SaskiaBlogt

Saskia blogt graag. Over van alles. Over theater, politiek, en over wat ze nu nog niet kan voorspellen.

[saskialammersblogt]

Zorgen over sociaal domein

In ‘Eindhoven de sociaalste’ constateerden we samen dat het echt anders moest. Er waren te veel hulpverleners op een gezin, de inwoner stond niet centraal, en vaak de de knellende regelgeving. Daaruit ontstond de WIJvisie. In 2015 verwachtte het Rijk echter een driedubbele beweging: de ideologische verandering, de overdracht van taken (soms zelfs zonder gegevensoverdracht zoals bij jeugdzorg) en tegelijkertijd een flinke bezuiniging. Een verandering waar normaliter zo’n 10 jaar voor nodig is... En dat terwijl er ook tot een gemeentelijke reorganisatie besloten was. Kortom: te veel tegelijkertijd, te grote tijdsdruk en te snel willen bezuinigen.

En nu zitten we dan met een flink tekort. Hebben het Rijk en ook wij als raad het niet realistisch ingeschat? Waren we voldoende voorbereid? Is de gewenste transformatie voldoende opgang? Hoe dan ook, we moeten gezamenlijk de verantwoordelijkheid nemen het op te lossen. Naast de lange lijst aan eerder genomen maatregelen, is volgens het college nog een extra stap nodig: een tweede sluis om de uitgaven bij specialistische zorgaanbieders te begrenzen.

Per segment is er gezocht naar de beste aanpak. GroenLinks kan er helemaal in mee gaan, maar ziet een aantal risico’s waar we graag in gerustgesteld worden:

- Hoe stimuleer je ondanks de aanpak per segment dat er ook op tweedelijns niveau generalistisch gewerkt of samengewerkt wordt? Een probleem staat nl zelden alleen, zo blijkt bijv dat bij jongvolwassenen in de jeugdzorg een kwart tot de helft uit een instabiel gezin komt.

- Als er steviger op financiën gestuurd wordt, dan wordt het opportunistische gedrag vaak ook groter. Hoe voorkomen we dat bijv de complexe/duurder uitpakkende doelgroep niet tussen aanbieders wordt rondgepompt?

- Hoe voorkom je dat geld in portemonnee aanbieders verdwijnt ipv bij de client terechtkomt? Goed om te lezen dat er stevig op wet normering topinkomens, beperkte reserves etc gestuurd gaat worden. Vergeet daarbij de dividenduitkeringen niet. Dit voorkomt dat andere aanbieders een slechte naam krijgen.

- Het is goed dat er zorgvuldig naar aanvaardbare wachttijden wordt gekeken. Dit is alleen vrij lastig objectief te maken, kunnen we daarom naast dat het veld en de raad, ook clienten goed betrekken? Het draait immers om hen. We moeten vervolgens ook wachttijden monitoren. Een goede sturing op de instroom maar zeker ook de uitstroom is een vereiste. Graag ziet GL elk kwartaal de instroom en uitstroom per segment.

GroenLinks is er blij mee dat de oproep in onze motie Beweging in Transitie meegenomen is. Want prikkels om samenwerking tussen aanbieders te realiseren en innovatie te stimuleren, is hard nodig. Denk hierbij aan vrije budgetten voor innovatie, contractafspraken en incentives. Dat de transitie nog onvoldoende is ingezet, bleek bijv uit de onlangs verschenen publicatie van oa Lilian Linders naar onderzoek in Zuid-Oost-Brabant. Jeugdhulpverleners vallen snel terug in oude patronen, het kind/gezin wordt onvoldoende centraal gesteld, geharrewar over rollen/verantwoordelijkheden tussen wijkteams, Veilig Thuis en specialistische jeugdzorg.

De vraag blijft wel wanneer we aan de grens komen van de kwaliteit van onze zorg. Zolang we nog sturen op de transformatie en strakkere sturing staat GroenLinks erachter. Maar als we de bedragen maximeren, moeten de begrote bedragen wel realistisch blijven. Zo heeft Tilburg bijv voor 2018 op jeugd 4,5 mln meer begroot dan wat wij inclusief al onze overschrijdingen in 2017 uitgaven, en op WMO zelfs 17,5 mln. Om uit te gaan van realisatie 2016 bij de bedragen voor 2019 stellen we dan ook enige twijfels. GroenLinks wil graag dat het college benchmarkt versus vergelijkbare gemeenten bij de uitwerking van de notitie. En goed kijkt of de macro-budgetten wel toereikend zijn. En mochten we na alle maatregelen tekort komen, dit ook mee te nemen in de lobby naar het Rijk.

[saskialammersblogt]

Tegen de tegenprestatie

Eind 2014 is met een grote meerderheid het GroenLinks-amendement tegen de tegenprestatie aangenomen. Niet zo gek: ons belangrijkste doel moet toch zijn om mensen aan het werk te helpen? We zijn toch niet voor een koud ‘voor wat hoort wat’? Toch is Eindhoven op de vingers getikt door het Rijk. Het college heeft in een notitie een dappere poging gedaan om zo goed en zo kwaad als het kan een alternatief te maken wat toch dichtbij de wensen van de raad en de clientenraad komt. Echter het blijft vreemd om dat te moeten, terwijl de onderbouwing voor de tegenprestatie vanuit het Rijk zo dun is.

Ik kan me nog goed herinneren hoe de raadsdiscussie in 2014 verliep, we moesten de vergadering een paar keer schorsen om met een jurist te zoeken naar een goede formulering die past binnen de gestelde eisen van het Rijk. En nu zijn we toch teruggefloten. Ik heb de wet nagelezen, nog eens nagelezen, nog eens nagelezen, en ik snap niet wat het probleem is. Er staat alleen dat we in de verordening regels moeten vastleggen over de tegenprestatie. En dat hebben we gedaan.

