Sólrisa Menntaskólans á Ísafirði

Vefrit nemenda Menntaskólans á Ísafirði - ritstjóri: Stephen Albert Björnsson

[solrisa-blog]

Á talinu: Andrea Harðardóttir

Tvær stelpur úr hópi fréttablaða og fjölmiðla fóru í leiðangur til að taka viðtal við nokkra kennara skólans og byrjuðu á því að fara í heimsókn í myndlistarsmiðjuna á Gróskudögum. Þar tóku þær viðtal við Andreu Harðardóttur sagnfræðikennara skólans. Það viðtal var skriflegt.

Erla og Guðmunda: Hvernig þér finnst að kenna hérna í skólanum?“

Andrea: ,,Já, mér finnst skemmtilegt að kenna, en það getur stundum tekið á þolinmæðina.“

E: ,,Já það er svoleiðis sko, en hvar lærðir þú áður en þú komst í skólann, eins og í hvaða háskóla fórstu?“

A: ,,Ég lærði í Háskóla Íslands á sagnfræðideildinni.“

E: ,,Já, en svona aðeins út úr engu, hvaða blóm ert þú í dag?“

A: ,,Hvaða blóm? Hahaha, ég veit það nú ekki.. Æji hvað heitir þetta blóm.. man ekki. Segi bara Hrafnaklukka, það er hvítt.“

E: ,,Já það er náttúrulega svo kalt úti, haha, en hérna, ertu Ísfirðingur að uppruna?“

A: ,,Nei, ég er frá Kópavogi og er ættuð af Hornströndum og Patreksfirði.“

E: ,,Já já, gaman að vita af því, en hérna, tannburstaðir þú þig í morgun?“

A: ,,Já ég gerði það.“

E: ,,Já auðvitað, en hvað borðaðir þú í morgunmat?“

A: ,,Ég fékk mér lýsi, einn banana og eina hrökkbrauðsneið.“

E: ,,Já, en hérna, þegar þú hefur frítíma, hvað finnst þér skemmtilegast að gera?“

A: ,,Æj, það er svo margt, vera úti, lesa...“

E: ,,Já já já, en er það eitthvað að lokum sem þú vilt koma á framfæri?“

A: ,,Ég ætla bara að segja að vorið sé besti tíminn.“

[solrisa-blog]

Á talinu: Lúlú

Tvær stelpur úr hópi fréttablaða og fjölmiðla fóru í heimsókn í eldhúsið í skólanum og ætluðu að spyrja Lúlú nokkurra spurninga, en helst voru þær að pæla í því hvernig mötuneytið kæmi fram í hennar lífi.

,,Við ætlum að spyrja þig nokkurra spurninga ef það er í lagi þín vegna.″ Lúlú svaraði játandi og við tókum við hana skriflegt viðtal vegna þess að hún var með hálsbólgu og við það að missa röddina.

Erla og Guðmunda: ,,Hvenær byrjaðir þú við störf í mötuneytinu?“

L: ,,1997.“

E: ,,Það hefur verið alveg eitthvað síðan þá, en hvað var það sem vakti áhugann fyrir matreiðslunni?“

L: ,,Ég var nú bara beðin um að koma að vinna á þeim tíma.“

E: ,,Já, og hvaða blóm ert þú í dag?“

L: ,,Hvaða blóm? Það er spurning. Ég ætla að segja Páskalilja.“

E: ,,Já, en hérna, hvernig finnst þér matreiðslan, hefur þú ástríðu fyrir mat?“

L: ,,Já.“

E: ,,Jahá, en hefur þú einhver önnur áhugamál fyrir utan matreiðsluna?“

L: ,,Já já, alveg fullt af þeim, það má t.d. nefna að prjóna og sauma.“

E: ,,Já það er oftast svoleiðis að maður hafi önnur áhugamál. En okkur langar að spyrja þig núna hvað sé nú mottóið þitt í lífinu? Ertu með einhvern málshátt í huga t.d.?“

L: ,,Hmm.. ég er ekki viss. Einhver málsháttur? Kannski að það er bara ánægjan sem er auði betri.“

