Foi un puto soño, poderia escribir un jodido libro.
Durante dias tentandonos, morrendonos por comernos, por estar xuntos. E chegou o dia.
Salgo cedo, durmo mal, desperto mil veces, avisoo o salir. O dia antes digolle que ata as 11 non se levante que non vou chegar ata as 11 e largas. As dez xa me manda un whats e cando estou entrando "donde estas?". Digolle que aparquei que vou xa, coa maleta, intento apurar todo o que podo. Timbro, ese portal que tantas veces pasei, subo no ascensor e cando me acerco a porta pensado que estaria aberta coma sempre abrema. Non sei que facer, nin que iba facer el, pero eu entro, queria ir o baño. Abrazame, dame un beso tímido, e outro, e xa me perdo nel e na sua boca. Paso os meus brazos polo seu cuello, aferrome a el con todas as ganas que tiña, despois de casi un mes desde a ultima vez. Pasamos de estar catro dias a semana xuntos a non vernos nun mes. Volvome tola.
Abrazame, ponme contra a parede, e seguimonos comendo, tocandonos. Que ganas tiña de eso e sigome perdendo nel. Pero eu teño que ir o baño. El mete a maleta na habitación e esperame na cama.
Ali, deitado como tantas veces, esperame a que chegue eu. Deitome encima del, sigoo comendo. "Canto te botei de menos, moito moito". Eu perdome nel, na suas palabras, que me fan volverme tola. Non sei cantas veces mo dice e rompeseme un pouco o corazoncito cada vez que o fai. "Estas moi moi guapa". Restregome nel, non poido mais, necesitabao tanto e necesito xa. "Queres tela xa dentro?". Sii eu non poido mais.
"Pero como sempre? Ata que morras?
Eu con estas cousas morro.
Ainda é pola maña asi que nos quedamos dormindo un cacho os dous, abrazados, como tantas veces en esa cama. Despertamos e non sei como pero volvemos a perdernos un no outro.
Cando acabamos chama para ir a uns dos restaurantes favoritos. Temos pouco tempo asi que vestimonos rapido e baixamos. Cando volvemos metemonos na cama e outra vez, perdemonos un no outro e volvemos a quedarnos ali abrazados.
Falamos e non sei porque enfurruñase. Eu subome nel, empezo a darlle besos, pola cara, despacito, pequeniños. El virama pero de vez en cando deixama e aprobeito para darlle algun beso nos seus labios. Sintome ata rara facendoo asi porque sempre espero a que sexa el quen o faga. Pero non se aparta deixase facer. O final acabou pasando o innevitable.
Vestimonos e vamos a cancelas. Estamos de compras dun sitio a outro pero non encontramos o que queriamos. Cenamos donde facia tempo que ansiabamos por ir. Sufrindo volvemos o piso.
Abrazame, sona a alarma, esta malito, moi malito porque lle digo si quere unha manzanilla e diceme que si, sendo a primeira vez. Vou o baño mentres se quenta a auga no micro. Levolla e deitamonos na cama. El medio volve a dormirse. Escoito ruidos, non sei de donde ata que me dou conta de que son no piso. Despertoo rapido e corre cerrar a porta. Que pouco faltou. E ahora como escapabamos de ahi? A duras penas logro salir sin que me vexa naide, el saca todo e vamonos. Vamos facer tempo e comprar cousas para comer, perdemos tempo dun sitio a outro.
Perdemonos indo o sitio para variar, igual que cando vamos a residencia. Vamos tranquilos, fai moito sol, un dia que non esperaba comparado cos anteriores, quero ver o paisaxe mentres conduzco pero non poido. Metemonos polo monte, chegamos o sitio e aparcamos na nosa plaza. Baixamos as cousas e buscamos a nosa cabañita. Entramos. É jodidamente preciosa. A camita a izquierda, un sofa a dereita, a chimenea enfrente e a terraza, hacia o monte que é o unico que se ve. Nela o jacuzzi, pura fantasía.
Facemos a comida que non sale moi ben e vamos comer na mesita da terraza o sol. E cando acabamos enchemos o jacuzzi. Como dous tontos non sabemos como vai pero enchemos todo para meternos nel.
titsay
annaxmalina
blakekathryn
yousharknotpass
ellievsbear
dailybridgerton