Of is het Rijk gewoonweg niet blij met gemeenten die de geboden interpretatieruimte in de wet pakken? Decentraliseren is toch decentraliseren zou je zeggen. Naast de wettelijke onderbouwing, kunnen we ook de wetenschappelijke onderbouwing over het nut en noodzaak van de tegenprestatie niet vinden. Zolang de argumentatie niet helder blijft, denk ik dat we als Eindhoven vooral de samenwerking met anderen gemeenten zoals Amsterdam moeten zoeken en moeten lobbyen bij het Rijk. Als het een aantal bedrijven met de dividendbelasting zo lukt, waarom zouden dan deze twee Mainports minder effect hebben? Als slimste regio van het land, moeten ze toch begrijpen dat wij ons door inhoudelijke argumenten laten leiden?

Gelukkig gaf wederom een meerderheid van de raad aan dat de tegenprestatie weinig toegevoegde waarde heeft. De wethouder gaat dan ook in overleg met Amsterdam, die ook de tegenprestatie niet wenst in te zetten, om te kijken wat daar de consquenties van zijn. Wordt vervolgd dus...

[saskialammersblogt]

Zonder kopzorgen over schulden

Als je mensen in schulden spreekt, proef je de moedeloosheid. Er lijkt voor hen geen einde aan de berg te komen: de boetes die zich opstapelen, de deurwaarders- of incassokosten die er elke keer bijkomen. Voor wie er weinig gevoel bij heeft, hoef je maar even de TV-serie Schuldig terug te kijken. Het probleem van schulden, de impact die het heeft op gezinnen, wonen, werken, gezondheid wordt daarin treffend verbeeldt. Juist als je met schulden kampt, moet je je kop er flink bijhouden om goede afbetalingsregelingen af te spreken, lastige keuzes te maken om zuiniger te leven, een beter betaalde baan te zoeken, en papierwerk te regelen voor armoederegelingen. En dat is nou net wat op dat moment minder lukt. Uit de hersenwetenschappen blijkt dat mensen door (chronische) stress, armoede en schulden meer van dag tot dag gaan leven, niet altijd de meest verstandige beslissingen maken, en minder doelgericht en probleemoplossend handelen. In de effectieve methode Mobility Mentoring wordt dit niet als oorzaak maar ook als gevolg van schulden gezien. Een gegeven. Een vertrekpunt. Er wordt rekening gehouden met de effecten van armoede door bijv procedures te vereenvoudigen en te herinneren aan afspraken, te werken aan een hoger inkomen/beter betaald werk, en vaardigheden te versterken. Zo worden inwoners geholpen met concrete stappen om gefocused te blijven op het einddoel. In Eindhoven staat het onderwerp schulden hoog op de agenda. Er zijn diverse pilots geweest waaronder de Goede Gieren-pilot en via de Citydeal Inclusieve Stad. Ook wordt stevig ingezet op preventie. De inzichten van Mobility Mentoring kunnen daar naadloos bij aansluiten. In de raadsvergadering van 16 mei hebben wij (GroenLinks, daarbij gesteund door de meerderheid van de raad) dan ook het college gevraagd om samen met WIJeindhoven te bekijken hoe met deze nieuwe inzichten de huidige schuldenaanpak verbeterd kan worden. Ook de nieuwe clientenraad en het informele netwerk zal hierbij betrokken worden. Voor 1 oktober horen we meer!

[saskialammersblogt]

Stem NEE tegen alle politieke verleidingen, en ga KIEZEN

Ook voor mijn werk bij Theaters Tilburg schrijf ik af en toe een blog. En die wil ik jullie niet onthouden: ///////////// Hoe makkelijk laat je jezelf meevoeren in een overtuiging die niet de jouwe is? Daar gaat het boek Onderworpen van de spraakmakende schrijver Houllebecq over. Een verontrustend verhaal dat op 21 mei op het NTGent Theaterweekend door de vermaarde regisseur Johan Simons op de planken wordt gebracht in Theaters Tilburg. De afgelopen jaren zien we veel keuzes gemaakt worden door inwoners, die bij anderen verbazing oproepen. Van een NEE-stem op het Oekraïne-referendum, de keuze voor de Brexit, het overweldigend aantal stemmen op Trump of… net zo goed… de strategische stem op Samsom bij de vorige verkiezingen of wellicht op Rutte nu. Dat roept de vraag op of iedereen stemt voor wat hij wil bereiken, of om iets anders: een grote teleurstelling uitspreken over ‘de politiek’ of een strategische stem om de coalitievorming te beïnvloeden?... Niet stemmen op wat je eigenlijk in de toekomst wilt bereiken, wellicht doen we dat allemaal wel eens. Met als gevolg, voor de reflectanten onder ons, een kater over de uitslag de volgende ochtend. Waarom doen we dat? Is het bij gebrek aan betere opties? In het boek Onderworpen van Houllebecq gaat het net zo. Anti-held van de geschiedenis is een 44-jarige docent aan de Sorbonne. Alles verandert na een politieke omwenteling. Om bij de Franse verkiezingen in 2022 een overwinning van Marine Le Pen tegen te houden, wordt bij gebrek aan betere kandidaten, massaal gestemd op de charismatische leider van het (fictieve) Moslimbroederschap. Als president tovert deze de Bourgondische republiek langzaam om in een islamitisch land. Overigens, zonder veel protest van het Franse volk, want die sharia-light blijkt zo gek nog niet. De werkeloosheid daalt, er is amper nog geweld, het eten is overheerlijk, je mag nog gewoon je bordeauxtjes blijven drinken, en de relatie man-vrouw was sowieso nodig aan revisie toe… Een cynisch, controversieel boek dat vraagt om een theatrale bewerking van NTGent en Action Zoo Humain (een Gents theatercollectief dat superdiversiteit en beeldvorming van etnische minderheden onderzoekt). Zwaar over de rand of niet, de schrijver Houllebecq irriteert zich overduidelijk aan de ‘verwende Westerse consumptie-samenleving’. Een maatschappij die enkel met korte termijn ‘geluk’ en weinig met morgen bezig is. Die weinig geëngageerd is. Een samenleving die het allemaal maar oogluikend laat gebeuren, zolang we ons natje en droogje maar krijgen. Een inktzwarte kijk op onze mensheid. Krijgt hij gelijk? Zijn we zo met onszelf bezig dat we vergeten na te denken? Vergeten we dat onze stem er weldegelijk toe doet? Dat een NEE-stem vaak staat voor stilstand in plaats van verandering. Dat een strategische stem, een stem is voor het slappe aftreksel van wat je eigenlijk had gewild? Daarom een oprechte oproep: Kies voor wat je wilt bereiken. Hoe onze samenleving eruit moet zien over vier, tien of honderd jaar. Gebruik stemwijzers, lees verkiezingsprogramma’s, verdiep je in het stemgedrag van Tweede Kamerleden. Kortom: Stem NEE tegen alle politieke verleidingen, en ga KIEZEN. Een kater kun je beter krijgen van een goede avond uit! Organisatie NTGent Theaterweekend, Theaters Tilburg

