KELİMELER KONUŞUR MU?

Ünsüzlerin de sesi çıkar. İşte burası da ünsüzlerin ses çıkardığı yer. Hoş geldiniz... HAYDİ SİZDE YOLLAYIN DENEMENİZİ, YAYINLAYALIM...

[sozbirikimi]

gidişini izliyorum saatlerce

gelmiyorsun.

bir kez bile yüzünü dönüp bakmıyorsun.

canımı hiç olmadığı kadar çok yanıyor.

bu gece bitecek mi bilmiyorum.

sensizliğin derin sancısı vuruyor sessizliğime,

saatlerce susuyorum.

sustukça ağlıyorum sevgilim.

bitecek mi bu gece?

-- Özcan Köseoğlu

[sozbirikimi]

Kocaman bir kaosun ortasında yerin. Sığınaklar henüz yaratılmamış. Bu yüzden göğsünün ortası bomboş. Kuşandığın silahlarını hep aynaya doğrultuyorsun. Tekrar tekrar nişan alıyorsun kendine. Sonsuz döngü, ya da karanlık bir çember içinde debelenip duruyorsun ışığa ulaşmak için. Debelendikçe kirleniyor içindeki aydınlık, günlerin anlamını kaybediyorsun.

Yaşamak için doğup, ölmek için yitirilen onlarca yıl. Adının önüne yerleşen binlerce sıfattan arta kalan, donmaya yüz tutmuş et ve kemik parçalarının bileşeni kadar.

Gece çöktüğünde silikleşen sadece yüz hatların değil. Anıların, yaşadığın kadar hatırlayamadığın her an, yanından geçen alelade bir silüet kadar önemsizleştiğinde, hiç var olmamış gibi öleceksin. Hiç sevilmediğinden yitireceksin rengini. Hiç sarılmadığından kısalacak kolların. Ve kalbin, binlerce parçaya ayrılmış kimliği belirsiz bir ceset gibi soğuyacak.

-- Hilal Yiğit

[sozbirikimi]

Hayatı ve kendimi olduğu gibi görmeye ve bütün yönleriyle kabul etmeye başladığımdan beri çok daha iyiyim!

Derdimle,tasamla,umudumla,umutsuzluğumla,çocukluğumla,olgunluğumla,melankolimle,kahkahamla,gözyaşımla kabul ediyorum kendimi.Bunların hepsinin bütününün ben olduğunu biliyorum.Canım sıkıldığı zaman o sıkıntıyı sonuna kadar hissetmeye ve anlamaya çalışıyorum.Canımı sıkan ne?!Eğer anlayabilirsem,hayatın bana ne demek istediğini de anlarım diye düşünüyorum.Ve yeteri kadar iyi anlarsam o can sıkıcı duruma belki de bir daha düşmeyebilirim.Aynı şekilde keyif aldığım beni mutlu eden,gülümseten şeyleri de anlamaya gayret ediyorum.Anlarsam bu,o anları çoğaltabilirim demek oluyor.Son 1,5 senede yaşadığımız şu süreç bana en çok duygularımı önemsemeyi öğretti.Hayatta gitmem gereken yolu seçmem gereken yönü onlar sayesinde nasıl bulabileceğimi daha iyi anladım.En büyük yol göstericinin insanın kendisi olduğunu keşfetmek gerçekten bana tuhaf bir güç ve duruş veriyor.Daha önceki yazılarımdan birinde yazmıştım.Duyguları geçiştirmek işe yaramıyor.Hiçbir duygu sonuna kadar yaşanmadan bitmiyor çünkü.Evet bazen hüzünlü hissedip hüzünlü bir söz paylaşabilirim.Hüzün de hayatın bir parçası ve fakat bu sürekli hüzünlü hissettiğim anlamına gelmiyor.Peki siz ne hissediyorsunuz?!Hayat size hangi yolu işaret ediyor?!Bütün bunların farkında mısınız?!

-- Begüm Akkaç

[sozbirikimi]

Yorgunluk Sancısı

çok zor biliyor musun ? hayatın sana öğrettiği şeyler var. bazen de inatla öğretmedikleri. istiyorsun ki biri sana anlatsa sen de dinlesen,konuşmasan, yorulmasan. kalbini bilse seni anlasa daha fazla yorulmasan. ama olmuyor işte. kursağında öyle bir yumru tıkalı ki boğuyor seni durmadan.

bazense sadece koşmak istiyorsun atlar gibi dört nala. delice yorulmak, nefes nefese kalmak. biliyorsun da ona halin olmadığını aslında. kafandaki düşüncelerden, kalbindeki sızıdan kaçmak niyetin işte ne kadar kaçabilirsen. içten içe büyüdükçe hep kendine de anlattığın gerçek var ki.. kaçamıyorsun kendinden.

dünya bir yorgunluk sancısı işte. bir türlü yetişemediğin, eksildiğin. kaybetmediğin, bazen ne kazandığını bilmediğin.