E: ,,Ert þú Ísfirðingur, og ef ekki hvaðan ertu þá?“

L: ,,Já, heyrðu, ég er nú bara Ísfirðingur.“

E: ,,Já já já, okkur langar nú að vita hvað sé uppáhalds maturinn þinn?“

L: ,,Það er allur matur góður að mínu mati.“

E: ,,Já, auðvitað, en spurning er nú hvort þú málir þig daglega eða hvernig er það?“

L: ,,Já ég mála mig nú, en ekki daglega myndi ég segja.“

E: ,,Já, en svona í endann, hvernig líst þér á skólann okkar? Er ekki bara gaman hérna?“

L: ,,Mér líst bara ljómandi vel á þennan skóla.“

E: ,,Já, þá er þetta bara komið, við viljum þakka þér fyrir viðtalið.“

L: ,,Já, takk fyrir.“

[solrisa-blog]

Smiðjur og viðburðir .

[solrisa-blog]

Hönnunarkeppni Gróskudaganna 2013. Sigurvegararnir voru Jakob Fannar Magnússon og Andri Þór Kristjánsson

Frumlegasta hönnunin var eftir Stefán Línberg Halldórsson

[solrisa-blog]

Á talinu: Katrín Gunnarsdóttir

• Maksymilian Haraldur Frach

Maksymilian: Ég var á gangi um skólann sem var mjög fámennur. Kannski vegna veðurs en þegar ég var að leita að einhverjum til þess að taka viðtal við þá rakst ég á Katrínu Gunnarsdóttur; bókasafnsvörð og dönskukennara við Menntaskólann á Ísafirði. Ég ákvað að leggja fyrir hana nokkrar spurningar og tók hún því með bros á vör.

Maksymilian: Hvenær kom hugmyndin fram um það að hafa Gróskudaga í skólanum?

Katrín: Mér skilst að þetta hafi bara komið í upphafi skólans, þegar skólinn var stofnaður í kringum 1975.

M: Og eru alls staðar á landinu svona dagar eða Sólrisuvika?

K: Nei, kannski ekki Sólrisa eins og við höfum hér en það eru yfirleitt í flestum framhaldsskólum eða öllum framhaldsskólum einhverjir einn til þrír dagar þar sem er óhefðbundin kennsla.

M: Hvað ertu búin að vinna hér lengi?

K: Ég er búin að vinna hérna síðan árið 2005.

M: Og hvað er það besta við það að vera hér á Ísafirði?

K: Besta við að vera á Ísafirði? Það er stutt í vinnuna.

M: Ert þú ekki úr Bolungarvík?

K: Ég bjó í Bolungarvík, en ég kem frá Garðabæ. Ég er uppalin þar og er höfuðborgarbúi. Ég var það í fjörtíu ár áður en ég kom hingað vestur.

M: Í hvaða menntaskóla stundaðir þú nám?

K: Ég var í Menntaskólanum í Reykjavík.

M: Er mikill munur á milli MÍ og MR?

K: Já, Já, það er allt öðruvísi. MR er hefðbundnari. Það er náttúrulega skóli sem byggir ekki aðeins á áratugahefð heldur hundrað ára og hann er formaðri.

M: Hvenær lærðir þú dönsku?

K: Ég byrjaði í tólf ára bekk, síðan var það náttúrulega í gagnfræðiskóla. Það voru þrjú ár og svo lærði ég dönsku tvö ár í menntaskóla. Löngu seinna fór ég að vinna fyrir danskt fyrirtæki á Íslandi. Þar lærði ég að tala hana. Var síðan með dönsku sem val í Kennaraháskólanum.

M: Svona alvöru dönsku?

K: Alvöru, já!

M: Hvert er mottóið þitt?

K: Mottóið mitt? Já, að leyfa hverjum fugli að fljúga eins og hann er fiðraður.

[solrisa-blog]

Smiðjuflakk

Spyrlar: Shekinah Morden Rigos og Billy Jo Morden Rigos

Boccia

Ómar Karvel Guðmundsson

Blm: Hvers vegna valdir þú Boccia?

