Chasing Relentlessly.

izzy's playlists!
Today's Document

JBB: An Artblog!
YOU ARE THE REASON

⁂
taylor price
styofa doing anything
sheepfilms
Claire Keane
Not today Justin

if i look back, i am lost

Kiana Khansmith
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
Keni
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

#extradirty
NASA
RMH
Sade Olutola

Kaledo Art

seen from Malaysia
seen from Sweden

seen from United States
seen from Sweden
seen from United States

seen from Armenia
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Spain

seen from Türkiye
seen from United States
seen from United States
seen from United States
@sarcasmikeee-blog
Chasing Relentlessly.
Bakit..
Gulong gulo na ako. Bakit ganito. Bakit :(
Hope anchors the soul.
Paalam sa 5 years and 1 month.
Lagi nalang tayong ganito, wala nabang bago?
Proud ako sa sarili ko.
Hindi kami ganun kayaman at hindi rin kami ganun kahirap sa antas ng tao nasa gitna lang kami, may-kaya kung tawagin wala akong kotse, pero may motor ako. Malaking tulong sakin ang motor ko, kung may lakad ako nagagamit ko at wala pang traffic kapag naka motor ka! :) Nakukuha ko ang mga gusto ko, pero pinaghihirapan ko hindi ako yung taong pala hingi sa magulang ko, siguro dati nung hindi ko alam yung halaga ng pera. Kasi may mga tao ngayon sinasabi na mayaman sila may mali dun sa salitang yun eh. Mayaman ang magulang mo hindi ikaw, kasi nakasandal ka parin sa magulang mo hanggang ngayon. Ako bente anyos na ako, marami na akong naranasan marami na akong pinagdaanan. Hindi ko pinagmamalaki na graduate ako ng engineering, nilunok ko ang pride ko at pumasok ako sa robinsons bilang packaging clerk, gusto ko lang subukan maiba naman. Ayoko kasi maging boring sa magiging mga anak ko in the near future, yung walang maikwento, walang maipapangaral sakanila.. Lalo na at mahirap ang buhay ngayon nag mamahalan ang lahat mapa gamit ma pa gasolina.. Basta ganun.. Marami na akong nagawang mali pero naging proud parin ako sa sarili ko, kung hindi sa mga kamalian na yun hindi ko marerealize yung mga bagay bagay.. Laking pasasalamat ko din at nakakita ako ng KAIBIGAN hindi TROPA.. Magkaiba kasi ang kaibigan sa tropa.. ang TROPA andyan sila palagi pag may problema ka kainuman mo, kasabayan mo mag yosi pinapayuhan ka ng walang kakwenta kwenta.. Ang KAIBIGAN.. yan kahit wala sila palagi sa tabi mo pero tunay sila sayo, nalalapitan mo, nahihingan mo ng magagandang payo at ieencourage kapa nila, lalo na kapag nahihirapan kana hindi ka nyan pababayaan. Ang kaibigan naiiyakan mo kasi naiintindihan nila ang sitwasyon mo.. Masaya ako na nagkaron ako ng tatlong tunay na kaibigan bale apat talaga yan sila e isang babae at tatlong lalake pero nalihis yung isa. Haha! :) Yung babae na yan nasa 40's na yan pero kung umasta yan parang bata na kasing edad namin siya ang nanay namin sa magkakaibigan, binibigyan kami ng payo palagi, kung ano i-open niya go lang kami. Yung isa naman si Mc, may tatlo na siyang anak pero hiwalay siya sa asawa kasi ayaw ng tatay ng lalaki sakanya, pero nagpupurisigi siya na magkabalikan sila ng asawa niya.. Ako lagi taga payo kay Mc, magaling ako mag payo sa iba pero pagdating sa sarili ko hindi ko ma-apply mahina ako sa ganun. Kami rin ni Carl nagpabago sa ugali ni Mc, pala inom yan dati halos araw araw lasing yan pero nung nag Simbang Gabi 2013 kami sinama ko na siya samin ng kaibigan ko, nilayo namin siya sa bisyo.. Good thing at nagawa niya nga. At ang huli kong kaibigan, ang pinaka matalik kong kaibigan hindi ko alam kung paano kami naging magkaibigan gabi napatanong nalang kami sa sarili namin kung paano kami nagkakakilala, siya ang lagi ko kasama sa bahay kapag walang tao dito, kasi wala naman akong kapatid. So, pinapupunta ko siya at si Mc. Matibay ang samahan namin lalong pinagtibay at nagpatunay ng samahan namin noong namatay ang mama ni Carl, ako ang nagsugod sa hospital sa mama ni Carl binuhat ko ang mama niya pababa ng building at ako ang nagtawag ng masasakyang tricycle at nag convoy ako gamit ang motor ko para lang mapabilis ang daan ng tricycle sa hospital pero wala na e, iniwan na tala sila ng mama niya.. Halos gabi gabing lamay andun kami hindi kami nawawala kasi ayaw namin maging malungkot ang kaibigan namin. Ganyan kami katibay, walang iwanan kumbaga. Kaya proud ako sa sarili ko kahit ganito lang ang buhay ko, hindi ko kailangan maging mayaman, pero kung papalarin ako maging mayaman? Tutulungan ko ang mahihirap na maiahon ang sarili nila sa kahirapan. Matulungin kasi ako, mabigat sa dibdib ko lalo na kapag may kaibigan akong silat sa pera. Kung saan saan na napunta itong blog ko, pero eto nasa saloobin ko ngayon eh, tinype ko lang. Hindi ko hinangad na may magsipag magbasa neto, pero kung meron man salamat saiyo kapatid! Kung gusto mo ng payo, i message mo lang ako! :) Sabi ko nga kanina magaling ako magpayo sa ibang tao pero sa sarili ko hindi. Kaya magpayuhan tayo! Hehe.
REBLOG kung mahal mo mga magulang mo.
It's a good day to die hard.
Thank you Lord sa pangatlong buhay na binigay mo sakin.
Have a mind that is open to everything, and attached to nothing.
Tilopa (via thegirlthatcriedwolf)
GPOY
Never mess with me.