"Zeiken als een reiger"

Komende weken ga ik op onderzoek uit. Ik ben benieuwd waarom mensen hele dagen zeiken.

[susannevschaick-blog]

Dames en heren, 

Wees gewoon wat liever voor jezelf en voor andere. Zorg ervoor dat jezelf genoeg aandacht geeft en andere. Zorg ervoor dat wanneer iets je niet lekker zit, jij diegene bent die er wat aan kan doen. Jij hebt de regie over je eigen leven, wat er ook gebeurt. Maak er wat van, want het leven is zo ontiegelijk kort voor sommige. Geniet van de regen. Geniet van een mislukt gerecht. Je hebt niks te verliezen. Want als het echt niet smaakt, dan zit er altijd wel een pizzeria om de hoek. Ben jij diegene die altijd zeurt op de bank, omdat je vriend zo nodig de afstandsbediening wilt vasthouden? Vijl je nagels en pak die afstandsbediening en ga lekker ongegeneerd GTST kijken, zonder dat jij je schuldig voelt. Het leven is kort dus je hoeft niet naar de pijpen van andere te dansen om maar aardig gevonden te worden. STOP ermee en je zult zien dat je leert genieten van alles om je heen. Ik ben totaal geen fan van Taylor Swift, maar ze zei laatst iets boeiends. Ik kies zelf altijd en laat andere niet voor mij kiezen, want wat de uitkomst ook is, ik kan andere hiervoor niet de schuld geven en dat maakt mij sterker. Iets in die trant.

Heel veel Liefs. Ben je geïnspireerd geraakt, misschien is het leuk om het boek van Osho te lezen, genaamd creativiteit. 

[susannevschaick-blog]

Gebrek aan aandacht

“Een laatste belangrijke bron van zeurgedrag is een gebrek aan aandacht. Als je kinderen hebt, dan weet je dat. Geef je kinderen te weinig persoonlijke aandacht, dan gaan ze zeuren. Ze gaan alles doen om aandacht te krijgen. Liever negatieve aandacht dan helemaal geen aandacht. Als medewerkers gaan zeuren, dan kan dat dus komen door een gebrek aan aandacht. Het heeft dan geen zin om het probleem waarover ze zeuren op te lossen. Ga bij jezelf na wanneer je de betreffende medewerkers als mens hebt aangesproken in plaats van als medewerker. Hoe is het met hem thuis, wat speelt er in zijn leven nog meer mee etc. Als je dit niet kunt opbrengen, als je geen zin hebt in het interpersoonlijke contact met je medewerkers, dan is het de vraag of jij wel op de juiste plek zit. Dan is een meer vakinhoudelijke job misschien beter voor jou.  “ Aldus Talentontwikkeling. 

Ja en daar word ik dus misselijk van. Vragen om aandacht al is het negatief. Jeetje mina, de meeste mensen hebben al genoeg op hun bordje en zitten echt niet te wachten op jouw gezeur. Stop er mee want het is een ziekte. 

[susannevschaick-blog]

Gebrek aan duidelijkheid.

“Een tweede belangrijke bron van gezeur is een gebrek aan duidelijkheid. Mensen hebben nu eenmaal behoefte aan duidelijkheid. Duidelijkheid is er in vele soorten en je doet het nooit goed als leidinggevende. Toch blijken veel zeurders, als je goed naar ze luistert, ergens een behoefte te hebben aan duidelijkheid. Duidelijkheid over hoe de regels zijn, over hun toekomst, over wie waarover gaat, over wanneer ze aan jouw verwachtingen voldoen, over wanneer het nieuwe koffiezetapparaat komt, over hoe ze om moeten gaan met een collega die onder de maat presteert, etc.

Als mensen ergens te weinig duidelijkheid over hebben, dan gaan ze zeuren. Je kunt het negeren, maar dan wordt het alleen maar erger. Er zijn twee effectieve stappen. Stap één: vraag waar ze duidelijkheid over willen hebben en wijs ze op hun eigen verantwoordelijkheid om deze duidelijkheid te halen. Stap twee: geef ze de duidelijkheid die ze vragen. Misschien heb je wel eens meegemaakt dat men ergens duidelijkheid over wil hebben, maar dat je het zelf ook niet weet. Wees daar dan duidelijk over! Dat lijkt heel simpel, maar kijk maar eens kritisch naar je eigen gedrag.

En nog één ding over duidelijkheid. Ga er vanuit dat de meeste mensen meer behoefte hebben aan duidelijkheid dan jijzelf. Dat helpt je misschien om niet te zuchten als er weer eens iemand aan je bureau komt zeuren over hoe iets nu precies zit.” Aldus Talentontwikkeling.

Dus de Rotterdamse directheid komt om de hoek kijken. Die Brabanders verpakken het vaak veel te mooi, terwijl je soms gewoon moet zeggen waar het op staat. En begrijp je het vervolgens niet? Vraag dan door! Niks mis mee. 

