STEVE GOES AMSTERDAM

Hoe is het als je bent opgegroeid in een dorp, en op je vijfentwintigste in Amsterdam gaat wonen? Ik ga de stap wagen. Voorlopig logeer ik bij mijn vriendin Mevrouwtje Moeilijk. Hoe me dat afgaat, lees je hier.

[stevegoesamsterdam]

Ik haat bladblazerdag

Mevrouwtje moeilijk om 07:22

[stevegoesamsterdam]

18. PAARDJE/FIETSSLOT 

IK HEB EEN BAAN. Het is gelukt. Ik ga fulltime adverteren voor grote merken op social media. Om dit te vieren gingen mevrouwtje moeilijk en ik uit eten in de stad (gewoon met een volle spaarkaart van de AH Restaurantactie hoor). Daarna gingen we naar Het Paardje, in De Pijp. Een populair café, op het interweb staat dat het een begrip is in Amsterdam en dat de combinatie van studenten en sporters voor een leuke sfeer zorgt. 

 Het was vooral tyfusdruk, zeker toen het buiten ging regenen. Je kon amper normaal staan en als je dat je evenwicht had gevonden liep zo'n Polaroid Paki je omver. Schijnen Bangladezen te zijn trouwens. Ik heb bij elkaar ook drie kwartier aan de bar gestaan. Eén bar, drie gasten achter de bar én twee meiden die met volle dienbladen rondflaneren. En dan nog moet je acht minuten wachten op twee fluitjes. Maar dat hoort erbij. Wat er ook bij hoort, is dat het een kwartier duurt om van je 'plekje' naar het toilet aan de andere kant van de toko te gaan. En dat je vijftig keer 'sorry,.. bedankt' moet zeggen als je jezelf subtiel tussen een groepje dronken tuthola's en twee net-te-dikke studenten doorperst. En dan heb je sommige van die gasten die dan gewoon niet opzij gaan. Zo van 'ja eh, er moesten net ook al de hele tijd mensen langs dus nu effe niet'. Dude, ik moet er toch gewoon langs? Oprotten. Voor de rest was het erg leuk. 

Maar het werd nog leuker want toen mevrouwtje en ik weggingen brak ik de sleutel van haar kettingslot. En die ketting zat ook aan mijn fiets. En die stonden tezamen totaal buiten een bedoeld-voor-fietsen-vak, midden op het Gerard Douplein. Dus we konden niets met die fietsen. En mevrouwtje moest enorm nodig plassen. Snel een UBER besteld en naar de Heineken Experience gelopen omdat ie ons daar makkelijker kon oppikken. Chauffeur Abdallah bracht ons naar huis. 

 Volgende dag belde ik m'n maatje die ook bij het Paardje was én bij de polities werkt. Hij adviseerde me eerst de fiets op de schouder te nemen en naar het dichstbijzijnde politiebureau te lopen. Maar het zijn twee fietsen dus dat maakt het minder aantrekkelijk. Uiteindelijk is hij zelf aan het begin van zijn shift uit het centrum naar De Pijp komen rijden, in zijn politiebus met een betonschaar in de laadruimte. Held! 

 Wij op een zaterdagmiddag, midden op het Gerard Douplein, met twee fietsen en één agent met een felrode betonschaar van een meter vijftig. Dat trok bekijks. Er kwam een vent een winkel uitlopen en die voegde op zijn plat Amsterdams toe "DIE MOT JE STRAK TREKKE." Hè? "DIE KETTING, DIE MOT JE STRAK TREKKEN." En voor ik het wist lag hij op z'n knieën met de ketting tussen zijn handen. "Pas je op voor je vingers?" vroeg de agent. "JA MAAK JE NIET DRUK." Het duurde even voordat de ketting door was "JE MOT EIGELIJK EEN SLIJPTOL HEBBE." "Ja die heb ik niet." "NEE DAT ZIE IK." Maar het lukte! De ketting kwam gauw los. Mevrouwtje moeilijk en ik hebben snel een nieuw slot gehaald op de Albert Cuyp en zijn een bakje kokosyoghurt met mango en bastogne-koek gaan eten voor de schrik. 