[saskialammersblogt]

Genoeg ruimte voor initiatieven essentieel voor levendige stad

Betoog vastgoedbeleid december 2016

Eind jaren 90 wisten designers en andere afgestudeerden als ik, niet hoe snel ze na hun studie weg moesten komen. Er was maar weinig te beleven in Eindhoven, er was een tekort aan goedkope ateliers, en weinig vrije experimenteerruimtes. Leegstand zoals de oude Philipspanden bleek een enorme katalysator voor een levendiger Eindhoven. Ruimtes waar van alles mocht. Waar niet de regeltjes, niet de NEN-normen, maar creativiteit de kans krijgt. Vrije ruimte is essentieel. Ook middenin het centrum. De afgelopen tijd is er spanning komen te staan op deze vrije ruimte. GroenLinks ontvangt signalen van zowel culturele als maatschappelijke initiatieven dat zij maar met moeite een plek vinden. Natuurlijk moest er na het rekenkamerrapport echt iets gebeuren op vastgoed, complimenten om dit zo voortvarend op te pakken. Echter het mag niet doorslaan, we willen niet terug naar de keurigheid van de jaren 90.

Nu concreet: GroenLinks staat grotendeels achter het plan. Ja, het is goed als de gemeentelijke beleidsdoelen centraal staan en dat er een integrale vastgoedtafel komt. Ja, we willen dat afdeling vastgoed een proactieve matchmaker wordt. En 1000x ja: we willen we willen dat bij leegstand pas als allerlaatste redmiddel de HOD’s van deze wereld worden ingezet. Ook wat suggesties:

Voordat we de portefeuille verkleinen, is het goed als samen met andere sectoren de gemeentelijke beleidsdoelen mbt vastgoed in kaart worden gebracht. Zoals bij bijvoorbeeld de cultuurscan bleek, heeft de gemeente nu maar beperkt zicht op de maatschappelijke waarde van initiatieven die alleen via stenen worden gesubsidieerd. Vandaar ons verzoek vorige keer om bijvoorbeeld een atelierbeleid op te stellen, wat nu jammer genoeg uitstel krijgt tot Q1. We kijken ernaar uit.

GroenLinks snapt de wens voor een kernportefeuille maar ziet deze graag gecombineerd met voldoende flexibele ruimte voor initiatieven. De wethouder gaf aan dat er voldoende vastgoed in bezit is om deze flexibele ruimte beschikbaar te krijgen door kritischer om te gaan met antikraak. Daar houden we hem aan.

Een goede afweging tussen financiele en maatschappelijke impact aan de vastgoedtafel is essentieel. Het zou goed zijn om wanneer kaders botsen deze terug te laten sijpelen naar de raad. We roepen dan ook op tot een evaluatie over een half jaar/jaar.

Net als het college vindt GroenLinks antikraak het allerlaatste redmiddel. Het is bizar dat in sommige schoolgebouwen 3 mensen wonen, en er talloze culturele en bewonersinitiatieven staan te trappelen om het pand in te kunnen. Ook vinden we het van de zotte dat er bij antikraak regelmatig een lagere vergoeding wordt gevraagd dan bij bruikleen. Dat moet stoppen. GroenLinks wil dat initiatieven ALTIJD eerst de kans krijgen om tegen dezelfde financiele voorwaarden de ruimten te krijgen.

Wat betreft onderhoud: voor GroenLinks zit er nog heel veel tussen conditie 3 en verloedering. Het mag op sommige plekken rauw/creatief/grotestads voelen. Dat biedt initiatieven de ruimte om vrijer met panden om te gaan. De wethouder heeft toegezegd dat er meer maatwerk mogelijk is.

GroenLinks ziet daarnaast de mogelijkheden om als stadsbestuur meer te sturen op de effecten van vastgoedverkoop. Zo kunnen bijvoorbeeld criteria als duurzaamheid, sociale impact en esthetiek een rol spelen. De klimaatbegroting maakte duidelijk hoeveel er nog te realiseren valt. Kunnen we als gemeente bijvoorbeeld de voorwaarde gaan stellen om van het gasnet af te gaan?

Als laatste ziet GroenLinks ook een kans voor flexibel bruikleen van vastgoed die niet in eigendom van de gemeente is. Meestal ontvangt de gemeente een verbouw/sloopmelding en duurt het soms maanden/jaren voordat er daadwerkelijk gebouwd wordt. Die tijd kan benut worden voor initiatieven. De wethouder heeft toegezegd dit verzoek bij de afdeling intake neer te leggen.

