Sep 17, 2017
ne vakit uyanacağımı bilmiyordum, lakin söz vermiştim ona, uyandığım vakit koşacaktım. ay'a koşup dönecektim. - eylüller hep böyledir zaten. yağmurlu ve melankolik günler işte. ne yaz'dan kalma, ne de tam güz işte. böylesine yağmurlu ve hüzünlü eylül günleri bana hep sayısız kök salma eyilimlerimi hatırlatır. - pencerelerini araladıklarım bana kapıyı hiç açmadı, bana varsın istediklerim hiç gelmedi. öyle de bir ahval işte. - ki evsiz yurtsuz bırakılmışçasına sızlıyorum tenimin altında.
#edatanses | 17. eylül. 2017