 Moraal van dit verhaal? In 't Paardje of in een bus, de politie klaart elke klus.

[stevegoesamsterdam]

Boven een Chrysler 300, onder is mijn auto.

17. UBER

Vroeger gingen we wel eens naar een verjaardag in een dorp in de buurt. Niemand had dan zin om de bob te zijn en fietsen vonden we te ver. Gelukkig hadden we Taxi Mo en zijn gedateerde Mercedes taxi-busje. Hij kende ons bij de voornaam en bracht ons altijd naar onze favoriete kroeg. Wat hadden we gemoeten zonder Mo.

In Amsterdam zijn de taxichauffeurs niet allemaal zulke lieverdjes. Een huisgenoot van mevrouwtje moeilijk vertelde dat een chauffeur laatst voorstelde om eerst langs het hotel van zijn broer te rijden. Dat is niet normaal.

Maar tegenwoordig neem je als hippe Amsterdammer geen taxi, maar een UBER. UBER is een bedrijf dat chauffeurs, via een app, verbindt aan mensen die een rit willen. De rit wordt geregistreerd door de app en de betaling gaat via een creditcard. Een rit via UBER is gemiddeld tien procent goedkoper dan een normale taxi.

Ik ging laatst met een UBER vanaf het Leidseplein naar Bos en Lommer. Het was twee uur 's nachts dus er reed geen tram meer. Ik bestelde -via de app- de UBER en werd vijf minuten later opgehaald door Abdalla in een dikke Chrysler 300. Abdalla woont in Badhoevedorp waar hij een sociale huurwoning toegewezen heeft gekregen. Doordeweeks studeert hij en in het weekend rijdt hij in zijn eigen (!) Chrysler voor UBER.

Die Abdallah doet toch iets goed, gezien de gemiddelde student alleen een oude fiets rijdt. Taxi Mo zou ook voor UBER moeten gaan rijden. Maar tegen de tijd dat UBER is overgewaaid naar mijn dorp, is Mo al met pensioen.

[stevegoesamsterdam]

16. DE MARKT

In mijn geboortedorp ging ik op zaterdag vaak naar de markt. Een haring van de staart eten, wat groenten en fruit inslaan en als ik in een gekke bui was zelfs een loempia. 

 In Amsterdam heb je de bekende Albert Cuyp markt maar die is wel een eindje fietsen van Bos en Lommer. Daarom besloot ik op aanraden van een huisgenoot naar de Ten Cate-markt te gaan. Dat is in een zijstraat van de Kinkerstraat. Nou vermoedde ik wel dat er meerdere kramen met eenzelfde aanbod zouden staan en dat je kwaliteit en prijs moet vergelijken. Veelbetekenend in een mango knijpen enzo. En dat marktlui schreeuwen wist ik ook wel. Maar ik had nooit verwacht dat het zo traumatisch zou worden als het was. Ik was er half vijf en besloot eerst de markt helemaal op en af te lopen om te inventariseren wat ik ongeveer wilde kopen. 

Groenten en fruit leek me het belangrijkst. Nou wist ik niet dat er ZEVEN groenten- en fruitkramen waren. Met allemaal VERSCHILLENDE kwaliteiten van dezelfde producten, voor VERSCHILLENDE prijzen. En omdat het ondertussen tegen vijven liep BULDERDEN alle marktkoopmannen aanbiedingen die NIET CORRESPONDEERDEN met de bordjes die erboven hingen. 

