jey uso on monday night raw
seen from United States
seen from United States
seen from China
seen from China
seen from Japan
seen from United States
seen from Israel
seen from Estonia
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from China
seen from Norway

seen from United Kingdom
seen from China

seen from United States
seen from United States
seen from China

seen from Finland
seen from Italy
jey uso on monday night raw
Babası tarafından sevilmemiş çocuklar, hayatları boyunca sevilecekleri bir yer arar.
Ashton posted on IG — Mar. 11th, 2024
Estoy un poco cansado… No es cansancio, es una tristeza suave, como un oleaje casi, pero de río. No sé. El problema solo es dejarme contaminar con ciertas cosas. Creo que si intentara decirlo del modo más certero posible, si intentara buscar una explicación, diría que lo que me pasa es que extraño la felicidad.
Todo puede reducirse matemáticamente a eso. Extraño la alegría. La alegría que exacerba mi memoria. La alegría que subsana mi memoria (siempre todo es en desmedro del presente). La alegría que tal vez nunca fue mía. El amor que tal vez nunca fue mío.
Después… podría hablar de tantas otras cosas, de otros problemas. Y sus caminos y sus bifurcaciones darían para jornadas incansables de exploración. Pero sé que si quisiera dirigirme hacia el origen de mis fracasos, de los minutos tristes en las calles, en las habitaciones o entre la gente, de mis horas desperdiciadas como estas mismas, la causa sería una sola y tan sencilla: la angustia de ya no ser feliz.
Qué función cumplía entonces el amor, creerse que uno existe en algún sitio para siempre. Ya dije otras veces cómo me preocupa imaginar cuántas cosas al fin dependen de que a uno o no lo quieran. No quiero que el motivo de vivir sea solamente ese. Es tan solitario, tan triste, tan frágil —tal vez tan miserable—.
Lo demás… no sé. Los meses desbordan los dedos de las manos, y sigo sintiendo que no sé, y que solamente perdí, que nada tuve a cambio. Y que antes no sabía qué era el mundo, pero que ahora ya no sé qué soy o qué era yo, ni los días, ni las cosas que hago, ni cuál es, al fin, la dimensión de lo que hice, de lo que debí haber hecho, de lo que dije, de lo que escribí, de los motivos que elegí o que acepté para morirme y para seguir viviendo.
En otro sitio la vida sigue. Hubo relojes, manos, lápices que no quedaron agotados, rotos, sucios de horas, de tinta y sangre. Hubo calendarios que se renovaron, a los que no hubo que escribirles fechas sobre las fechas, superponiendo rutinas, manchando eventos que no habría que haber olvidado.
En otro sitio la vida sigue. Pero acá este hastío, este silencio, esta temporada en la que nada crece, ya se ha prolongado demasiado como para ser aún solamente la muerte.
choices
KREJČÍKOVÁ začala dobře. Na vítězství ale s Polkou nedosáhla
Krejčíková prohrála se Šwiatekovou potřetí ze pěti vzájemných duelů, nevytěžila vedení 6:4 a 3:0. Do semifinále turnaje v Oranžové skupině potřebuje uspět proti Američankám Gauffové a Pegulaové.
TENIS | Třináctá hráčka světa Krejčíková prohrála se Šwiatekovou třetí z pěti vzájemných zápasů. V utkání nevyužila vedení 6:4 a 3:0. V poměru vítězných míčů prohrála 24:40, udělala také 41 nevynucených chyb. BARBORA KREJČÍKOVÁ STAŇTE SE NAŠIMI PARTNERY Osmadvacetiletá Krejčíková si zkomplikovala v Oranžové skupině boj o postup. V ní ještě narazí na Američanky Coco Gauffovou a Jessicu…