[susannevschaick-blog]

Eigen verantwoordelijkheid

“Het nemen van verantwoordelijkheid over je eigen leven noemen we ook wel persoonlijk leiderschap. Mensen die goed leiding kunnen geven aan zichzelf realiseren zich dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor alles wat ze in hun leven meemaken. Mensen die zeuren en klagen, realiseren zich niet of nog niet dat ze altijd een keuze hebben om iets aan de situatie te veranderen. Met andere woorden: Ze hoeven hier niet te werken! Dat klinkt misschien wat makkelijk, maar toch is het waar. Het probleem is dat mensen soms liever een andere keuze zouden willen hebben, maar feit blijft dat ze altijd een keuze hebben. Het is jouw taak als leidinggevende om je mensen hiervan bewust te maken. Nu vraag je jezelf misschien af ‘Daar ben ik toch niet verantwoordelijk voor?’ En daar heb je helemaal gelijk in. Maar als je last hebt van mensen die zeuren, dan heb je de keuze om ze te confronteren met zichzelf. Je hoeft het niet te doen, maar je wilt toch van het gezeur af?  

Wijs mensen op hun eigen verantwoordelijkheid en help ze bij het zoeken naar manieren om te kunnen omgaan met situaties waarover ze zeuren. En als je daar geen zin in hebt of geen geduld voor, huur dan een coach in om dit voor je te doen. Ik ben er overigens even vanuit gegaan dat jij zelf niet de neiging hebt tot zeuren, want dan doen mensen jou natuurlijk gewoon na. Realiseer je dat je een voorbeeldfunctie hebt. Als er veel gezeur is op een afdeling, kijk dan eerst even naar jezelf. Welk gedrag van jou wordt hier misschien gekopieerd?

Zeuren over wat er allemaal niet goed gaat is voor veel mensen makkelijker dan zelf initiatief tonen om er iets aan te veranderen. Om dus zelf verantwoordelijkheid te nemen.” Aldus Talentontwikkellng.com.

Ik vind het dus meer dan logisch dat mensen zich bij elkaar moeten rapen. Zorg ervoor dat jij je zaken regelt, want dan is er ook niks om te klagen. En vind je het te moeilijk om je zaken op orden te krijgen, vraag dan om hulp. BLIJF IN BEWEGING

[susannevschaick-blog]

Waarom zeuren we?

“Mensen die zeuren, zijn feitelijk bezig met het produceren van negatieve energie. Zeuren is een symptoom van een gebrek aan leiding. Dit kan leiding zijn van jou als leidinggevende, maar het kan ook een gebrek zijn aan persoonlijk leiderschap. Dus van degene die zeurt zelf. Hij of zij neemt dan geen leiding over zijn eigen leven.

De drie bronnen die zorgen voor gezeur zijn ten eerste: een gebrek aan het nemen van eigen verantwoordelijkheid, ten tweede: een gebrek aan duidelijkheid en ten derde: de basale behoefte aan aandacht.”    

Dit artikel is gepubliceerd op Talentontwikkeling.nl. Ik vind het frappant, internet staat helemaal vol met wetenschappelijke artikelen over zeurende mensen. Ik ben dus zeker niet de enige die zeurt over zeurende mensen. In mijn volgende blog wijdt ik meer uit over de drie bronnen. 

[susannevschaick-blog]

Als we later groot zijn, hoop ik dat we samen keihard haar nummer meebrullen. Heb geen spijt van alle dingen die je doet en kleur wat vaker buiten de lijnen. 

[susannevschaick-blog]

Social media is tegenwoordig een uitlaatklep geworden voor veel zure appeltjes. Negativiteit is immers verslavend. De communicatiemedewerker heeft vaak als zware taak de rotte appels eruit te filteren. Nu is de vraag ‘hoe gaan we hun gedachtepatroon veranderen?’.

Hier wat tips om het ‘appeltje’ te wassen:

1. Tel tot 10. Zeker wanneer het onterecht is. Gooi jezelf niet meteen bloot. Denk na. Knijp even in de stressbal. En vervolgens behandel je de klacht met liefde. Daar draait het leven immers om. En iedereen kan wel een beetje liefde gebruikten. 2. Ga altijd het dialoog aan. Mocht de klacht echt ernstig zijn.. ga dan offline de confrontatie aan. 3. Ken je de magische K->K al? Maak van een Klacht een Kans. Gooi de trukendoos open.. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Tot slot: ‘Pluk de dag’!

[susannevschaick-blog]

We beginnen vandaag met de definitie van zeuren: ‘op een vervelende toon steeds min of meer dezelfde vraag of klacht herhalen.’ Nu ben ik benieuwd, behoor jij ook tot de categorie Zeikerds? 

Doe de zelfkennistest door het filmpje hierboven te bekijken! Herken je jezelf hierin? Dan kan ik je nu al garanderen: lang zal je niet leven!

[susannevschaick-blog]

Lekkage

Vinden we het allemaal nog wel leuk, vraag ik mezelf af. Veel studenten hoor ik meer puffen dan dat ze zeggen “Ik heb zin in school vandaag!”. Ook tijdens mijn stage ontdekte ik een standaard zin onder de werknemers, namelijk “Het weekend was te kort” of “Zo, nog een paar dagen en dan eindelijk weekend!”. Wat is dat toch? Waarom zit merendeel altijd zo te zeiken? Ik word er niet goed van.

Waarom doen we dingen die we eigenlijk niet willen doen? Waarom blijven we hangen in hetzelfde systeem, ondanks dat het geen voldoening geeft? Waar ik nog het meeste hekel aan heb, is dat ik nu aan het zeiken ben over al het gezeik. Ik doe er zonder gene gewoon aan mee. Komende weken ga ik op onderzoek uit. Ontdekken waar het gezeik vandaan komt met als doel het lek te dichten.