Θεσσαλονίκη και έρωτας. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!
Ναι ας πούμε εγώ θα ήθελα εσένα και ένα δικό μας φοιτητικό διαμέρισμα στη Θεσσαλονίκη. Χωρίς πολλά πολλά. Ξέρεις.. Ίσα ίσα ένα κρεβάτι, εσύ εγώ και τα όνειρά μας. Εγώ θα ξυπνούσα νωρίτερα γιατί εσύ είσαι ρου ύπνου και θα σου έκανα πρωινό και αντί να περιμένω να ξυπνήσεις θα γέμιζα τα χείλη σου με μερέντα και θα σε φιλούσα για να ξυπνήσεις πιο όμορφα. Και μετά το πρωινό, το δωμάτιο θα γέμιζε ήχους από την ατέλειωτη καύλα του σεξ. Και δώστου οι βόλτες έξω από τον Λευκό το Πύργο και δώστου οι βόλτες στα στενάκια• και το βράδυ μετά από τα ξίδια, θα γυρνούσαμε σπίτι και θα σφάζαμε στον καναπέ και θα χαμογελούσαμε για τις ηλίθιες ιστορίες που περάσαμε στο δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο αμαλάχι. Και τις φορες που θα έβρεχε θα καθόμασταν αγκαλιά χωρίς να μιλάμε. Εγώ θα διάβαζα βιβλία και εσύ θα άκουγες την καρδιά μου να χτυπάει και το αντίστροφο. Και όταν θα βλέπαμε το χιόνι, πράγμα σπάνιο για την Ελλάδα, θα χαιρόμασταν σαν μικρά παιδιά. Και θα ζήλευα όταν ο τύπος που είχαμε γνωρίσει στο μπαράκι σου την έπεφτε και θα τσακωνόμασταν για την τύπισσα που γνώρισα στην σχολή. Και θα φωνάζαμε και θα φιλιόμασταν και θα περνούσαμε καλά. Και μετά πάλι σεξ• σεξ μέχρι να περάσουν τα νεύρα. Και όταν θα διάβαζες θα σε φιλούσα συνέχεια στο λαιμό να μη συγκεντρώνεσαι, να με δεις στο μυαλό σου. Μόνο εμένα, μόνο εσένα. Και δώστου τα κλάματα όταν δεν θα περνούσες σε κάποιο μάθημα και δώστου οι χαρές όταν θα περνούσες. Και γέλια, πολλά γέλια. Εγώ θα σε κορόιδευα για το επίθετο σου, για τις ζωγραφιές στα βιβλία σου, για τα αρκούδια σου και εσύ θα με κορόιδευες για το κούρεμα μου, για τις γελοίες φοβίες μου και για την μανία μου να φοράω φόρμες αντί για πιτζάμες. Και εγώ θα ζήλευα όταν θα έδινες περισσότερη προσοχή στον σκύλο μας, ναι μωρέ, και θα το έπαιζα θυμωμένος και θα κοιτούσα τηλεόραση. Θα προσπαθούσα να συγκρατήσω τα γέλια μου. Και τις φορές που όντως θα θύμωνα μαζί σου θα καθόμουν στην πολυθρόνα για να μην έρθεις δίπλα μου και εσύ θα κλεινόσουν στο δωμάτιο, αλλά το βράδυ, ακόμη και αν κοιμόμουν στον καναπέ, δεν θα παραλείπαμε την καθιερωμένη μας, "καληνύχτα". Όποτε όμως γυρνούσες αργά από έξω, θα σε περίμενα, αλλά ίσως με μούτρα από αγωνία. Μέχρι να με φιλούσες βέβαια. Και όποτε γυρνούσα εγώ αργά, μετά από τσακωμούς, θα γελούσα από το ποτό και εσύ θα με έπαιρνες αγκαλιά και όλα θα τα ξεχνούσα. Και θα φώναζες μόλις με έβλεπες να κάνω πολλά τσιγάρα και θα νευρίαζα, αλλά Καταλαθος θα ήξερα ότι νοιάζεσαι. Στην κουζίνα θα πειραματιζόμασταν τέρμα, είναι να μην γελάς; Από μαγειρική μηδέν. Και να τα πιτογυρα και οι πίτσες και να οι γκρίνιες για τα παραπάνω κιλά. Και όταν θα σε έλεγα χοντρή για να σε πειράξω, θα έσκυβα και θα φιλούσα την κοιλιά σου και μετά θα σε γαργαλούσα, όσο εσύ θα κλαψούριζες ότι δεν είμαι άλλο ερωτευμένος μαζί σου. Όποτε είχαμε χρόνο θα λιώναμε στην καύλα. Το σπίτι θα γέμιζε βογγητά και θα γελούσαμε με τις παρατηρήσεις των γειτόνων. Έτσι θα κυλούσαν οι μέρες μας, μωρό μου.