Op naar een stad die krioelt van de spannende culturele en maatschappelijke initiatieven!

[saskialammersblogt]

Het was natuurlijk een beetje vreemd dat Samson een opinieartikel met Pechtold schreef over een ‘bijstand als springplank’, terwijl hij nog maar een paar weken terug tegenstemde in de kamer toen de motie van Linda Voortman (GroenLinks) voor een alternatieve AMvB ter stemming kwam. Een alternatieve AMvB die ons de mogelijkheid zou geven om te experimenteren met een stimulerende bijstandsregeling. Dat vroeg om een reactie. Vandaag in de Volkskrant een opinie artikel hierover van Lisa Westerveld en ja, vanzelfsprekend tekende ik ook mee.

[saskialammersblogt]

Mensen die luisteren, hebben het meest te vertellen

Vandaag staat de nieuwe manier van clientenparticipatie op de agenda in de raad. Een knijter belangrijk onderwerp. Uit de brede clientenbijeenkomst in maart kwam dat het op een andere manier in Eindhoven ingericht moest worden: integraal vanuit huishoudens ipv wetten denken moest centraal, de groepen die nu wat ondervertegenwoordigd waren mogen meer stem krijgen, en het moest flexibeler bijv met werkgroepen worden ingericht, mensen wilden liever vooraf in het proces input leveren dan achteraf te moeten bijsturen. Dat staat nu verwoord in het raadsvoorstel en GroenLinks is overtuigd dat dat een flinke verbetering voor clienten is. Tegelijkertijd snapt GroenLinks 100% de zorgen die de gemeentelijke clientenraden vorige week verwoordden. In het verleden is het regelmatig misgegaan, dus hoe kunnen zij er zeker van zijn dat ze vanaf nu tijdig betrokken gaan worden? Zeker nu het traject arbeidsintensiever wordt en het sociaal domein al aardig belast is? Clienten moeten zich serieus genomen voelen. Een aantal aandachtspunten voor de uitwerking: - De nieuwe werkwijze staat of valt met de juiste mensen aan tafel. Met name clienten zelf, zij kunnen heel goed verwoorden wat belangrijk is voor hen. Dat wil niet zeggen dat ook belangenbehartigers, maar ook generalisten/specialisten betrokken kunnen zijn bij het cocreatieproces, maar dan vanuit een andere rol. - Het managen van verwachtingen: Hoe ziet het proces eruit? Hoe worden meningen meegewogen? Wat is een vereiste vanuit de landelijke regelgeving, en wat valt wel te beïnvloeden? Hoe werkt de besluitvorming? Wanneer wordt het plan geëvalueerd en wie is daarbij betrokken? - Een representatieve samenstelling van de centrale clientenraad: GroenLinks lijkt het niet slim om daarbij de drie wetten, de regeltjes, centraal te stellen, maar een goede verdeling over de verschillende ondersteuningsvragen en achtergronden van mensen. Ook is een rooster van aftreden belangrijk, zodat niet plots iedereen tegelijk stopt, of nieuw bloed te weinig kans krijgt. - Goede training voor zowel ambtenaren als clientenraad: het vraagt een heel andere werkwijze: dialoog ipv discussie, luisteren, vragen stellen etc. Het zou een gezamenlijk vertrekpunt, een gemeenschappelijke taal kunnen vormen. Daarnaast twee punten die de clientenraden vorige week aanstipten: - Een sluitende overgangsperiode: GroenLinks verwacht dat bij elk nieuw voorstel danwel de oude danwel de nieuwe clientenraad heeft kunnen adviseren. - Een oplossing voor clientenraden bij gemeentelijke samenwerkingen: Als wij centrumgemeente zijn kunnen we de regie hierop pakken, en als wij deelnemen aan samenwerkingen is het onze verantwoordelijkheid clientenparticipatie goed vorm te geven. Of dat een aparte raad moet worden, of dat er afgevaardigden per gemeente komen, dat moet bekeken worden. Maar wij willen graag dat het college dit samen met de nieuwe clientenraad uitdenkt. Dit plan vraagt ook om reflectie op de rol van de gemeenteraad zelf. Zowel in onze kaderstellende rol: wat geven wij vooraf mee aan inhoudelijke, procesmatige en financiële kaders? Geven deze enerzijds voldoende speelruimte, maar zijn anderzijds de kaders helder? Dat moeten wijzelf samen met het college bewaken. Maar ook in onze controlerende rol: we willen kunnen bewaken of de cocreatieprocessen goed verlopen. Zoals Godfried Bomans zei: "Mensen, die veel en onbevangen luisteren, hebben ook het meest te vertellen". En dat denkt GroenLinks ook. Besluiten worden er beter van en het draagvlak wordt vergroot.

[saskialammersblogt]