Ik probeerde zo goed mogelijk te onthouden dat de avocado's bij kraam één, twee voor een euro waren en bij kraam vier, drie voor een euro. En dat die van kraam drie extreem eetrijp waren en die van kraam één juist nog een halve week bewaard konden worden. En toen ik uiteindelijk had besloten voor kraam één te gaan liep ik langs kraam drie en hoorde ik dat ze daar nu vier voor een euro waren. Maar hiervan wist ik de kwaliteit nog niet! Ik wilde de avocado’s gauw opvoelen om te bepalen hoe rijp ze waren maar er dromden tientallen vrouwtjes van tussen de veertig en zestig voor de avocadokratten. Ik besloot snel door te lopen naar kraam één om mijn oorspronkelijke plan te volgen. Daar aangekomen bleken de avocado’s op te zijn! Ze hadden nu "WILLEDE PERREZIKKEN VIJF EUROOTJES DE KILOO!" Maar dat wilde ik niet! Maar het was ondertussen ook al vijf uur en ik moest ook nog groenten hebben! 

Uiteindelijk was ik zo overdonderd door alle impulsen dat ik bij een groenten- en fruitkraam waar ik überhaupt nog niet was geweest, willekeurig wat in een tasje gooide en afrekende. Het bleken sugarsnaps, baby-courgettes en één mango te zijn. Volgende week ga ik met de huisgenoot die me de markt aanraadde, mee op boodschappenles.

[stevegoesamsterdam]

Als je goed kijkt zie je de auteur in een wit overhemd.

15. DWDD

Mevrouwtje moeilijk en ik zijn naar opnames van De Wereld Draait Door geweest! De studio zit bij haar om de hoek bij de Westergasfabriek. Een kort verslag.

Matthijs van Nieuwkerk: “Goedenavond dames en heren hartelijk welkom bij de tweede aflevering van De Wereld Draait Door, hebben we er een beetje zin in?” En dan kun je klappen en juichen. Recht tegenover de stoel van Matthijs staat een camera met een autocue. De tekst wordt geprojecteerd op een scherm voor de camera.

Matthijs zegt zelf “Het is live televisie dus er kan iets mis gaan, dat is niet anders.” Dat ging het ook. Matthijs dacht dat hij deze uitzending de nominaties van drie categorieën voor het Gouden Kalf bekend ging maken. Hiervoor zaten er zo'n twintig bekende acteurs en actrices in de studio. Matthijs dacht dat zij alle nominaties wisten, behalve de drie categorieën die hij bekend ging maken. De acteurs en actrices wisten echter nog van geen enkele nominatie!

Terwijl Matthijs het in sneltreinvaart had over “De film met tien nominaties” en tegen een van de acteurs zei “Jij bent natuurlijk ook genomineerd voor beste bijrol” keken de acteurs elkaar flabbergasted aan. Dit zorgde voor een awkward situatie maar Matthijs maakte er snel een geintje van en zei “Het is live televisie hè, dit soort dingen gebeuren.”

Och, beter dat er iets mis gaat op live televisie dan dat de NOS live televisie komt maken ómdat er iets mis is gegaan. De laatste live uitzending in het dorp waar ik vandaan kom was vanwege een brugdek dat van een ponton af lazerde en vier gebouwen verpulverde.

[stevegoesamsterdam]

Fiets parkeren op Centraal Station is ook altijd lachen.

[stevegoesamsterdam]

14. AMSTERDAMSE FIETSERS

In het dorp waar ik vandaan kom is het uitzonderlijk als er meer dan twee fietsers voor een stoplicht staan. Je hebt er net als in Amsterdam meer fietsen dan inwoners, maar dat komt doordat iedereen een reservefiets in zijn garage heeft staan. Maar alsnog kunnen kleine kinderen gewoon op straat spelen zonder fietsers te hoeven vrezen.

In Amsterdam heb je vijf typen fietsers.

1. De doorfietser Een fijne fietser. Fietst lekker door maar houdt rekening met andere verkeersdeelnemers, gebruikt de fietsbel, kijkt achterom voor hij of zij gaat inhalen. Sluit bij een rij fietsers voor een stoplicht gewoon achteraan aan.