Ómar: Mér finnst þetta skemmtileg íþrótt

Blm: Hvernig er þetta búið að vera í smiðjunni?

Ómar: Mjög gaman og lærdómsríkt

Matreiðslusmiðjan

Guðmunda Líf Gísladóttir

Blm: Hvers vegna valdir þú að fara í matreiðsluna?

Guðmunda: Bara, mér finnst skemmtilegt að búa til mat og borða eins og sést vel á mér.

Blm: Hvernig er vinnan búin að vera?

Guðmunda: Mjög skemmtilegt og ég hlakka til að borða í hádeginu.

Hönnun og Smíði

Freyja Burknadóttir

Blm: Hvers vegna valdir þú að fara í hönnun og smíði?

Freyja: Mér finnst skemmtilegt að búa til hluti og ég er í verknámi.

Blm: Hvernig er vinnan búin að vera?

Freyja: Vinnan er búin að vera æðisleg og ég er búin að læra mikið. Ég vona að við vinnum keppnina sem verður síðar í dag.

[solrisa-blog]

snilldar dreifikerfi eða hvað?

[solrisa-blog]

[solrisa-blog]

Á talinu: Claudia & Megan - Háskólasetur Vestfjarða

Lára Margrét Gísladóttir

Líf Indíana Sveinsdóttir

Við fórum í heimsókn í Háskólasetur Vestfjarða og fengum að kynnast aðeins starfseminni þar. Við Háskólasetur Vestfjarða er meðal annars boðið upp á fjarnám frá HÍ og HA í ýmsum greinum t.d. hjúkrunarfræði, kennaranámi og sálfræði. Einnig er stór hluti af starfseminni kennsla í haf- og strandsvæðastjórnun. Núna eru um 45 meistaranemar, t.d. þeir sem eru að læra haf- og strandsvæðastrjórnun og aðrir sem eru að skrifa mastersritgerðir. Það eru líka um 80 nemar í fjarnámi, þannig að samtals eru um það bil 125 nemendur í skólanum. Við tókum viðtal við tvo hressa nemendur skólans, þær Claudiu og Megan.

Hvernig finnst ykkur að vera á Ísafirði?

Claudia: Þetta er góður staður til að vera á og fólkið hér er mjög vingjarnlegt.

Megan: Það er líka margt að gera og nóg um að vera.

Hvað eru þið búnar að vera hérna lengi?

C: Ég er búin að vera hér síðan í ágúst

M: Ég er búin að vera síðan í september, eins og allir hinir krakkarnir sem eru að læra haf- og strandsvæðastjórnun.

Hvað eru þið að læra? C & M: við erum að læra haf- og strandsvæðastjórnun.

Af hverju ákváðuð þið að koma til Ísafjarðar?

M: Við vitum ekki. Þetta er einstakt verkefni og ekki boðið upp á það mörgum stöðum.

C: Staðurinn hefur einnig upp á mikið að bjóða, það er stutt í hafið og svo er hann líka mjög fallegur.

Hafið þið lært einhverja íslensku?

C: Smá. Við getum farið út í búð og keypt okkur í matinn á íslensku

M: Við getum líka spjallað smá við fólk t.d. í sundi. En það er auðveldara að lesa íslensku því þið talið stundum svo hratt.

Haldið þið að reynslan af því að dvelja hér eigi eftir að reynast ykkur vel?

C: Já, pottþétt.

M: Klárlega.

Að lokum, hvað finnst ykkur um veðrið?

M: Claudia er frá Guatemala þannig að henni finnst það mjög áhugavert.

C: já, maður fær allaveganna ekki leið á því. Það er alltaf að breytast.

Gaman er að geta þess að í hádeginu (milli 12:10 og 13:00) á föstudögum er alltaf vísindaport. Þá kemur alls konar fólk með áhugaverða fyrirlestra sem eru opnir öllum. Fyrirlestrarnir fara fram á kaffistofu Háskólasetursins.