Betoog 15 nov Kinderarmoede in Eindhoven

Maar liefst 421.000 Nederlandse kinderen leven in een gezin met een laag inkomen. Zo'n 300.000 jonger dan 12 jaar. En opvallend... 60% heeft werkende ouders. Ook in Eindhoven zijn er zo'n 6300 kinderen in gezinnen tot 120%. De impact van die armoede is groot. In sommige gevallen een gebrek aan gezond eten, kleren, niet meekunnen op school, niet bij een sport/cultuurclub zitten, geen verjaardag vieren, regelmatig afgesloten zijn van elektriciteit en water, evt zorgen hebben of je het huis uitmoet. Flinke zorgen ook om je ouders. Bovendien is armoede nog een taboe, iets waar kinderen zich onterecht voor schamen. Op de Armoededag vertelde tiener Jamie hoe het voelde om als jongere in armoede op te groeien, de schaamte die je voelt als je niet een verjaardagscadeautje voor een vriendinnetje kopen kan. Je vraagt je regelmatig af hoe het kan. In een rijk land. In een land waar ook sprake is van verspilling, het weggooien van spullen, het weggooien van voedsel. Goed dan ook dat Eindhoven al jaren een ruimhartig armoedebeleid heeft. Met een meedoenregeling tot 120% met maar liefst een bereik van 84%. Gratis OV voor minima, stichting leergeld, het jeugdcultuurfonds, het sportfonds, zwemdiploma. Maar dit zijn nog enkel maar de regelingen gericht op participatie. Er zijn vele mogelijkheden voor toeslagen, collectieve zorgverzekering, ondersteuning bij kinderopvang, samenwerking met de Voedselbank, hulp bij schulden, en dan vergeet ik er denk ik nog een hele hoop. Het is een goedbedoeld doolhof. Maar uiterst belangrijk voor veel gezinnen. Het bij elkaar brengen op de website in een kindpakket is een eerste stap. GroenLinks heeft de gelegenheid gegrepen om wat aanvullend mee te geven: - Zet vooral in op het vergroten van het bereik van alle initiatieven, en regelingen. Probeer de wirwar aan initiatieven toegankelijk te maken, en misschien zelfs te vereenvoudigen, zodat er een toegankelijk integraal aanbod ontstaat. - Armoede betekent an sich gewoon weinig geld hebben. Dat armoede multi-probleem consequenties heeft, wil niet zeggen dat het multi-probleem is. Ga dus niet te veel voor kinderen of ouders bepalen waar het precies aan moet worden besteed. De kinderen moeten centraal staan en niet de regelingen. - Faciliteer de vele onderop-ruilinitiatieven om dit beleid te versterken. Bekijk of je kunt helpen deze te verbinden, bijv zoals het integrale Quiet-platform in Tilburg, wat enkel in natura is. - Zet bovendien in op het bespreekbaar maken van armoede. Denk aan het Quiet kids concept met haar komische lespakketten, waar ik vorige week aan refereerde. Iets wat het onderwerp niet alleen bespreekbaar maakt, maar waarmee kinderen zelf initiatieven kunnen nemen. GroenLinks wil graag kinderen/jongeren betrokken zien bij het uitdenken hiervan. Het kan de discussie flink ontnuchteren. In eerdere gesprekken met jongeren viel ons op, dat zij dan vaak niet denken in geïnstitutionaliseerde vormen. Denk aan stemmen via apps. Chatsessies per onderwerp. Pizza-sessies. Maar ook creatieve vormen als tekenen, video, muziek en theater. Betrek kinderen/jongeren dan ook bij de vorm. Ben bovendien niet te betuttelend over vanaf welke leeftijd. Ook jongere kinderen kunnen zich uitstekend uitdrukken, op hun manier weliswaar.

[saskialammersblogt]

Volop media-aandacht gister voor de initiatieven in verschillende gemeenten (o.a. die van ons) om anders met bijstandsgerechtigden om te gaan. Stimuleren, niet sanctioneren!

[saskialammersblogt]

Voor alles een eerste keer. Afgelopen raadsvergadering diende ik mijn eerste initiatiefvoorstel in, die in samenwerking met initiatiefnemers uit de stad tot stand kwam. Hierbij mijn betoog: Eindhoven is de tweede motor van de economie van ons land. We kunnen ons qua technologische ontwikkelingen meten met de grote innovatieve steden van de wereld. Tegelijkertijd zien we een groep inwoners die te kampen heeft met onzekerheden en fikse teleurstellingen. Bijvoorbeeld door het verliezen van werk. Ons gezamenlijk vertrekpunt aan het begin van deze periode was om de twee snelheden van deze stad te dichten. Maar hoe? Dat begint misschien met iedereen het gevoel te geven mee te mogen doen, ongeacht of je werk hebt of niet, ieder op zijn eigen tempo. Sinds januari is op het gebied van werk, zorg en jeugd een omvangrijk deel van de rijksoverheids- of provincietaken gedecentraliseerd. Los van de flinke bezuinigingen die ermee gepaard gaan, is het idee dat gemeenten dichterbij inwoners staan, en daarmee een integralere kijk op de uitvoering ervan hebben. Ook GroenLinks is daarvan overtuigd. Nu valt alleen op, dat inwoners regelmatig vastlopen in de complexe regeltjes/werkwijze, met name bij de Participatiewet, met onnodige stress tot gevolg. Deze energie kan beter positief aangewend worden richting werk, ondernemerschap of andere vormen van participatie. De huidige werkwijze volgend uit de Participatiewet is ook lastig te combineren met het grote gat tussen het aantal werkzoekenden en het aantal vacatures, en met de integrale visie van WIJeindhoven waarbij maatwerk centraal staat. Bovendien dwingen toekomstige maatschappelijke, economische en technologische ontwikkelingen ons tot nadenken over de relatie tussen arbeid en inkomen. In deze en in andere steden zoals Tilburg, Utrecht, Groningen en Nijmegen wordt dan ook volop nagedacht over alternatieve wegen, of het nu in Tegenlicht Meet-ups, burgerdebatten of denktanks met onderzoekers vanuit universiteiten is. In een innovatieve stad als Eindhoven waar we de toekomst mede vorm willen geven, wil GroenLinks dat we samen met initiatiefnemers uit deze stad een Living Lab opzetten voor een meer stimulerende bijstandsregeling. De verwachting is dat door een iets ruimere denkwijze over wat werk en participatie inhoudt, een positieve en integrale begeleiding vanuit de WIJfilosofie, en een kleine bijverdienmogelijkheid, de intrinsieke motivatie, de participatie en ook het welzijn van inwoners vergroot wordt. Het is in ieder geval het onderzoeken waard. Daarmee wil GroenLinks niet links uitvoegen of rechtsaf slaan, maar samen een alternatieve route kiezen. We zijn dan ook benieuwd in de commissie te horen wat andere partijen van ons initiatiefvoorstel vinden. En bieden graag ruimte om gezamenlijk, en met de initiatiefnemers uit deze stad, na te denken over de exacte invulling van deze pilot om zo tot een gedragen raadsvoorstel te komen.

