SİYAHIN İÇİNDEKİ BEYAZ

Dudaklarımdan kalemime döküldü söyleyemediklerim

[sigarakadehi]

İlk tumblrımı bundan 6 sene önce açmıştım o zamanlar buralar çok farklıydı. Tumblr bir nevi günlüğümdü. İçimde biriken ağız dolusu acılarımı yazardım buraya. Kimse görmezdi, kimse bilmezdi, duymazlardı.  Sonra bir baktım ki blogum kan revan içinde kalmış. Acılarım taşmış her yere.  Omuzlarım kaldırmış bunca zaman bu durumu ama kalbim ezik büzük olmuş. Yaşanmışlıkları silerim, belki daha az gelir aklıma umuduyla sildim binlerce postumun olduğu hesabımı.  Burası benim ilk boş sayfam.  -02.08.2017 *02.51

[sigarakadehi]

Acı olan şu ki: Bir daha kimse seni öyle sevmeyecek.

Filtresiz, olduğu gibi, yargısız…Sanki anadan doğmuşsun da onun kucağına doğmuşsun gibi, her şeyinle, eksiksiz, tarafsız..

Ama daha da acısı ben de bir daha hiç kimseyi öyle sevmeyeceğim, seni bile.. O eski taşkınlıkla, telaşsızlıkla…

Sınırı olmayan bir yerden, adı konmamış bir yerden.Zaman geçti, bazı şeyler değişti demek yetmiyor.Bazı şeyler artık yok.

Ve bir şey, belki en çok sevgiye benziyordu,ama şimdi ne sana ait,ne bana dönebilecek gibi.

[sigarakadehi]

Bir cümle sadece bir cümle. Bir aşk benim tüm ömrüme mal oldu. 19-23 yaş arası sonrası saçma sapan kısa süreli birkaç ilişki.. yaş 26 bir gençlik harcadım ben sana ve bilmiyorum ki bir kere bile sevdin mi? Bilsem ne fark eder onu da düşünüyorum. Galiba bir gençlik harcadığım adamda en azından esamem okunsa yeter diyorum.

[sigarakadehi]

Yılların eskittiği bir defter sayfası.. Küf kokusu ciğerimlerinden akan bir katran gibi cümleler hala sık ve ağrılı yazılmış. Sararmış yapraklarım hangi sonbaharda döküldü unuttum. O günler üzerinden çok sonbahar geçti.. Kendimi bulduğum sayfaları okudukça kendimi kaybettiğimi fark ettim. Kelimeler önceden benim içimden dökülürdü şimdi ben bile içimdeki benden habersiz iki üç cümle karalıyorum. Uğruna yıllar eskittiğim aşklarım bitti. Yıllardır yaraları üzerine bantlar yapıştırmaya çalıştığım ailem dümensiz bir gemi gibi benden ötede gitti. Şimdi ne desem boş içimin boşluğu çok daha boş. Kelimelerimin ve içimdeki hislerin özlemini çekiyorum. Ne olur geri dön kalbim, hissim, yüreğim.. Ben ben değilim seni çok özledim..

[sigarakadehi]

" Sen bana gençliğimi hatırlatıyorsun. Öyle kaygısız öyle hoyrat yaşayıp gittiğim günleri, masumluğumu, inancımı.. İyiye olan inancımı, kötüyü yok sayışımı. Herkesin içindeki iyiliği görüp iyileştirme telaşımı.. Seni alt edeceğimi sanıyordum ki kötülüğü öğrendim. Öperdim dudağından kin ve nefret akardı sevgimi sarardım zehrini akıtırdım.. Öyle sanardım. Kalbini okuyorum sanıyordum ki yoldaş bile olamamışım sana. Sen kendi yolunda ilerken ben ayak bağın bile değildim, o kadad yoktum kii..

[sigarakadehi]

Hayatın nasıl da elinizden kayıp gittiğini gördüğünüzde çok şaşırmayın. Hayatın bir balıktan hiçbir farkı yoktur. Zor anlar ağır çekim ve tarafsız güzel anlar ise sakin bir su gibi görünür ve derhal kıyısına çekilir. Elinizde kalanlar ise anıların birkaç buruş buruş parçasıdır. Baktığınızda "aa bu ne zamandı" aa bu gün çok eglenmiştik" veya "o gün gözümdeki yaş kurumuştu" diyeceğiniz günler kalır elinizde. Hayat hızlandıkça bu aaa ile başlayan cümleleri kuracağınız anlar ertelenir. Geriye dönüp bakmaya fırsatı olmasın diye yaşar aslında insan. Çünkü hayat belirli bir sürede biter ve diğer her şey hayatta kalmak için bir çabadır..

