Jun 15, 2025
"Ezan ile çağırana gitmezsen,dua ile çağırdığın gelir mi hiç" bugün birisi söyledi. O an içimde bir şey sustu. Çünkü genelde böyleydim. İçim daraldığında,göz yaşım boğazımda düğüm olduğunda ellerimi açmayı bildim.
Ama o beni çağırdığında? Ezanla...huzur veren bir sesle, tam günün ortasında,kalbimin en karmaşık anında...duydum ama gitmedim.
Belki biraz yorgundum. Belki biraz boşverdim. Ama sonra bir gün dizlerimin bağı çözüldü. Ve yine o'na sığındım. Sanki hiç gitmemişim gibi. Sanki her çağrısına koşmuşum gibi. Düşünüyorum..ben çağrıldığımda sustum. Ama o konuşunca hep dinledi. Kim böyle sever ki?
𝑨𝒇𝒇𝒆𝒅𝒊𝒍𝒎𝒆𝒚𝒊 𝒆𝒏 𝒄̧𝒐𝒌 𝑶’𝒏𝒂 𝒃𝒐𝒓𝒄̧𝒍𝒖𝒚𝒖𝒎🌑🤍