-- Hanife Hacıbektaşoğlu

[sozbirikimi]

Şu bir kaç satır belki arzu halimi beyan eder.. "Kırgın olduklarımı kırmaya kıyamıyorum." Bu yüzdendir ki hep en çok kırılan, susup bir bahaneler ile kendi kendimi avutan oluyorum.. İçimde birikmiş kırgınlıklardan okyanus oluştu. Ne dibe batacak cesaretim, ne su yüzüne çıkacak halim var.. öylece umut kırıntılarıyla cebelleşiyorum, nefesimin yettiği kadarıyla hatır kalmasın dercesine tek bir hamle bekliyorum okyanusta.. ya dibe batıp iyi niyetimin mâduru olarak veda edeceğim kırgınlıklarımla. ya su yüzüne çıkacak yeniden bir kırgınlık biriktirmemek için savaş vereceğim bu hayatla.. Ne diyeyim canı sağ olsun..

Kübra İslam

[sozbirikimi]

Ve insan yola çıkmalı Bir yola çıkmalı Belki bir vapurla belki bir trenle Ama düşmeli iki ağaç arasındaki göğün altına Istikamete vardığında ya yüreğinde olursun ya da yabancı bir sokakta Veyahut yüregine yabancı da… Zira düşüncelerine ayna tutar gecen zaman Ya eskiye gider aklın ya yeni hayallere Denizin mavisini görüyorsan mesela Ilık bir su gibi yıkıyorsa rüzgar yüzünü Ve geride bıraktığın bir dunya yük gittikce yerini savıyorsa yeni umutlara Bırak duşünmeyi ac cami, muzigi Saclarında hisset o değisen atmosferi. Insan ilk once kendine gitmeli Sonra kendisiyle hayallerine Ve asil uzun olan kendine gidendir Çünkü varış noktadan hep bir adım önündedir

Beyza Bekgöz

[sozbirikimi]

Yaşamak güzel şey aslında.Bir bulmaca,bir oyun gibi.Görmeye niyet ettiğinde,çözmeye niyet ettiğinde ve taşları yavaş yavaş yerlerine koymaya başladığında bambaşka bir haz veriyor insana. Hiçbir şey boşuna olmuyor bu hayatta Her şey bir amaca hizmet ediyor Her şey sen daha iyi olmasın diye Sen daha güçlü olasın diye,biraz daha sen olasın diye. Kimse kimsenin hayatına boşuna girmiyor mesela. Hepimiz bir görev alıyoruz bir diğerinin hayatında. Yeni bir güne hazırlanıyoruz şimdi aslında Kim bilir neler getirecek hayat bize bu kez bu gün doğumunda?!

Begüm AKKAÇ

[sozbirikimi]

Şimdi sana sıfırı tanımlar mısın diye sorsam ne saçmalıyor bu diye düşünürsün. Ne öğrendim biliyor musun bugün ? Sıfırla başlayan cümlelerin birer ihtimal olduğunu, eğer buna maruz kalansan şansının kapının önünden bile geçmediğini ve genelde bu cümlelerin sonrasında sıralanmış tüm zırvalıkları, karşımdaki insan ihtimalleri bitirdiğinde anladım ki sessizliğin içine düşmekten ziyade bizzat temsil ettiğimi. Ne sahiline vuran hırçın dalgalar, ne üzerime yağan yağmur, ne herkesin korktuğu benimse huzur bulduğum gökgürültüsünün bu sessizliğimi bölmeye yettiğini. Yapacak bir şey yoktu. Buna alışmalısın diye düşündüm. Anladım ki dönüm noktası dedikleri zırvalığı ben çoktan kaçırmıştım. Ne diyebilirdim ki kaçırdığım, yaşadıklarım ve ya yaşayamayacaklarıma selam olsun o zamana saati durmuş istasyonumdan.