[sigarakadehi]

hep aynı yolda yürüdüğün insanla ipin inceldiği yerde ayrı ayrı gidilen yollar, o yollarda edinilen yeni deneyimler ve o deneyimlerin yarattığı değişim. İncelen ipin koptuğunu idrak ettiğin an.. Artık aynı şarkıları dinleyip aynı şeylere gülmüyorduk. Ne senin derdinden benim haberim olurdu ne de benim derdime senin gözyaşın akardı. Bir bedava soğuk bira mi heyecalandırırdı seni yoksa sabaha kadar süren bir canlı müzik mi? ya da bir gece yarısı ansızın seviştiğimiz bir an mı? Ne heyecanlandırır artık seni bilmiyorum. Neyi en çok seversin bilmiyorum. Yani ben aslında "seni artık hiç tanımayanlar kervanına" bindim. Tüm birlikte kahkahalar, gözyaşları, nefesin nefesimdeki anlar hayalden ibaret gibi. Hiç bitmeyecek sanmıştım.. Ayrıl barış küs barış.. Başlamayacaktık biliyordum ama bitmeyecektik de.. gibiydi..işte

[sigarakadehi]

Sene 2012 henüz lise 1 falanım. Potansiyel psikopat diye bir hesap vardı tumblr'da. Hep karamsardı hep kendine zarar vermeyle ilgili postlar paylaşırdı. O zamanlar şimdiki benim yaşımdaydı. Mesaj atmıştım biraz sohbet etmiştik. Beni korkutmak için ters ters konuşmuştu küçüktüm ama anlamıştım bilerek yapmıştı. Sohbet ilerledikçe kederinin Gölcük Depreminde ailesini kaybetmesinden kaynaklandığını öğrenmiştim. . Küçüktüm çok etkilenmiştim onun haberi yok ben gecelerce onun hikayesine ağlamıştım. HATAY'da deprem oldu evim yıkıldı sevdiklerimi, memleketimi kaybettim Aklıma o konuşma geldi. İnan ki ilk gün soğuktan titreyip enkaz başlarında insan çığlıkları dinlerken geldi. Eğer hala buralardaysan seni daha iyi anlıyorum. Sen küçük bir çocukken kendi cehennemini yaşadın, ben genç yaşta kendi cehennemimdeyim. Bu yara sarılmazmış öğrendim ben de.

[sigarakadehi]

hep aynı yolda yürüdüğün insanla ipin inceldiği yerde ayrı ayrı gidilen yollar, o yollarda edinilen yeni deneyimler ve o deneyimlerin yarattığı değişim. İncelen ipin koptuğunu idrak ettiğin an.. Artık aynı şarkıları dinleyip aynı şeylere gülmüyorduk. Ne senin derdinden benim haberim olurdu ne de benim derdime senin gözyaşın akardı. Bir bedava soğuk bira mi heyecalandırırdı seni yoksa sabaha kadar süren bir canlı müzik mi? ya da bir gece yarısı ansızın seviştiğimiz bir an mı? Ne heyecanlandırır artık seni bilmiyorum. Neyi en çok seversin bilmiyorum. Yani ben aslında "seni artık hiç tanımayanlar kervanına" bindim. Tüm birlikte kahkahalar, gözyaşları, nefesin nefesimdeki anlar hayalden ibaret gibi. Hiç bitmeyecek sanmıştım.. Ayrıl barış küs barış.. Başlamayacaktık biliyordum ama bitmeyecektik de.. gibiydi..işte

[sigarakadehi]

Ben sana en güzel yaşlarımı feda ettim. Şimdi güneş görmeyen yaşlarıma bahar getirmeye çalışsalar ne fayda, aynı tonda açar mı çiçeklerim?

[sigarakadehi]

Ne zaman düşsem bu dara karanlıklar açar düşlerimde.

[sigarakadehi]

Bir veda hikayesinde en az üzülen kişi olmak başarı mıdır yoksa kurulamamış bağların başarısızlığı mı?

[sigarakadehi]

Bu yangın taraflı bir yangın. İkimizde alevlerinin içindeydik, seni söndürürken beni yakmaya devam etti.

[sigarakadehi]

Güzel kızım hiç pembeye boyayamayacağın panjurların önünde hiç çiçek açmayacak saksılar suluyorsun

[sigarakadehi]

Anımı acıma kattım.

[sigarakadehi]

Kırgınlığın her zaman tarifi olmaz. Bazıları buğulu bir cama yazılan bir isim kadar siliktir. Sadece acıyan yerinizi bilirsiniz. Dillendireyim bu kırgınlığı, sahibine yolluyayım bu acıyı dersiniz. Bir cümle çıkmaz da boğazınıza taklır. Çünkü bilirsin her kırgınlık her insanda aynı anlama gelmez.

[sigarakadehi]

Birini beklemenin nasıl yorucu bir savaş olduğunu biliyorum. Bildiğim bir şey daha var ki bu savaş tek cepheli bir savaştı. Bir başka nefesin dahil edildiği bu savaş bekleme değil ihanet olur. Keşke beni bu savaşa dahil etmeseydin. Benim zaten çok fazla açık cephem vardı. İnan ki namlum artık kendime doğruldu.