İnsan yanar ve söner. Ateşi, aşktan başka ne tutuşturur?
Akıl almaz ruhum ve korla kaplı kalbimin tek şifası yine aşktandır.
Bir “ah” etsem yıkılacak sanarım dağları ama dilimden dökülmez.
Korkarım, korkarım ki beni inciteni incitmekten.
İnsan aşkını, bir avuç çamurdan bile sakınmalı.
Yüreksizler sevilmemeli, körlere gökkuşağı gösterilmemeli.
Duymayan birine en güzel türküyü okusan ne çare?
Aşkımın gürültüsünü duyman için kaç gece geçmeli?
Bir veda busesi kondur gözlerime,
Bir de en sevdiğim şarkıyı fısılda.
Şimdi çık kapıdan,
Çık ve dönüp sakın bakma.
Bir gün hatırlarsan yüzümü ya da kulağına çalınırsa bir yerde adım, aşkımı hatırla.
Ben ki o aşkı alıp çok uzak diyarlarda, başka bir hayatta yaşayacağım,
Ama çekilen acıların gölgesi takip edecek seni.
Gölgelere selam söyle,
Ben affettim seni.












