#ayakta

[veinblack-1]

Dilini, yolunu,kokusunu hiçbir şeyini bilmediğim bir şehrin ortasındayım kafamı nereye çevirsem sanki çıkmaz yol aslında yollar güzel, dili güzel, yaşanılması güzel ben bilmiyorum yaşamayı, bilmiyorum hiçbir yerin dilini, bilmiyorum hiç kimsenin dilini, görünmez gibiyim ben burdayım diyorum duyan var ama duyan yok ait hissetmediğim her yerdeyim ben. Yolumu, ait olduğum yeri bulacak kadar da kalkmasını bilen bi hayaletim

[leydivari]

“Süleymaniye’deki asırlık sığla ağacına uğradım geçen gün. Şunu yazdırdı bana: “Bütün gün ayaktasın, yorulmaz mısın?” Konumuzla ilgisi nedir bunun? İhtiraslarımız, hırslarımız ve hınçlarımız bütün gün ayakta. Gönlümüz yoruldu, yoruluyor. Mübarek sözdür bu: “Göz uyur, gönül uyumaz.” Sanki gönlümüzü de uyutuyoruz. Gıdaları, eşyaları saklama ve koruma koşulları vardır. Kendimizi korumanın şartlarına dikkat etmezsek, çabuk bozuluruz. O halde soralım: Ne durumdayız?” #ağaç #asır #yazmak #ayakta #yorulmak #ihtiras #hınç #hırs #göz #gönül #gıda #ruh #eşya #koruma #saklama #alıntı #söz #öz #durum #mor #çiçek #dal #gökyüzü #leydivari https://www.instagram.com/p/CRR7T6jplUx/?utm_medium=tumblr

[nyctophilialikiz]

Kendini sev. Çünkü bu dünyada seni ayakta tutan her daim yanında olacak tek kişi sensin. O yüzden kıymetini bil ve kendini sev.

[efsunkarbiri]

Düşenin dostu olmaz der kimileri. Sanki ayakta olanın dostu çokmuş gibi.

[karamiikk]

Rüzgarınız yıkmaya yetmiyor, kasırga olup gelsenize. 🥀

[hiclerordusu]

TAŞ VE DAĞIN HİKAYESİ

Kardeşim durumu şöyle izah edeyim. Benim seni aramadığım kadar sen de beni aramadın . Olayın sen tarafına geçmeden önce bendeki kısmını anlatayım: 2018 yılı hayatımda yaşadığım en berbat yıl olarak tarihe geçti. Zaten sevdiğim kişi sayısı azken 3 eksildi. Ve bu yıl bana pek çok şey öğretti fakat listenin en tepesinde yer alan dersi söyleyeyim; başımın çaresine bakmak. Acının üstesinden gelmeyi değil acıyla yaşamayı öğretti. Bu süreçte en basitinden en karmaşığına her olayı tek başıma atlatmayı öğretti. Naaşlarını ben defnettim, kabirlerini ben ayarladım, kalanlarla ben ilgilendim. Senden herkes gibi olamanı değil herkesten farklı arkadaşlarım gibi olmanı bekledim. Manevi destek olman, motive etmen yeterliydi. Sonrasında araştırmayı yine tek başıma bitirdim. Ben çabaladım. Nasılları kavradım. Yeni bir işe girdim. Tüm problerin üstesinden yine tek başıma geldim. Öncesinde bir taş parçasıydım; ellerine almazlarsa sabit bekleyen veya ordan oraya atılan bir taş parçası, yapayalnız. Şimdi ise kaya olmayı, dağ olmayı öğrendim. Kaya oldum çünkü bana acı veren olayları yeri geldi ezip geçtim. Kendi çabamla tepeden yuvarlanıp yer değiştirmeyi öğrendim. Dağ olmayı öğrendim binlerce kişi binlerce kez uğraşsada dimdik ayakta kalmayı öğrendim, güldüm aciz suratlarına bakarak. Yıkılmamayı öğrendim, heybetli kalmayı... Ben bu dersleri öğrenirken yanımda olmanı, en azından sesini duymayı, destek olmanı bekledim. Oysaki sen de değişmiştin herkes gibi. Tanıdığım, güvendiğim insan değildin artık. Ben son damlama kadar verirken dara düştüğün zaman senden bunun yarısını istediğimde bahaneler ürettin. Ben de değiştim, daha çok güçlendim, daha çok kırıldım ama daha da sağlamlaştım. Ve daha da mutluyum artık. Hemde hayatımda hiç olmadığım kadar.

[benmarmaraninincisiyim]

Bizi ayakta tutan iki şey vardır, sağ ayak ve sol ayak. Kimsenin varlığı değil yani.

[yagmurbulutusblog]

Uzun diye üşenme oku, senin için,

Sessiz çığlıklar, boğazda düğümlenen sözcükler, kilitlenen vücut, akmayan gözyaşı...

Bunlar nedir bilir misiniz? Bu ergenlik değildir, bunu söylemek acındırma değildir içimiz kalbi aklımızın sessiz yardım çığlıklarıdır. Hani kimsenin duymadığı sessizce acımızı çekip, hayat dersimizi alıp geri oturmamızdır. Her pes edecekken bunun sadece bir sınama olduğunu kendimize hatırlattığımız zamanlar... Şarkılara sözlere teselliye ihtiyaç duyduğumuz zoraki gülümseler yollayıp gözyaşlarımızı içimize akıttığı uz zamanlar...

Şimdi kimse beni teselli etmeyip yardım eli uzatmazken ben uzatacağım.

Sen bunu okuyan kişi,

Neler yaşadın nelere dayandın bilmiyorum ama sen güçlüsün. Bak hatırla sen nelere dayandın. Hayat bir sınanmadan ibaret.

Bu senin hayatın senin krallığın. Burayı sen yönetiyorsun. Sen bu yönetimden kaçarsan yönetimi sinsi vezir devralır. Şimdi kalk ayağa geç yönetime! Hiçbir şey için geç değil. Zorluklar yaşayacaksın, deneyeceksin başarısız olacaksın. Ama unutma dünya adaletsiz. Ne olursa olsun bu uda hatırla ki 'bu hiç adaletli değil' deme düşünce. Çünkü değil.

Dayan sonumuz geldiğinde asıl adalet yerini bulacak. Bekle. İyi ol sonun iyi olsun.

Ben sana yardım eli uzattı ve kendimde motive oldum. Sende üşenme bir başkasına yardım eli uzat. Herkes bir adım değil bir harf bir dokunuş uzaklığında. İnsanları dünyayı değiştirmeni kimse senden beklemiyor.

Son bir söz sana benden gerekirse bir tek bunu unutma;

KALK AYAĞA. KALK VE HAYATINI KRALIĞINI SEN YÖNET! KİMSE DEĞİL SEN! SEN GÜÇLÜSÜN, SAYIN KENDİ HAYATININ PADİŞAHI!!!