05.17.18
seen from Malaysia

seen from Türkiye
seen from France
seen from China

seen from United States

seen from Spain

seen from France
seen from Türkiye
seen from France
seen from Yemen
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Germany
seen from United States

seen from Italy
seen from United States

seen from United States
05.17.18
My babies :))
MOVING UP
Sa wakas ito’y natagumpayan
sa wakas aking nagampanan
Sa wakas mayro’n ng katibayan
Sa wakas!
Buong pasasalamat sa mga gurong gumabay
Buong pasasalamat sa mga magulang na nagalay
Buong pasasalamat sa mga kaibigang ’di lumisan
Buong pasasalamat sa Diyos na ako’y binantayan.
Ako man ay nakakuha ng diploma
Mga alaala ay hindi mawawala
Nagsikap para may mataas na marka
Hanggang sa bagong yugto ay madadala
Panibagong taon
Panibagong pagkakataon
Ano kaya ang panibagong hamon
na haharapin ko?
Ngunit kahit gano’n pa man
Pangakong hindi isusuko ang laban
Pangakong pag-aaral ay ‘di pabababayaan
dahil pangarap ko’y may patutunguhan.
왠지 모르게 든든했던
may seventeenth, twenty-eighteen
i think back to the days when i was going through depression, a lot. i almost have a form of post-traumatic stress disorder from those days, those memories. i still feel i felt too deeply, too young, and its insane to look back on because i'm such a different person because of it. more cautious with my feelings and dealings, than ever. and typically that comes with age but it all happened too soon and sometimes i wonder who i was before that, like who i really was, not just these distorted memories i have. i don't think it matters as much as i like to think it does, however. there were lessons to learn from the whole ordeal, and i realize there are a lot i have yet to grasp so i go through the same time consuming cycle again and again.
Yellow Cab, SM Manila | 051718
051718
Hello! Namiss ko mag-isahang kwento puro na lang ako hanash sa life. Nakakaloka, parang ang dami kong rants pero hindi eto yung point ng post na ito. HAHAHAHAHAHAHA
So ayun nga, pupunta kaming Manila this day(051718). Nalate ako ng gising, diba dapat 6am nakaalis na ako ng bahay pero 6am ako nagising naysnu? Sabi pa ng nanay ko ginigising niya raw ako ng 4am at nasagot daw ako huhuhu alam naman niyang tulog pa ako kapag ganung sagot lang at 'di nabangon :((( tapos dali dali ako kumilos kasi nga anong oras na 7:30 am ang kitaan tapos hello??? 2 hrs ang byahe ko, buti na lang pagdating ko ng terminal paalis na yung jeep paCalamba kaya hindi ako nag-antay ng matagal. Tapos magkatext na kaming tatlo, ako, Kimmy saka si bessywap. Hinahanap namin si Jhencel kasi 'di pa siya nagrereply or nag-oonline. Pinatawagan ko na yung kasama niya sa apartment na pinsan ng tropa ko tapos pinatawagan ko rin si Jhencel. Aba, at kagigising lang hahaha tangina sabi 7:30am ang kitaan, hindi 8am ang gising. HAHAHAHAHA sarap sapukin ihhh char tapos nag-antay na kami ng bus sa tapat ng SM Calamba. Aba standing hanggang Buendia. HAHAHAHA
Omg tapos kachat ko si ate nun at 'di namin alam ung sasakyan namin pero all is well nung may nakasabay kaming taga UST sa fx paMorayta. So sinabayan namin siya bumaba, aba napakalayo pala ng binabaan niya. Pwede pala bumaba dun sa ibang parts okay okay walktrip hanggang CPAR. Thank you Google Maps. HAHAHAHAHA tapos ayun nakarating naman kami. Namili kami ni bessy dun sa mga upuan. Room 2 kami, hi sa makakasabay namin. ;)
After namin magbayad dun, ayun deretso RESA naman. Nilakad na naman namin pero wow katirikan ng araw ano? Pa-12nn na nun e. HAHAHAHA tapos after nung dalawa magpareserve, nag-book na lang kaming Grab paSM Manila kasi wooo pagod kami kasi tangina 5th floor yung RESA bastos hays. Dapat pala magkikita kami ni ate Ivy (@pagodperohindisusuko) kaso ayun, nakauwi na pala siya bago pa kami makarating ng RESA. Hays hays, 'di kami nagpang-abot. Hayaan na at may susunod pa naman. :)
So ayun nasa SM Manila kami, nag-YellowCab tapos naglibot libot. Siguro from 2pm hanggang 6pm naglilibot lang kami. Lahat sila may nabili, tapos pinaggagastos nila ako. Eh ako yung pinakamahirap paggastusin kasi pag nakaset na sa utak kong hindi ako gagastos, 'di ako gagastos. Share lang. HAHAHAHAHAHA tapos dapat magLRT kami papunta sa may terminal ng bus paLaguna kaso dahil pagod na nga kami, ayun Grab na naman. 😂🤦♀️
Buti maikli lang yung pila sa bus, nakasakay agad kami. Hihihi sarap byahe, sarap tulog kasi pagod. Zzzzzz
Pero ang masaya, nakasurvive kami sa Manila. Myghad. So guys, saan ang next trip natin? HAHAHAHAHA wow