Τ.Γ.Κ

Φώναζέ με Scott

[scottismaname]

Να προσπαθείς να προσπαθείς μέχρι να τα καταφέρεις ! Να προσπαθείς για όσο χρειάζεται , να προσπαθείς μέχρι να κουραστείς και όταν κουραστείς να προσπαθείς τότε έρχεται η ώρα που η ζωή θα σε ανταμείψει! Θα σε κάνει να νιώσεις κάτι και πάλι ! Να νιώσεις κάτι που το είχες για πολύ καιρό κλειστό μέσα σου ! Θα σε κάνει να αγαπήσεις και πάλι , αρκεί να προσπαθείς !

[scottismaname]

Ημέρα 14η

[scottismaname]

Έχω βγάλει την καρδιά μου και την έχω φάει για να συνεχίσω : Μονάδα μέτρησης αποχωρισμού, μοναξιάς, απουσίας.

[psychotiko-epeisodio]

Στο ίδιο μέρος,

εκεί που συνήθιζα να γελάω σαν παιδι,

τις νύχτες που καμιά γωνιά του κόσμου δεν με χώραγε,

σε εκείνο το μέρος λοιπόν , απόψε,

ένιωσα ξένη.

Μόνη.

Ανεπιθύμητη.

Στο σπίτι που συνήθιζα να ονομάζω σπίτι μου.

Στον άνθρωπο που συνήθιζα να αποκαλώ δικό μου.

Δεν μου άνοικε τίποτα πια.

Ακόμη και ο εαυτός μου,

αυτός που θα ‘πρεπε να ‘ναι ένα μαζί μου,

ακόμη και αυτός σταμάτησε να με αναγνωρίζει.

Και περνούσαν από μπροστά μου σκιές,

φλασιες,από γέλια και χαρές σε εκείνο το κρεβάτι,σ’εκείνη την κουζίνα,το χολ,το σαλόνι.

Σ’εκείνο το στήθος,τον γοφό,τον μηρό,το στέρνο .

Σ’εκείνες τις στιγμές ,

που δεν είχε σημασία τίποτα άλλο

και γιατί να είχε άλλωστε;

αφού εσυ με αγαπούσες.

Δεν είναι η πρώτη φορά που με διώχνουν από κάπου,

αλλά είναι η πρώτη φορά που δεν το περίμενα.

Δεν είχα φυλαγμένο ασσο στο μανίκι μου βλέπεις,

επέλεξα να σου δωθω ολοκληρωτικά -άνευ όρων,

εφόσον μ’είχες πείσει πως άξιζε το τίμημα.

Ήσουν ο άνθρωπος μου,

μέχρι που σταμάτησες να ‘σαι.

Και εγώ ήμουν ολόκληρη,

ώσπου έμεινα μισή.

Άλλαξες.

[scottismaname]

Και εγώ ήμουν ολόκληρος

ώσπου έμεινα μισός.

Άλλαξες

[psychotiko-epeisodio]

Που και που περνάς απο τον υπνο μου για να μου υπενθυμίσεις,

πως οσα κάποτε ποθησα απελπισμένα,

ακομη σε ζητούν.

Πόσα χρόνια μετράμε,ειπαμε;

Πέντε,εξι;

Μπορει και παραπάνω,

μπορει και λιγότερο.

Πάντως ειναι σαν να μου λείπεις μια ζωη.

Τόσο πολυ.

[scottismaname]

Τι να την κάνεις την περηφάνια;

Να μη μιλάς και να καίγεσαι, μεγαλύτερη κόλαση δεν υπάρχει.

Και τι κέρδισα γω με την περηφάνια μου που σε παράτησα να αγρυπνάς νύχτες και νύχτες ολάκερες χωρίς να σε βλέπω;

Τίποτα. Κέρδισα μόνο τη φωτιά που φούντωσε μεγαλύτερη μέσα μου.

[the-dark-is-afraid-of-me-again]

Έλα να καπνίσουμε ένα τελευταίο τσιγάρο να σου πω σ’αγαπώ και μετά φεύγεις.

[cillius]

- Κ. Παπαπρίλης - Πανάτσας, Πέντε λεπτά ακόμα

[scottismaname]

-Αν είχες αγαπημένο τραγούδι ίσως ήταν αυτό

[sunshine-honey-love]

Έπρεπε να φύγω

Κι αν στου δρόμου τα μισά 

Κοντοσταθηκα και πίσω κοίταξα

Είναι που έψαχνα τα μάτια σου

Να μου εξηγήσουν το γιατί 

Ακόμα δεν καταλαβαίνω 

Που το δικό μας τέλος 

Λες και ποτέ δεν γράφτηκε 

Μα έμεινα εδώ να αναρωτιέμαι

Γιατί ακόμα δεν μπορώ 

Να σε μισήσω

[0ceanicchaoss]

Όποιος σε εγκατέλειψε στον ωκεανό δεν έχει το δικαίωμα να γνωρίζει τι σου έκαναν οι " καρχαρίες " ή πως κατάφερες να βγεις στη στεριά

Ή πως έγινες θάλασσα ...

[sick-ntired-deactivated20250427]

[selhnio]

Ήπιαμε δυο μπυρες στη ταράτσα και κατάλαβες το ύφος μου

μαζί σου μπορώ και κοιμάμαι σαν παιδί

και γενικά έχω ενα θέμα με τον ύπνο μου .

[scottismaname]

Ξέρω πως δεν θα το μάθεις αλλά ήθελα να σου το πω . Μετά από πέντε χρόνια ξαναπέρασα από εδώ , ξέρεις που , σε αυτό το κάμπινγκ που είχαμε κάνει διακοπές εγώ κ συ . Έχουν αλλάξει πολλά εδώ , δεν είναι το ίδιο μέρος μ εκείνο που θυμώνουν .Εχει γίνει χαοτικό πλέον το μέρος αλλά τα πόδια μου θυμήθηκαν αμέσως τον δρόμο για το σημείο μας . Κοντοστάθηκα λίγο , άρχισα να θυμάμαι και η καρδιά μου άρχισε να ανεβάζει παλμούς . Πάντα έτσι σε θυμάμαι , σαν καλοκαίρι ζεστό …

[scottismaname]

Να έχεις ανθρώπους δίπλα σου, που να σε σέβονται και να σου δίνουν αξία, που να σε φροντίζουν και να σε καλομαθαίνουν, που να σου μιλούν, να επικοινωνούν μαζί σου, να καταλαβαίνουν τις ανάγκες σου και να σε ακούν.

[scottismaname]

Tu n'entends pas ma peine?

[kalokairistoxwrio]

Σήμερα η μέρα κυλά πιο αργά από ο,τι συνήθως.

Ίσως να φταίει που τα βλέπω όλα τόσο μουντά από τότε που έφυγες.

Ίσως να φταίει που δεν πίνουμε πια τον πρωινό καφέ μαζί.

Ίσως να φταίει που μου λείπουν τα τεχνάσματα που σκαρφιζόσουν για να με πειράξεις και να σου «θυμώσω», επειδή, όπως συνήθιζες να λες, είμαι τόσο γλυκιά νευριασμένη.

Σήμερα η μέρα κυλά πιο αργά από ο,τι συνήθως και φταίει τελικά που σε θέλω δίπλα μου πιο πολύ από κάθε φορά.

[snoopdogkaiwutang]