[solrisa-blog]

Lýðháskólar

Sigrún Gunndís Harðardóttir

Eins og heimurinn er í dag þá er eins og allt fjalli um prófgráður og maður tekur sérstaklega eftir því á Íslandi. En stóra spurningin er, af hverju eru ekki lýðháskólar á Íslandi en á öllum öðrum Norðurlöndunum? Lýðskólinn á Eiðum sem rekinn var árin 1918 til 1994 var byggður á sömu hugmyndum og erlendir lýðháskólar. Af hverju gekk það ekki og af hverju er ekki reynt aftur?

Lýðháskólar fjalla ekki um próf og einkunnir, heldur fær fólkið umsögn. Sem segir miklu meira en bara tölur á blaði. Segjum svo að þegar nemendur koma upp úr grunnskóla með einkunnina 8 eða 9 í til dæmis ensku. Hvað segir það kennaranum hvað nemandinn kann? Kannski er hann rosalega klár í lestri og stafsetningu en mun slakari í orðflokkagreiningu.

Markmiðið í þessum skólum er að fólk og ungmenni sem sækja í þessa skóla læri eitthvað skemmtilegt og gagnlegt, líkt og menntaskóli en samt ekki. Námsefnið og námsferlið er sérstaklega mótað eftir þörfum nemendans. Margir sem hafa farið í lýðháskóla tala um hversu mikið ævintýri og upplifun sé í þessum skólum. Persónulega finnst mér þetta rosalega spennandi og langar að fara í svona skóla. Sorglegasta við þetta er hvað nám í lýðháskólum er lítið metið inn í íslenska skólarkerfið.

Ég skora á stjórnvöld að koma með tillögu um að stofnaður verði lýðháskóli hér á landi, því ég held að fleiri ungmenni myndu sækja í nám í slíkum skóla. Einnig myndi þetta skapa meiri atvinnu á Íslandi.

[solrisa-blog]

Lærum af reynslunni!

Erla María Björgvinsdóttir

Gróskudagarnir hafa verið í gangi undanfarin ár til þess að brjóta upp hefðbundna kennslu og vera nemendum til gagns og yndis. Alls konar smiðjur og skemmtileg heit. En þrátt fyrir að Gróskan hafi verið skemmtileg, þá er margt sem þarf að bæta.

Á árum áður voru smiðjurnar mjög vel kynntar fyrir nemendum og jafnvel var farið í það að kenna nemendum hvernig þeir ættu að skrá þig. Í ár voru upplýsingar að mestu inni á Netinu. Sumir voru þá mjög seinir að skrá sig, náðu ekki almennilega að skrá sig og skildu kannski ekki nógu vel hvað var verið að meina. Ástæðan fyrir því var að það var ekki almennilega sagt frá smiðjum og ýmsum viðburðum á Gróskunni.

Nemendur skólans voru farnir að halda, að vegna þess að í kynningarefni nemenda kom fram að nemendur þyrftu bara 6 punkta í heild. Þyrftu þeir bara að mæta allan miðvikudaginn. Þeir gætu sleppt því að mæta á fimmtudag og föstudag. Það var því miður ekki rétt. Það á að vera tekið skýrt og greinilega fram að það verður að vera mæting í eina smiðju hvern dag.

Þrátt fyrir þetta er samt, eins og áður hefur komið fram, búið að vera mjög gaman að taka þátt í Gróskudögunum, og vonandi verður þetta ekki til þess að fyrirkomulagi þeirra verður breytt eða þeim sleppt næsta ár. Það yrði grátlegt. Við munum læra af reynslunni! Gróskudagar eru til þess að brjóta upp hefðbundið skólastarf og hafa gagn og gaman af.

[solrisa-blog]

Smiðjur: Tilraunir

Stephen Albert Björnsson

Ég var á fyrsta hálftímanum á fyrsta Gróskudaginn í efnafræðitilraunir með skólameistaranum Jón Reyni og Jónasi Þór efnafræðikennara. Ammoníak-vatnsgufur komu höfganum á og spurningin sem myndaðist í mínum heila var hvort við myndum loksins deyja í tíma. Okkar hinsta stund með lykt af klósetthreinsi í vitum okkar.