[saskialammersblogt]

WELCOME GOEDE BEDOELINGEN

Geen enkele kunstenaar heeft de illusie dat zijn werk altijd direct begrepen wordt. Het enige wat je mag verwachten als maker, is dat mensen even de tijd nemen om het te doorgronden. Zo ook bij het kunstwerk van Dries Verhoeven op de Lichttoren: Fare Thee Well! als onderdeel van festival STRP. Zonder dat het kunstwerk in zijn totale context gezien was, stond LPF op zijn achterste poten. Inmiddels zijn er raadsvragen gesteld: “Zieke geesten in Eindhoven misbruiken subsidiegelden met walgelijke Islamitische teksten via een lichtkrant op de Philips Lichttoren”. 

Als de LPF zich even verdiept in het werk, weten zij dat het nog niet in de buurt komt van een verheerlijking van een Islamitische Staat of tot geweld oproept. Het is een kunstwerk waarbij je met een opera-aria van Händel op een koptelefoon, door een telescoop kijkt naar een continue tekststroom van veranderende denkbeelden, overtuigingen of bezittingen op 2 kilometer afstand. Met een “Farewell” komen ‘oude’ denkbeelden zoals “Farewell to the infinite idea of growth” of “Farewell uit het hoofd geleerde telefoonnummers” voorbij. Nieuwe overtuigingen komen met “Welcome” langs bijv. “Welcome goede bedoelingen” of “Welcome leegstand”. Niet oordelend, maar als uiting van een veranderende tijd, van een komen en gaan. Een weemoedig, soms relativerend “visueel requiem voor onze tijd” aldus de maker. 

Juist waar de kunstenaar reflectie zocht, met zijn werk opriep tot een stapje achteruit, kiest LPF voor de frontale aanval. Omdat het werk echter niet provocatief bedoeld was, heeft de maker de dichttekst inmiddels aangepast, om alle misinterpretaties te voorkomen. Toch bleek dat onvoldoende voor de LPF: “Het kwaad zou geschied zijn”. En omdat het werk tot “grote onrust onder inwoners” kan leiden, vragen zij welke stappen er genomen worden richting de verantwoordelijken. Bovendien zijn zij ‘lokaal’ van mening dat het ‘landelijke’(?) subsidiegeld niet aan organisaties met “dergelijke belachelijke acties” ten goede mag komen. “Welcome goede bedoelingen”? 

Kunst moet vragen oproepen. Nu er nadat het werk is aangepast, raadsvragen gesteld zijn, wil ik daar een vraag voor de LPF aan toevoegen: Zou “om onrust onder inwoners” te voorkomen, een oproep om het werk even wat langer dan 10 sec. te bekijken, niet effectiever zijn?

[saskialammersblogt]

WERKelijk!

Op dit moment zijn er meer werkzoekenden dan banen en toch gaan veel re-integratietrajecten uit van eigen verantwoordelijkheid van werkzoekenden. Zo ook bij het Werkleerbedrijf in Eindhoven: “we werken aan je motivatie, realistisch zoekgedrag, sollicitatievaardigheden, maar de grootste succesfactor ben jezelf”. Natuurlijk… Het zou nog vervelender zijn om iemand ermee te laten zitten. Maar als er aangegeven wordt “dat er zeker een baan voor je is weggelegd, alleen in een andere vorm dan dat je nu misschien denkt”, en het lukt telkens niet, wat doet dat dan met je eigenwaarde? ‘Eigen kracht’ mag nooit omslaan in ‘eigen schuld’.

Omdat we regelmatig signalen ontvingen over de bejegening van deelnemers en het inhoudelijke traject van het Werkleerbedrijf, besloot ik in de zomer zelf het Werkleerbedrijf te bezoeken. Ik werd met een heel open houding ontvangen en sprak met zowel deelnemers als casemanagers. Mij viel de motivatie van de casemanagers op, zo zeer waren zij overtuigd van hun stimulerende aanpak. En ook een aantal deelnemers gaf aan baat te hebben bij het inhoudelijke deel van sollicitatietrainingen en het opbouwen van arbeidsritme door het eenvoudige productiewerk. “Alles beter dan thuis zitten.”

Echter niet voor iedereen. Voor bijvoorbeeld ZZP-ers wiens bedrijfjes door de crisis over de kop gaan, of 45plussers met jarenlange werkervaring en talloze sollicitatiepogingen, kan het Tsjakkaa-systeem met uitspraken als: “je mag kiezen: zit je in de motivatie of de moetivatie?”, de vrij oppervlakkige sollicitatietrainingen en de bewaking tijdens het sticker/schroefwerk, wat op je zenuwen werken. Om niet te zeggen je motivatie juist breken. Voor mensen die de taal onvoldoende machtig zijn of te weinig computervaardigheden hebben, is het traject ook wat lastig om te volgen. Kortom: ‘One size fits all’, past uiteindelijk vrijwel niemand.

Daarom pleit GroenLinks al maanden voor een betere screening/toeleiding om de juiste mensen het juiste traject te bieden. Andere punten zijn meer maatwerk: krijgt de werkzoekende voldoende coaching/persoonlijke begeleiding? Wat zijn iemands capaciteiten/interesses? Welk werk sluit daarbij aan? En hoe kan diegene geholpen worden bij het zoeken naar een baan? Na 3 weken kunnen deelnemers in overleg met de casemanagers ook eigen werklocaties aandragen, die passen bij de te ontwikkelen vaardigheden/ervaring. Wordt die mogelijkheid naast het productiewerk voldoende aangemoedigd?

