada
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Netherlands
seen from United States

seen from Russia
seen from Brazil
seen from Canada

seen from United States

seen from United States
seen from Canada
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from Saudi Arabia

seen from United States
@sanctasu
Təsadüfən tanış olduğum insanların həyatıma rəng qatması. . nə vaxt yaşanar təxmini
yoxa çıxmısan...
şəbəkə dairəsi xaricindəyəm.
Həyatda elə məqamları var ki, insan əldə etdikləri ilə deyil, imtina etdikləri ilə böyüyür.
Soruşsalar Şəhri varmı arzun?!
Gecə babamın ruhu gəlib saçımı sığallasın
Pəncərəni də açıq qoysun arxasıyca
İstərəmki o gedən kimi məni də külək aparsın
Uzaqlıq sərhədin o tayı deyil,
Otaqdan-otağa biganəlikdi..
Elşən Mehdi
Melanxolik olanda yumor hissim məzuniyyətə çıxmış kimi görsənir.
Qala bildiyimiz tək yer, digərlərinin yaddaşıdır.
Oruç Aruoba
Bəzi adamlar kənardan yaxşı adama bənzəsə də, yaxından tanış olub görürsən ki, çoxu adamlıqdan uzaqdı.
Ən qorxulu şey tənha qalmaqdır.
Daim intizar və məyusluq içində olmaq adamı yorur.
İçimdə elə bir hiss varki, sanki kimisə itirmişəm və bu hiss mənə çox tanışdır.
Öz-özümlə danışdığım qədər heç kimlə danışmıram.
Nəyə çox həvəslənsəm qursağımda qalır
Gecə düşən kimi halım xarablaşır.
Adsız qəhrəman
Gündəlik həyatımda tez-tez maraqlı hadisələrlə, təsadüflərlə rastlaşıram. Daha doğrusu rastlaşdığım hadisələr kimi üçünsə sıradan hadisələr sayılsada, mənə görə çox dəyərlidir. Bəlkə də, bunlar yeknəsəq həyatın mənə qatdığı bir fürsətdir. Kim bilir?
Yataqxana ətrafında bir qulaqsız pişiklə dostlaşmışam. Bu pişik çox zaman ayaq altında, zibilliklərdə və birdə yalnız yuxarıdakı kişinin bildiyi yerlərdə avaralanar. Ancaq hara gedir getsin, dönüb-dolaşıb gələcəyi yer yataqxana olar. Adı yoxdur. Necə deyərlər adsız qəhrəmandı. Yuxarı da qeyd etdiyim kimi tayqulaq pişikdi. Güloğlanın (yataqxana növbətçisi) danışdığı mifə görə onun bir qulağını it aparıb. Yataqxanadakı hərkəs bu tayqulaq pişiyi tanıyar, ancaq o qədərdə hörmət etməzlər. Çünki bu pişik öz sürtüklüyü və sırtıqlığı ilə hər kəsi zinhara gətiribdir. Halbuki bu tayqulaq pişik mənim çox xoşuma gələr. Bəzən məni kədərli gördükdə heç miyoldamaz. Eləcə yanıma gəlib, sakitcə oturar. Nədə olsa onların hiss etmə qabiliyyəti, insanlardan qat-qat güclüdür. Həmçinin mən heyvan sevməyən adamın insan sevməsinə də inana bilmirəm. Burda bir Mahir əmi var. Onu yataqxananın heyvərə tayfası heç sevməz. Nə zaman da mənim yan-yörəmdə pişik görsə o dəqiqə dilə gəlib deyərki - Apar, Həsən, apar bunu azdır. - heyvana sevgisi olmayan bir adamın insanlara olan sevgisini təssəvür belə edə bilmirəm..
Halbuki bəzən insanı başa düşən bir tayqulaq pişik belə olur.
İstilər sanki imtahanlardan da ağır sınaqdır.