2. Alleen-op-de-wereld De luid bellende student op een afgeragde opoefiets die nét iets te langzaam fietst. Maakt vaak -nét als je hem of haar wilt inhalen- een rare slinger omdat hij of zij maar één hand aan het stuur heeft. Alleen-op-de-wereld staat ook vaak voor het stoplicht met smartphone in de hand en heeft niet door dat het groen wordt. Hierdoor moet iedereen die netjes staat te wachten zich onhandig óm Alleen-op-de-wereld heen manouvreren. Ik word al gefrustreerd als ik over dit type schrijf.

3. KAMIKAZE Heeft haast, kent de weg, gevalletje 'gierende banden'. Rijdt steevast door rood. Scheurt bij een stoplicht - vaak over de rijbaan voor auto's- langs de wachtende fietsers. Glijdt meestal moeiteloos door het verkeer maar moet soms extreem op de noodrem voor een toerist met oogkappen of een Alleen-op-de-wereld.

4. Bromfietser Hier heb je drie subtypes; de getinte jongen op de Vespa, steevast met een mattie achterop, de elektrische scooter die je niet hoort aankomen waardoor je bijna van je fiets afflikkert van schrik als ie je inhaalt en de forens op de Kymco VP50. Van het eerste en laatste subtype heb je eigenlijk nooit last.

5. Buitencategorie De overige fietsers. Te weten de hipster op -het liefst een houten- racefiets, negen van de tien keer met koptelefoon en te kleine rugzak. Bakfietsmoeder, al dan niet met één of enkele slingerkinderen. En toeristen op MacBikes, fietsen van Amsterdams populairste fietsverhuurder. Levensgevaarlijk.

Ik vind fietsen in Amsterdam dan ook altijd een avontuur. Een een half uur fietsen in Amsterdam vliegt net zo snel voorbij als de vijf minuutjes fietsen naar de middelbare school vroeger.

[stevegoesamsterdam]

Schipper mag ik overvaren. Sail.

[stevegoesamsterdam]

13. SAIL

Ik ben naar SAIL geweest! Het enorme vijfjaarlijkse schepen-evenement in Amsterdam waarbij een stuk of zeventig gigantische zeilschepen in het IJ komen liggen. We gingen op de openingsdag. Dan komen de schepen de haven in en zie je ze overal in het havengebied aanleggen.

Er was ook een protest tegen een Chileens schip. Daar zouden politieke tegenstanders van dictator Pinochet op gemarteld zijn eind vorige eeuw. Ze stonden er met spandoeken ‘Chileense marine, waar zijn de vermisten?’. Ondanks dat ik geen idee had waar het over ging, besloot ik een statement te maken door te salueren. Zo betoog ik mijn respect voor de slachtoffers van het martelschip.

Die avond las ik dat het Chileense schip pas om zeven uur ‘s avonds de haven in kwam varen. Bleek er een schip uit Ecuador precies voor het protest te liggen. Heb ik dus mooi naar het verkeerde schip staan salueren. Laat bij de volgende SAIL politiek en pleziervaart lekker gescheiden blijven.

[stevegoesamsterdam]

OV is oké. Vooral als je koffie hebt.

[stevegoesamsterdam]

12. OV

Ik ga meestal een keer per week terug naar het dorp om vrienden of familie op te zoeken. Maar reizen met het OV is oké. Je hebt verschillende opties. Mijn reis is meestal zo:

Tram/fiets - trein/trein+bus - lopen/opgehaald worden op het station. In het geval van tram - trein - opgehaald worden op het station, ideaal! Uur en een kwartier onderweg.

Maar ’s nachts is het: Fiets (geen trams) -trein+bus (geen nachtverbinding met de trein) - lopen (geen ouders die je ’s nachts ophalen.) Dan kost de reis twee-en-een-half uur! Dat is een bittere pil.