Ebru Bayram

[sozbirikimi]

Çocuktum Sallanırken salıncaklar ve hevesler Olduğu gibiler ve bazen acımasızca. Şimdi büyüdüm. Şimdi değiştim ve… Aptalca bir halim var. Korkuluklar ve adalet arayışları Fütursuzca. Suçluluk zamanla bir damgaya dönüşür Kazınır orta yerine. Kontrol edilemeyen hisler hissizliğe dönüşür Hayal kırıklıkları kapalı bir kutuya. Canlı acı çeker Aklı karışır. Canlı açlıktan kıvranır,canlı dilenir. Son bir ışıksızlıktan sonra mağara diplerinde arar. Çok ses eden bir gün sessizliğe bürünür Özneler değişir. Kavgalar bitmez. Anlatılacaklar son bulur,gözyaşı kendini korur. Büyüdükçe güçlenir,büyüdükçe eksilir insan Eksilir arkanda olduğundan emin oldukların. Oyun parkının lunaparka dönüşmesidir çocukluktan çıkış Eğlenmek için basit bir kaydırak yeterli değildir, Yüreğinin ağzına gelmesi gerekir. Kişisel gelişim kitaplarını okumaktır Olduğun halden çıkmayı istemektir. Zoru tatmaktır. Arayıp da bulamamaktır. En çok saflığı arayıp,dışarının toprağına bulanmaktır. Üzerindekileri savurup gülmektir. Siyasi bir kimlik kazanır ve çıkarız çocukluktan.

Ayşe Betül Bilecan

[sozbirikimi]

Bazı anlar vardır hani,kısacık.İliklerinize kadar işler. Birçok duyguyu dolu dolu yaşatır insana birkaç saniyede. Hani bir kitapta bir cümle okursunuz,altını çizersiniz unutmamak için.İşte öyle bir an. Sanki hayat kitabının altı çizilmesi gereken bir cümlesidir o birkaç saniye. O sırada özel olduğunu sezdiğiniz ama belki pek üzerinde durmadığınız sonra sık sık istem dışı hatırladığınız ve hatırladığınızda sizi gülümseten o bir kaç saniye. Taşların yerine oturduğu,kısacık bir an da sürse soru sormayı bıraktığınız.Farkettiğiniz,anladığınız.Cevap gibi gelen birkaç saniye. Sizi hayatın güzelliklerine inandıran,tüm dertlerin içinde tutanacak bir dal uzatan,umut olan bir kaç saniye. Kendinizi en sorguladığınız zamanlarda,belki kızdığınız,isyan ettiğiniz anlarda hatırladığınızda aslında şanslı olduğunuzu hissettiren o birkaç saniye. O anlardan işte biri daha Eylül’ü karşılıyorum burda parkelerle boyanmış evimde. Bir anı bırakıyorum geleceğe İşte şimdi bıraktığım o yerdeyim

-- Begüm AKKAÇ

[sozbirikimi]

Ateşi söndür bırakma orada, yanar yoksa etraf paramparça. Uzaklarda durma yakınsın zaten bana, yalnızca uzat elini dokunacaksın nasılsa. Kendime uzaklaştım hep kaçmaya çalıştıkça, sen de orada durma çek kurtar beni yalnızım burada.

Ece Taşpınar

[sozbirikimi]

Yaşım şuan 24 Yaşım yirmi dört ve yirmi dört saat sonra arşive bakılsın. Bakılsın acılarıma, yazılarım bir bir dökülsün meydana. Bu ben değilim, bu ben değilim acılarım. Her harften ayrı bir kelime, ayrı bir cümle kurulmamalı, kurulmamalı. Gözüm arar seni bir gece vakti yanımda, yanımda olan azrailim. Bak yine sabah oluyor, gün doğuyor dünyaya sensiz. Oysaki sen, sen gecenin en parlak yıldızı kayboluyorsun. Gecenin ayazı, sabahın ayazına karışıyor üşüyorum. Gün doğmasın, gece olmasın. Sensiz bir harf daha düşmesin, düşmesin yüreğime kanlı mürekkebim…

Faruk Akgün

[sozbirikimi]

Sadece bana ait olan,kendimle baş başa kalabileceğim,hayatın getirdiği endişelerden sıyrılıp güzel taraflarının tadına varabileceğim,yaşamla bağ kurup belki de bana söylemek istediklerini farkedebileceğim anlar yaratmayı seviyorum. Ya da şöyle söyleyeyim;artık daha çok seviyorum. Bulutların ardından kısacık bir an da olsa gözüktüğünde tenimi ısıtan,içimi ısıtan beni güçlendiren güneş. Dinlediğim şarkıdaki beni benden alan,kimbilir nerelere götüren o notaları biraraya getiren,umut veren bestecinin varlığı. Uzun zamandır görmediğim ve çok sevdiğim birine kavuşma hayali. Hayal kurabilmenin güzelliği,hayal kurabilmekti yaşama sevinci. Farkedebildiğim her şeyin aslında bana söylemek istediği ne çok şey var. Ve ne çok şey aslında farketmem için var.