„Kolmónoxíð hefur þann eiginleika að vera litlaust, bragðlaust, og lyktarlaust. Það getur drepið ykkur á örskömmum tíma ef þið takið ekki eftir því en annarsvegar eru þessar ammóníakgufur alveg meinlausar.“

Segir Jón Reynir á meðan hann skolar af sér ammóníakið og dregur einhvað fram sem líkist helst reiðsvipu.

“Hér erum við með joðblöndu sem hvarfast við snertingu.”

Hópurinn hrekkur smá þegar fyrst blossar. Hljóðið minnir á pop-rocks sælgætið og joðlyktin síast smám saman út um dyrnar. ,,Þetta er alveg meinlaust og eitt sinn vann hérna einstaklingur í hreingerningum og missti klút með þessum efnum og hrökklaðist úr skólanum af skelfingu.” Stressið er hlegið dátt út og lyktin styrkist.

Efnafræðin er um hvernig maður breytir hinum og þessum efnum. Til forna var þetta alkemían að reyna koma frumefnum í gull-skilningurinn sem felst í frumefnum alheimsins og jarðarinnar er aðalatriðið við efnafræði í dag og gerir hanja spennandi. Skólastofan er farinn að hljóma eins og flugeldaverksmiðja en allir störðu samt sem áður í blossann.

[solrisa-blog]

Gryfjan: Sigfús Fossdal

Stephen Albert Björnsson

Sigfús Fossdal er kraftlyftingameistari búsettur á Ísafirði. Hann talaði við nemendur gryfjunnar um stritið sem felst í kraftlyftingum, íþróttum og að keppa á mótum víðsvegar um heiminn allt frá Los Angeles til Úkraínu.

“Einkennilegast er þessi höfuðborgarkultúr þar sem lið eru hreinlega farinn að gefa leiki vegna fjarlægðar frá heimavelli. Þau vilja bara keppa í reykjavík og það er á við það versta að missa af því að hitta nýtt fólk og að sjá og upplifa einhvað nýtt. Maður keppir þar sem sportið er, svo einfalt er það. Mesti misskilningurinn í sambandi við kraftlyftingar er þessi hugmynd um að sigurinn er það eina sem skiptir máli. Það er enginn sem vill vinna ef öðrum gengur illa. Maður keppir til að hafa gaman af því og eignast vini hér og þar. Þetta byrjaði með að ég og tveir vinir mínir fórum á námskeið fyrir ólympíulyftingar og áhugin spratt síðan út frá því með árunum”

[solrisa-blog]

> Kuldaboli Úti kalt og blásið er, Kuldaboli mættur & flýgur um, með vængi gráa og másandi. Yfir borgir og bæi hann flöktar, hræðir menn & ber með sér hríð; snjókorn, rigning, hræðsla & algjör kvíði. Einnig lifir hann í sveit & á leiti, Engum ber að stöðva hann, Kuldaboli kveður ei!

Erla María Björgvinsdóttir: Samið í Ljóðaslammi

[solrisa-blog]

Á talinu: Stella Hjaltadóttir

Erla: Við erum hérna tvær blaðakonur með hana Stellu sem er námsráðgjafi og kennari við Menntaskólann á Ísafirði. Við ætlum að spyrja hana um hvernig það er að vinna við MÍ og hvernig það er að kenna við hann.

Stella: Mér finnst bara já... góð tengsl við nemendurna. Mér finnst svo gaman að kenna. Og það spillir ekki þegar ég er með áhugasama nemendur.

E: Já erfiðara að kenna þeim sem eru svona...“

S: Já, það þarf að beita mismunandi aðferðum. Á misólíka hópa kannski.“

E: Hvar lærðir þú áður en þú komst hingað í skólann?“

S: Ég var í Kennaraháskólanum og svo lærði ég námsráðgjöf í Danmörku, í Odense

E: Hvaða blóm ert þú í dag?

S: Hvaða blóm... Já hvaða blóm er ég... Guð minn almáttugur, ég hef ekki hugsað út í það. Ætli ég segi ekki bara Túlípani.“

E: Ertu Ísfirðingur að uppruna?“

S: Já, ég er Ísfirðingur í húð og hár.“

E: Tannburstaðir þú þig í morgun?“

S: Já, alltaf.

