Cirkels verdriet
Ik voel mij de laatste tijd zo wisselend.
Vaak gelukkig, maar nog vaker ongemakkelijk,
Alsof ik mijzelf niet meer herken, alles is anders.
Mijn lichaam is veranderd en de doelen die ik wil halen voelen steeds lastiger, alsof ik in alles fail.
Hierdoor betrap ik mijzelf erop dat ik leuker voordoe, omdat ik mijzelf schaam voor wie ik echt ben.
Ik ben niet goed bezig, of een goed mens.
Want ik doe alles half en ben egoïstisch.
Zo egoïstisch dat ik alles goed moet hebben, ten koste van andere.
waarom is dit, want ik voeg eigenlijks niets toe.
Ik weet dat deze gedachtes niet helpen, want negatief zelfbeeld lijdt alleen tot struisvogelpolitiek bij mij, terwijl ik echt es eerlijk moet zijn.
Ik haat mijzelf en ik probeer het op alles te te schuiven, terwijl ik het probleem ben.
Ik wil zo graag gezien worden, maar als ik gezien wordt walg ik ervan. Want iedereen luistert, maar niemand boeit het.
Veranderen , ik moet veranderen, maar ik ben te lui, ik haat mijzelf daarvoor.