Begüm AKKAÇ

[sozbirikimi]

Söz Birikimi’ne kaldığımız yerden devam ediyoruz. Bu pandemi sürecinde durmayın siz de yazın ve gönderin. Sağlıkla kalın Söz Birikimi Ailesi...

[sozbirikimi]

İntihara meyilli kelimelerin eylemlerine maruz kalınan bir sessizlikti sukutun gölgesi. gece aniden uyandırılan cinayet vakasına bakışı çıldırmıştı karanlıktan yeni doğan beni.oysa uçurumun kıyısından neşterin kenarından suyun derininden doğmuştum yeni hayatıma. mecbur kılınmış yaşamlar üzerine tezimi yaşarken senin adında bir mezar bekçisinin dansına alkış tutmaya başlıyorum. ne kadar sevilirse o kadar ölebiliyorum. tanrıların da gökyüzü olurmuş. beni gökyüzüne asar mısın…

Riyan Rukiye Nayır

[sozbirikimi]

öyle birikmiş şiirlerim var ki yazamıyorum dile getiremiyorum yüreğimden kilit vurulmuş şiire vursam illegal vurmasam beni boğuyor içimdeki kimsesizliğim içimden öyle birikmiş şiirler var ki anlatamıyorum yazamıyorum yıkılmış sokağın duvarları arasında, kimliksiz kalmış bırakılmış yazılmamış şiirler var yüreğimde.

-- Mehmet Arslan

[sozbirikimi]

Sevgili Burçak (mavi saçlı kız) eminim bu yazdıklarımı hissediyorsundur...Seninle (yani günlüğünle) 2019 yazında tanıştım ama sadece bir kaç sayfa okuyup bırakmıştım...Şimdi ise 2020 Nisan aynın son günleri.Her cümlesini hissederek okudum ve bitirdim...Biliyor musun eğer yaşıyor olsaydın seninle çok iyi dost olurduk belki de zamanın birinde olacağız bilmiyorum.Ama aşkların,acıların,umutların,hayallerin,hayal kırıklıkların hepsi bana ait duygularmış gibi okudum günlüğünü ve eğer ben de kanserle o kadar genç tanışmış olsaydım aynı şeyleri hissediyor olurdum.Kanser dışındaki tüm hayatın ve hayallerin de kendi 15 yaşımdaki günlüklerimi hatırlattı.İçimdeki hayalperest,asi,aşık kız hala aynı ☺️Bir de senin kanser türün değilde değil ama benim de bir kanser geçmişim var en sonuncusu 4 yıl öncesine dayanıyor.Ben kanserle senin yaşından çok daha sonra tanıştım ilk kanserimde 26 yaşındaydım,ikincisi de 28.Tüm bu süreçleri en az senin kadar iyi idare ettim.Ve biliyor musun senden sonra sağlık sistemimiz de çok değişti çok iyi doktorlarımız var artık.Belki senin zamanında da vardı ama sana denk gelmedi.Neyseki Almaya’da tedavi görme şansın vardı.Çoğu zaman mutsuz olduğunu düşünüp karamsarlığa düştüğünü yazmışsın ama bence sen gerçek mutluluğu bulmuş ama insanın her zaman mutlu olmasının düzenine aykırı olduğu gerçeğinin de bilincindeydin.O yüzden etrafına muhteşem bir ışık saçıyordun ve o ışık bu gün,aradan geçen onca yıldan sonra benim kalbimi de aydınlatıyor.

Ve son olarak ,çok sevdiğim bir doktorun benim için söylediği şu sözcükleri sana ithafen yazıyorum;

“Sevgili Esin

Iki şey kahraman yapar insani

Büyük bir zafer kazanmak ya da bir yenilgiyi onurluca taşımak…

Senin ruhun bu ikisinin de yeserebilecegi bir toprak…o yüzden sen bu olayı bir kahraman olarak atlatacaksın…”

Sen de gerçek bir kahramansın Burçak🧚🏻‍♀️

Sevgilerimle

Esin

-- Esin Gül