Kiedy byłam mała mieszkałam u babci z rodzicami wyprowadziłam się w wieku 7 lat i wszystko się zaczęło w sumie już wcześniej było źle ale po wyprowadzce to było już piekło mieszkałam z mamą tatą i bratem który się w tedy urodził młody była bardzo problematyczny z resztą do dzisiaj jest ma zdiagnozowany autyzm i naprawdę ciężko się jest dogadać całymi dniami kłótnie w domu o dosłownie wszystko codziennie dostawałam jak to nazywali ,,wpierdol,, mama wpadła w depresję i groziła mi że się zabije że to moja wina tata jak zawsze na wszystko wyjebane nie było go za dużo albo był w pracy albo chwilę pożartować i siedział w telefonie do końca dnia mama kiedy była zdenerwowana w ogóle nad sobą nie panowała biła mnie szarpała dusiła goniła mnie po całym domu z różnymi rzeczami pas ścierka nóż poprostu co jej w ręce wpadło jak zrobiłam coś źle to kazali mi (np tata kazał mi iść do mamy) i przepraszam na kolanach powtarzając jego słowa 1:1 np. ,,przepraszam zachowałam się jak pies nie mam żadnych praw po za nauką,, a jak przekręciłam jego słowa to bił mnie kazał iść jeszcze raz i dodawał do tego np to że mam szczekać i mówić że jestem psem bo tak się zachowuje ja przez ten cały czas starałam się jak najczęściej uciekać do babci bo ona to najwspanialsza osoba na świecie mama cały czas mówila mi też że jestem gruba że jak ja wyglądam i że kilka dni głodówki dobrze mi zrobi w końcu po 7 latach tego wszystkiego przeprowadziłam się na stałe do babci ale mimo wszystko dalej boje się np założyć szali ka bo czuje jej ręce na mojej szyi boje się dźwięku dzwoniącego telefonu bo boje się że to mama do dzisiaj boje się przebierać przy kimś bo mam wrażenie że te wszystkie siniaki dalej tam są .
snowghoul
ellievsbear
pixelskylines
jacobvanloon
izzy806
origamiaround
annaxmalina
dededos
baratheonpilled