Voor een effectiever traject is het een voorwaarde dat deelnemers respectvol bejegend worden. Zich gemotiveerd en niet gekleineerd voelen. De huidige situatie kenmerkt zich door opmerkingen als “Psychische klachten, dat kan. Fysieke klachten, dat kan. Karakterklachten, zonder oordeel, daar gaan we aan werken”. Dat is natuurlijk wat aanmatigend. Ook moeten mensen zonder angst voor de consequenties, een klacht durven indienen. Om het traject beter te evalueren zal, na ons aandringen elke deelnemer na het traject uitgenodigd worden om aan te geven welke onderdelen van het traject effectief waren en welke verbetering behoeven. Deze standaardevaluatie zal als het goed is dit kwartaal worden ingevoerd.

De bedoeling moet zijn dat als iemand bijvoorbeeld wegens de crisis zijn baan verliest, voor zijn gevoel niet in een keer van de groep ‘hardwerkende Nederlanders’ tot de groep ‘handophouders’ wordt gedegradeerd. Kortom, voor een stimulerender en zinvoller traject pleiten wij voor: een betere screening, meer maatwerk, respectvolle bejegening en daarmee een hogere effectiviteit.

[saskialammersblogt]

Werk van Eindhovense Visual Artist Hanneke Wetzer

Wil mijn steun betuigen aan de slachtoffers en nabestaanden van de aanslag in Parijs. De aanslag op Charlie Hebdo is een daad van terreur. Wij kunnen gissen naar of het een aanslag was op de vrijheid van meningsuiting of een manier om groepen in onze samenleving tegen elkaar uit te spelen. Echter, we kunnen alleen betekenis geven aan onze eigen daden. Laat dat er een van solidariteit, vrije denkkracht en respect zijn. En deze daad benoemen voor wat het is: een laffe moord.

[saskialammersblogt]

Vorige week zorgde het rapport van de Nationale Ombudsman voor veel opschudding in ‘participatie-Nederland’. Uit het rapport ‘Geen fraudeur, toch boete’ bleek dat het merendeel van de mensen dat beboet wordt voor uitkeringsfraude, niet doelbewust fraude pleegt. Ook is in een uitspraak van de Raad van Beroep aangegeven dat hoogte van boetes meer in relatie moeten staan tot de verwijtbaarheid van het individu. GroenLinks vraagt hier al tijden aandacht voor, en gesterkt door de conclusies uit het rapport van de Nationale Ombudsman heb ik raadsvragen hierover gesteld. Ook hebben we samen met de PvdA gevraagd om de boetes op te schorten, totdat er duidelijkheid is over de huidige gang van zaken. Het college heeft dit in de commissievergadering van 9 december toegezegd. Weer een stapje gezet!

[saskialammersblogt]

Maidenspeech Sociaal Domein

Eens moet de eerste keer zijn, dus daar stond ik dan, met mijn maidenspeech. De eerste keer dat ik, niet in de commissie, maar ook in de raadsvergadering het woord voerde. En dan direct over een pittig onderwerp: de verordening sociaal domein over de drie decentralisaties. Met een amendement over de tegenprestatie en een motie voor de Right to Challenge, waar vooraf en tijdens de vergadering samen met ervaren rot Renate flink op gelobbyd moest worden.

Dit was ‘m:

"Een integrale verordening voor alledrie de decentralisaties. Want of je nu tijdelijk zonder werk komt te zitten, in een lastige gezinssituatie verzeild bent geraakt of lichamelijke ondersteuning nodig hebt, elke Eindhovenaar verdient op zo’n moment ondersteuning. Ondersteuning die zich niet aan hokjes houdt.

Zonder de repeat-knop van de commissievergadering vorige week in te willen drukken, GroenLinks is blij met de toezeggingen van het college. Zo gaf het college aan met een publieksvriendelijke versie van het wat ambtelijk geschreven stuk te komen. Ook gaf het college aan dat zij aan een Raadsinformatiebrief over het Persoons Gebonden Budget (PGB) werkt. Belangrijk daarbij is, dat in de tarieven tot uitdrukking komt dat het PGB een reëel alternatief voor inwoners is en blijft. We vragen van het college een actieve houding bij het informeren over de voor- en nadelen van het PGB, in tegenstelling tot wat het college eerder liet doorschemeren bij de discussie n.a.v. Zuinig op Zorg. Tevens gaf het college aan met een notitie over mantelzorg, en de benodigde ondersteuning van mantelzorgers, te komen. Ter zijner tijd zullen we hier zeker input voor leveren. Daarnaast roepen we het college (opnieuw) op om bij de toetsing van de inkomenstoeslag soepel met de maatregelenverordening om te gaan en het dubbel-straffen te voorkomen. Als we bij schrijnende gevallen enigszins burgerlijk ongehoorzaam moeten zijn, dan ligt GroenLinks hier niet wakker van:-)

Dat zelfde geldt voor de tegenprestatie. De participatiewet wordt gedecentraliseerd en daarmee spreekt het kabinet van (VVD & PvdA) zich uit dat Eindhoven goed in staat is, zelf de beleidskaders en nadere regels hieromtrent vast te stellen. Omdat die discussie op korte termijn gevoerd gaat worden, pleit GroenLinks ervoor om tot de commissienotititie delen hierover uit de Verordening te schrappen. Een wijziging is immers toch nog nodig. Het ene artikel beschrijft nu al voorwaarden waarbij vorige week bleek dat het college hier zelf anders over denkt, en in het andere wordt gesproken over 40% korten bij niet naleven, terwijl we nog niet weten aan welke eisen mensen moeten voldoen. Dat kan natuurlijk niet. Daarom dient GroenLinks hiertoe een amendement in samen met de SP, het OuderenAppel, Leefbaar Eindhoven, de LPF en ChristenUnie.”