En dan wil ik het liefst samenreizen met mevrouwtje moeilijk of mijn zusje, voor de gezelligheid veertig procent samenreiskorting omdat zij een student-abonnement hebben. Maar dan vergeet je vaak weer je OV chipkaart in te checken met samenreiskorting.

Maar toch. OV is oké

[stevegoesamsterdam]

Voetballen in het Sarphatipark.

[stevegoesamsterdam]

11. SARPHATIPARK

In Amsterdam is een park als achtertuin voor de mensen die geen achtertuin hebben. En dat zijn dus de meeste mensen. Dit betekent dat de parken volzitten met barbecuende families en vriendengroepen met koelboxen en speakers.

In veel parken staan zelfs een soort vaste openbare barbecues. Hoef je er alleen maar kolen in te kiepen en goan. Een Weber achter op de fiets is ook onhandig.

Ik was op een vrijdagmiddag in het Sarphatipark in De Pijp. Harstikke gezellig. Paar gasten aan het voetballen, paar vozende stelletjes in de schaduw, bellenblazende kinderen en bierzuipende belgen. En iedereen bemoeit zich lekker met zichzelf. Het enige nadeel was dat het openbare toilet kapot was. Maar als je de ingang vanaf de Albert Cuyp inkomt, heb je direct na de ingang aan je rechterhand wat bomen, daar kun je stiekem plassen.

[stevegoesamsterdam]

Waterkant vanaf de Nassaukade.

[stevegoesamsterdam]

10. WATERKANT

Als je in het dorp waar ik vandaan kom naar een kroeg of een terras wilt, kun je kiezen uit drie stuks. Waar je gegarandeerd een paar mensen tegenkomt die je kent. In Amsterdam heb je honderden tentjes. Zoals het Surinaams geïnspireerde Waterkant aan de Nassaukade. Het zit onder een grote parkeergarage en aan het water. Een hele toffe locatie.

Er is deel 'binnen' en er staan buiten van die grote houten picknicktafels in allerlei kleuren. Het is er vaak zo druk dat die allemaal vol zitten. Op de (hoge) waterkant zelf laten mensen ook lekker hun benen over de kade bungelen. En áls er een plekje aan tafel is, is dat dikwijls bij andere mensen aan tafel. Best gezellig voor zo'n anonieme stad. Een beetje het festival-gevoel. Dat wordt versterkt door de buiten-bar en toiletten in zeecontainers.

O ja en het is geïnspireerd door een plek in Suriname. Dat betekent een lekkere menu-kaart en biertjes van Parbo!

[stevegoesamsterdam]

Het buurthuis (dat blauwwitte).

[stevegoesamsterdam]

9. BUURTCENTRUM

In het dorp waar ik vandaan kom heb je een paar 'dorpsgekken' die iedereen wel kent. In Amsterdam heb je daar een stuk meer van. Of ik ben gewoon niets gewend.

Pal naast mevrouwtje moeilijks huis zit een buurtcentrum met een paar bankjes voor de deur. Nou daar zitten me toch een paar types! En ook echt all day every day. Ik hoorde gisteren een man vertellen dat hij in zijn eentje in de woestijn stond en dat er in een keer vijfhonderd roofvogels kwamen aanvliegen! Waaronder een condor. En hij had alleen maar een tomaat en niets om zichzelf te beschermen. Goed verhaal.

Er is ook één vrouw die de helft van de tijd Frans spreekt. Monologen. En niemand luistert. Awkward. En laatst had ze het -in het Nederlands- over een leren jurk die helemaal voor haar op maat was gemaakt. Ik vind het sowieso al moeilijk om naar haar te kijken, laat staan als ze een leren jurk draagt.

Niet ideaal om naast te wonen. Maar een kopje koffie kost er vijftig cent, dus misschien ga ik ook maar eens langs.