Το Hellboy είναι μια αιματοβαμμένη, παραφουσκωμένη αποτυχία
Μετά από τόσα δημοσιεύματα, αρχικά για Hellboy 3, με επιστροφή του Ron Pearlman και τον Guillermo Del Toro να σχετίζεται κάπως με το project, τελικά η ταινία πήγε σε reboot φάση με τον David Harbour από το Stranger Things στον πρωταγωνιστικό ρόλο, Neil Marshall.
Δυστυχώς, όσο και αν οπτικά μέσα από το R Rated της φάσης και το πολύ αίμα της ταινίας, μοιάζει η φύση του πιο κοντά στο comic του Mike Mignola που ανέδειξε τον χαρακτήρα, το νέο Hellboy μένει από «καύσιμα» αρκετά νωρίς σε σχέση με την ιστορία που λέει και την ατμόσφαιρα. Και παρά το γεγονός ότι άρεσε στον συντάκτη μας, Κώστα Τσιάλτα, θα διαφωνήσω λίγο.
Η ταινία ξεκινάει με ένα απόσπασμα που μας μεταφέρει αρκετούς αιώνες πίσω. Ήταν τόσο καλό το άνοιγμα που νόμιζα στην αρχή ότι πρόκειται για τρέιλερ μιας άλλης ταινίας.
Καθώς προχωράει η εξιστόρηση, μεταφερόμαστε στον 21ο αιώνα και μας παρουσιάζεται ένας κόσμος όπου υπάρχουν βρικόλακες, μάγοι, δαίμονες και γίγαντες.
Ο David Harbour (Hellboy) έχει ενσαρκώσει αρκετά καλά τον πρωταγωνιστή, αλλά πόσο καλός θα ήταν ο Messi σε Β τοπικό της Εύβοιας; Κάτι τέτοιο γίνεται και στην ταινία. Το ταλέντο του, δεν αναδεικνύεται στην ταινία. Μια ταινία που σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι παραγωγοί έκοβαν βόλτες στο πλατό, επηρεάζοντας τις αποφάσεις του σκηνοθέτη και των ηθοποιών, κάνοντας κουμάντο, πέραν των οικονομικών της ταινίας.
Ήταν όλα χάλια στο Hellboy δηλαδή;
Μια big budget hollywood παραγωγή, δύσκολα δεν θα πετύχει έστω κάτι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, εκτός της ελευθερίας έκφρασης που έδωσε το R Rated (που έγινε κατάχρηση αργότερα όμως) η ταινία είχε μουσικάρες.
Οι φίλοι της ροκ -και όχι μόνο- θα λατρέψουν τα soundtracks του Hellboy (2019). Επίσης στην ταινία υπήρχε πολύ ξύλο. Ευχαριστήθηκα τις σκηνές όπου υπήρχε δράση και μάχη· τα κότσια που είχαν και έβαλαν τόσο αίμα, τόσα συκώτια και τόσα μισο ανοιχτά κορμιά στην ταινία. Αυτό με διασκέδασε περισσότερο από κάθε τι άλλο.
Η ταινία (δεν) σώζεται από τα τρία προαναφερθέντα πράγματα και αυτό είναι κακό. Δεν θα κρύψω το γεγονός ότι πήγα να κοιμηθώ στην ταινία αρκετές φορές. Να’ ναι καλά οι σκηνές μάχης που με ξύπνησαν.
Σε γενικές γραμμές, αυτό που δεν μου άρεσε ήταν η ιστορία που επέλεξαν να μας δείξουν και οι “ανατροπές” όπου ήταν πιο προβλέψιμες και από τις βουτιές του Καραγκούνη στα γήπεδα. Επίσης, οι θάνατοι που υπήρχαν ήταν ανούσιοι. Πέθαινε κοσμάκης και δεν νοιαζόταν κανείς.
Δεν σου είχε δημιουργήσει ούτε σχέσεις μεταξύ των χαρακτήρων ούτε γενικά χαρακτήρες. Πιστεύω ότι αν πέθαινε ο Hellboy, ίσως να ήταν καλύτερη ταινία από την άποψη του plot twist που θα δημιουργούσε. Ελπίζω να μην ξαναδούμε τέτοιες κακές μεταφορές από κόμικ σε ταινία.