aanvulling: Na een schorsing van de vergadering en veel uitpluiswerk van ambtenaren, wisten we, met steun van de hele raad, te bereiken dat die delen uit de verordening werden gehaald waar eerst politieke discussie over moest plaatsvinden: GroenLinks wil geen tegenprestatie die niet helpt bij het vergroten van kansen op werk, en geen maatregel (want dat betekent dat de tegenprestatie sowieso verplichtend is). Het spannende is wel dat volgende maand pas echt de inhoudelijke discussie is met alle partijen, en dat we daarnaast moeten balanceren tussen wat dadelijk de meerderheid in Eindhoven gaat willen en wat volgens de landelijke wet kan... wordt vervolgd dus:-)

"Als laatste: onze motie voor het Right To Challenge, een uitnodiging aan inwoners om, naar Brits voorbeeld, de gemeente uit te dagen als zij denken dat zij taken beter kunnen uitvoeren dan de gemeente of professionele partijen. Denk hierbij aan bijvoorbeeld zorgcoöperaties. Het right to challenge is middels een amendement van GroenLinks en PvdA landelijk vastgelegd in de WMO-wet, en dient in de Verordening Sociaal Domein verankerd te worden. Deze zou echter net zo goed voor de jeugdwet en participatiewet kunnen gelden. In de nadere toelichting refereert de gemeente aan de buurtcheques en het extra budget van 1 mln voor sociaal domein hierbij. Wat een fantastisch plan is! Deze Right To Challenge kan hier dan ook een mooie toevoeging op zijn. Het ene is binnen de wijk, het andere kan zowel op groepsniveau als stadsbreed zijn. Het ene is gekoppeld aan gesubsidieerde activiteiten in de buurt, het andere gaat over taken die door groepen inwoners van de gemeente en professionele partijen kunnen worden overgenomen. Dit houdt de gemeente scherp. En GroenLinks dient dan ook graag met steun van alle andere partijen in deze raad de motie in.

Ook zijn we mede-indiener van een aantal moties en amendementen, zoals de controle risicoregelreflex en een onderzoek naar meer zeggenschap van inwoners bij de organisatie van WIJeindhoven. Maar deze zullen door raadsleden van andere partijen worden toegelicht.”

[saskialammersblogt]

Afgelopen week werd er veel gesproken over de tijdelijke opvang van 700 oorlogsvluchtelingen in de Orangerie in Eindhoven. In een ingezonden brief naar het Eindhovens Dagblad verwoordde GroenLinks Eindhoven haar mening.

[saskialammersblogt]

Meer menselijke maat bij implementatie participatiewet

28 aug - Afgelopen week werd in de commissie van Economie & Mobiliteit het participatiebudget 2014 besproken. Het uitvoeringsprogramma moet meer mensen in Eindhoven aan het werk helpen. GroenLinks agendeerde dit onderwerp omdat we enerzijds kritische geluiden blijven ontvangen over de huidige situatie zoals bijvoorbeeld bij het werkleerbedrijf. Anderzijds omdat er steeds slimmer om moet worden gegaan met het beschikbare budget en scherp gekeken moet worden naar de effectiviteit van de verschillende instrumenten. 

Tijdens de commissie vroeg GroenLinks om te bekijken wat er gerealiseerd is van de verbeterplannen bij het werkleerbedrijf. Denk aan meer maatwerk (ook bij screening en groepsbegeleiding), een betere omgangsvorm en een goede klachtenprocedure. GroenLinks wil dat op basis van een goede evaluatie van de huidige re-integratietrajecten, bij de implementatie van de participatiewet een aantal knelpunten wordt opgelost en denkt dat aansluiting bij WIJeindhoven hierbij kan helpen. De doelstelling om meer 'naast een cliënt te staan' zou ook bij werk kunnen gelden en de verschillende trajecten vanuit o.a. UWV, werkplein, casemanagers en bureau PB kunnen dan meer in samenhang worden uitgevoerd.

Belangrijke aandachtspunten voor GroenLinks zijn hierbij: aansluiting bij de competenties en behoeften van deelnemers, maatwerk per persoon, een respectvolle manier van omgang, een effectieve inzet van trajecten, een laagdrempelige klachtenprocedure en nazorg/begeleiding op de werkplek. Om dit vorm te geven is het dan ook belangrijk dat alle betrokkenen, ook werkzoekenden, een belangrijke rol krijgen in het vormgeven van de nieuwe opzet. 

Wethouder Depla deed tijdens de commissie een aantal toezeggingen:

■ Meer voeling met praktijk: de wethouder gaat persoonlijk in gesprek met raadslid Saskia Lammers om te kijken wat er op korte termijn met de signalen die GroenLinks heeft opgevangen, gedaan kan worden. Ook wil hij regelmatig met groepjes bijstandsgerechtigden gaan spreken.

■ Verbinding met WIJeindhoven: de wethouder deelt de mening van GroenLinks dat WIJeindhoven een belangrijke innovatie is, waarbij ook werk een integraal onderdeel moet zijn. Of nu de generalist of het werkplein of het werkleerbedrijf hierbij de eerstelijn kan zijn, moet in de komende tijd worden uitgewerkt.

■ Samenwerken: er wordt op dit moment hard gewerkt aan de implementatie van de participatiewet, bijvoorbeeld door middel van het vormgeven van een regionaal werkbedrijf in samenwerking met 14 gemeentes, werkgevers, vakbonden e.d. Ook wordt er een conferentie georganiseerd waar werkgevers en werkzoekenden mee kunnen praten over de hoofdlijnen van het beleid. 

■ De wethouder verwacht in oktober al met een commissienotitie te komen waarin de eerste kaders staan uitgewerkt. 

Vanzelfsprekend volgt GroenLinks deze ontwikkelingen op de voet.