Gdybym miała wybierać pomiędzy kochaniem Ciebie a oddychaniem, chciałabym wziąć ostatni oddech by powiedzieć, że Cię kocham..
TVSTRANGERTHINGS
Monterey Bay Aquarium
taylor price
Claire Keane
One Nice Bug Per Day
Peter Solarz

Product Placement

Origami Around
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
Cosmic Funnies
$LAYYYTER

❣ Chile in a Photography ❣
Game of Thrones Daily
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

shark vs the universe

祝日 / Permanent Vacation

#extradirty
Three Goblin Art

roma★
Stranger Things

seen from Mexico

seen from Malaysia

seen from Germany

seen from Brazil
seen from Italy

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from United States
@serduszko-o
Gdybym miała wybierać pomiędzy kochaniem Ciebie a oddychaniem, chciałabym wziąć ostatni oddech by powiedzieć, że Cię kocham..
Ściany mają uszy. Drzwi mają oczy. Drzewa mają głosy. Zwierzęta kłamią. Strzeż się deszczu. Strzeż się śniegu. Strzeż się człowieka, którego myślisz, że znasz
“A gdybym powiedział, że jutra nie będzie, co by Pani zrobiła? O czym lub o kim, jako pierwszym, by Pani pomyślała? Czy zadzwoniłaby Pani do kogoś? A może wsiadła w samochód i pojechała? Do kogoś lub przed siebie, tak po prostu. Czy spróbowałaby Pani czegoś nowego? Odważyła się na coś, na co wcześniej brakowało odwagi? Zatańczyła na stole w barze, powiedziała szefowi, co o nim myśli, czy może wyznałaby Pani komuś miłość? A może komuś by Pani przebaczyła? Co chciałaby Pani uczynić na ostatnie godziny przed śmiercią? Zapłakać, zaśmiać się, powspominać? Dobry Boże, co ludzie robią, kiedy wiedzą, że zostały im ostatnie chwile życia? Co w ogóle można wtedy zrobić, a co tak naprawdę powinno się zrobić? Nie wiem, ale jedno wiem na pewno. Odpowiadając sobie w głowie na pierwsze pytanie, na pewno pomyślała Pani o czymś, czego dotychczas Pani nie zrobiła. Pewnie gdzieś by Pani wyjechała albo komuś coś powiedziała. Mam rację? Zapewne tak, ponieważ świadomość tego, że za chwilę nas nie będzie popycha ludzi w kierunku, który wcześniej był zastrzeżony, zakazany, względnie niedostępny. A to wszystko spowodowane jest tym, że nie będzie już czasu ponieść konsekwencji naszego czynu. A gdyby tak świat się jednak nie skończył? Gdyby jutro jednak zaistniało? Co by Pani zrobiła? Spaliła się ze wstydu, czy pomyślała “a co mi tam, mleko się wylało, a żyje się tylko raz”?”
— nacpanaasoup
Dla każdego, kto się boi, jest samotny albo nieszczęśliwy, stanowczo najlepszym środkiem jest wyjście na zewnątrz, gdzieś, gdzie jest się zupełnie sam na sam z niebem, naturą i Bogiem. Bo dopiero wtedy, tylko wtedy, czuje się, że wszystko jest tak, jak być powinno i że Bóg chce widzieć ludzi szczęśliwymi wśród prostej, ale pięknej natury. Jak długo to istnieje, a będzie na pewno zawsze istnieć, wiem, że we wszystkich okolicznościach, istnieje zawsze pociecha na każde zmartwienie. I wierzę mocno, że natura potrafi ukoić każde cierpienie.
Anna Frank
“Ludzie, których kochałem w swoim życiu, nigdy nie byli łatwi do kochania. Nie przywykłem do normalności. Za to przywykłem do katastrof.”
— Augusten Burroughs (via bezciebienieistnieje)
Właśnie zobaczyłem ten cytat i myślę, że naprawdę może ci pomóc... Bóg powiedział: przez to gdzie cię zabieram będą powracać ludzie z twojej przeszłości, ale uważaj, już ci pokazałem kim są.
I czasem jeszcze wchodzę na jego profil. I mam takie "ja pierdole, ale się zmieniłeś". I chociaż jestem pewna, że poznałabym go, mijając się z nim na mieście, to wiem też, że miałabym problem z rozpoznaniem w nim człowieka, jakim był kiedyś. Do tej pory nie rozumiem, dlaczego to wszystko potoczyło się tak, a nie inaczej. Więcej żalu mam do siebie o to, że tak usilnie próbowałam zdobyć jego uwagę, niż o to, że on będąc ze mną poświęcił ją komuś innemu. Brakuje mi go, to prawda. Nigdy nikogo tak bardzo nie kochałam i wiem, że już nigdy nikogo tak nie pokocham. I choćbym chciała, żeby wrócił, nie potrafiłabym już spojrzeć mu w oczy.