E: Hvað borðaðir þú í morgunmat?“

S: Ég borðaði Special K.

E: Já og hvað finnst þér skemmtilegast þegar þú átt frítíma?

S: Bara útivist almennt. Skíði og skíðaganga... En ég hef nú áhuga á flestum öðrum íþróttum en bara skíðum sko.

E: Eitthvað að lokum sem þér langar að koma á framfæri?“

S: Flott framtak að þið séuð í þessum fjölmiðlahópi... Mér finnst almennt gaman að vinna hérna í skólanum, bara gaman að vinna með ungu fólki. Gefandi og allt það.“

[solrisa-blog]

Spurning dagsins 6. mars 2013

Hvernig leið þér í morgun á leið í skólann?

Andrea Harðardóttir (kennari): Bara vel, fannst ég standa mig vel að hafa farið út.

Lilja Kristín (nemandi): Ógeðslega

Rakel Sylvía (nemandi): Vildi sofa lengur, samt fínt að hafa komist

Gósý (námsráðgjafi): Veðrið hefur sjaldan áhrif á mig

Stella (námsráðgjafi og kennari): Alveg ágætlega, bara frekar leiðinlegt hvað þetta er búið að vera langdregið

Kristján Viggós (kennari): Ég þarf nú ekkert að fara út, en ég vil nú að þessu fari að slútta.

[solrisa-blog]

Á talinu: Kristófer Lárusson

Dagur Elí Ragnarsson

Kristófer Lúðvík Albert Lárusson býr á vistinni. Við tókum hann tali og litum inn í heim vistarbúa. Kristófer er fæddur og uppalinn á Ísafirði en flutti til Danmerkur ásamt fjölskyldu sinni haustið 2009.

Kristófer ákvað að snúa aftur til Ísafjarðar nú í sumar og hefja nám við Menntaskólann á Ísafirði.

Fullt nafn: Kristófer Lúðvík Albert Lárusson.

Gælunafn: Krissi All, Krissbert Alfer, Krissi, Kriss.

Aldur: fkn 96 model bby.

Uppáhaldshljómsveit: Rage Against The Machine, Lordi og Korn.

Besti sjónvarpsþáttur: Cougar Town og er ekki bara classic að segja Friends.

Hvernig er á vistinni: Það er sultu fínt bara, ró og friður og engir foreldrar

Besta við að búa einn: Má segja þetta hérna eða? En já ætli það sé ekki að geta fengið sér einn alla daga jafnvel þótt það sé þú veist miðvikudagur.

En það versta: Maður náttúrulega er reglulega blankur og getur ekkert bara farið til mömmu og pabba og spurt um pening en reyndar fyllir amma það skarð virkilega vel.

Hver er skemmtilegastur á vistinni: Með fullri virðingu fyrir Agli Bjarna og Ævari þá verð ég að segja Slavyan. Þvílíkur meistari á ferð.

Mest óþolandi: Það er fáránlega pirrandi þegar stelpurnar kvarta undan mér þegar ég er að djamma. Þannig já, það eru stelpurnar hérna.

Hvað drekkurðu á djamminu: Ef ég þarf að kaupa sjálfur er það Slots Classic eða Breezer með mangóbragði en stundum fæ ég gefins hjá Sigurgeiri eitthvað good shit eins og Captain Morgan. Já ég svoddan mella á djamminu.

Hvenær vaknarðu á daginn: Virkum dögum upp úr hádegi svo ég nái fyrsta tíma eftir hádegi en bara þegar ég vil um helgar.

Ertu þá að ná áföngunum?: Jáá maður sýgur sig í gegnum þetta.

Vandræðalegasta augnablik: Það var þegar ég var að tala við eina eldri stelpu og hún bað bróður minn að segja mér að hætta að tala við sig. Það var frekar vandró sko.

Skilaboð til Jón Reynis: Hata skólann maður. Af hverju þurfum við að læra þetta?