Chociaż o czwartej nad ranem są jedynym widokiem, na który chciałabym patrzeć.
i obiecuje, że będę cię kochać do dnia w którym umre
I czasem jeszcze wchodzę na jego profil. I mam takie "ja pierdole, ale się zmieniłeś". I chociaż jestem pewna, że poznałabym go, mijając się z nim na mieście, to wiem też, że miałabym problem z rozpoznaniem w nim człowieka, jakim był kiedyś. Do tej pory nie rozumiem, dlaczego to wszystko potoczyło się tak, a nie inaczej. Więcej żalu mam do siebie o to, że tak usilnie próbowałam zdobyć jego uwagę, niż o to, że on będąc ze mną poświęcił ją komuś innemu. Brakuje mi go, to prawda. Nigdy nikogo tak bardzo nie kochałam i wiem, że już nigdy nikogo tak nie pokocham. I choćbym chciała, żeby wrócił, nie potrafiłabym już spojrzeć mu w oczy.
Chociaż o czwartej nad ranem są jedynym widokiem, na który chciałabym patrzeć.
Możesz zapomnieć Kluczy Portfela Telefonu Ale nie zapomnisz Kim jest osoba Która pozostawiła ślad Na Twoim sercu
“Ja już chyba nie potrafię zapomnieć. Tak po prostu usunąć z mojego życia człowieka, który kiedyś znaczył dla mnie tak dużo. Człowieka, który pokazał mi, że życie nie jest takie złe, jakie mogło mi się wydawać. Wciąż myślę, tęsknię, błagam o jego powrót, ale jego nie ma i prawdopodobnie nie będzie.”
—
“Oboje poszliśmy dalej. On żyje swoim życiem, a ja żyję życiem, jakiego nauczyłam się przy nim. Tylko, że bez niego. Kiedy po kolejnym roku jego nieobecności usłyszałam jego głos przysięgam, że zawalił się pod moimi nogami grunt. Zupełnie tak, jak za pierwszym razem. Myślę, że w zapomnieniu nie chodzi o ilość minionych dni, czy nawet lat. Czasem tak już jest, że kogoś nie ma, i nie ma, a Ty uporczywie wierzysz w to, że przyjdzie. I ta wiara zostaje już z Tobą do końca, nawet, jeśli przestaniesz czuć coś do osoby, z którą coś Cię kiedyś łączyło, nigdy nie zapomnisz o tym wszystkim, co razem przeżyliście.”
—
Nie tęskniłam za nim samym. Tęskniłam za tym, kim był kiedyś, a teraz wiem, że jest kimś zupełnie innym. Brakowało mi tych uczuć, które we mnie wzbudzał, bo nikt nie potrafił poruszyć mojej duszy tak bardzo jak on. Tęskniłam za długimi rozmowami o istocie świata, a także za spacerami w miejscach, które utwierdzały nas w tym, że świat jest piękny. Brakowało mi tego, jaka przy nim byłam, bo byłam wtedy najlepszą wersją siebie.
Chciałabym wierzyć w to, że to ten przy którym obudzę się za trzydzieści lat i dalej będę mogła patrzeć na niego z uśmiechem na twarzy. Marzę o tym, żebyśmy przeżyli razem te wszystkie lata młodości i kiedyś usiedli przy kominku, razem z naszymi dziećmi, a może nawet wnukami i wspólnie powspominali minione lata. Pokazał mi co to znaczy kochać i to właśnie dzięki niemu moje wnętrze na nowo emanowało radosnymi, ciepłymi kolorami. Nawet jeśli będzie dane nam przeżyć wspólnie tylko rok lub kilka miesięcy to zawsze będzie tym, który uzdrowił moją duszę. Który pokazał, że życie nie jest takie złe. Cieszę się, że go mam i niezależnie od tego ile będzie dane nam razem przeżyć, zawsze będzie zajmował szczególne miejsce w moim życiu. Sercu.
Boję się, wiesz? Odkąd odszedłeś nie potrafię utrzymać już żadnej relacji. Ludzie przychodzą i odchodzą, nikt nie zostaje na dłużej, ja nie chcę zostać na dłużej. Ktoś trzyma mnie za rękę i mówi o miłości, a ja nie potrafię mu nawet spojrzeć w oczy.
I chcę żebyś pamiętał o tym, że nie odchodzę dlatego, że Cię nie kocham. Odchodzę, bo kocham siebie na tyle, aby uwolnić się od tego, co mi nie służy.
Chciałabym, żeby kiedyś spojrzał na mnie i pomyślał, że będąc ze mną wygrał coś więcej niż życie.