Vaya tarde!!!!! #ose #me #osexvi #compras #donbenito #badajoz #extremadura #tardedecompras #contigo #contigomejor #breshka #rosa #camisetero (en Don Benito, Extremadura, Spain) https://www.instagram.com/p/ByvfK8IC3Uc/?igshid=aer556zllmpf
seen from United States
seen from France

seen from Türkiye
seen from Türkiye

seen from Latvia

seen from United States
seen from Germany

seen from Philippines

seen from Canada

seen from United States
seen from Malaysia

seen from Türkiye
seen from China
seen from Türkiye
seen from Philippines
seen from United States

seen from Malaysia
seen from Malaysia
seen from China
seen from Canada
Vaya tarde!!!!! #ose #me #osexvi #compras #donbenito #badajoz #extremadura #tardedecompras #contigo #contigomejor #breshka #rosa #camisetero (en Don Benito, Extremadura, Spain) https://www.instagram.com/p/ByvfK8IC3Uc/?igshid=aer556zllmpf
Nëse me të vërtetë te “Dranja” bëhet fjalë për një komponent simbolik, është e thjeshtë se Dranja- breshka shërben si simbol i vendasit, indigjenit, banorit autokton shqiptar dhe, për pasojë, duke veçuar te ky indigjen thjeshtësinë, modestinë, durimin, familjarizimin me natyrën, mospërshtatjen me civilizimin (në sensin e modernizmit), aftësinë për të mbijetuar.
[F]eminiliteti i Dranjes si efekt simbolik mbarëtekstual, jo thjesht lejon, por kërkon një destinacion për këtë feminilitet [...] ky destinacion është shfaqja dhe kërkesa e dëshirës për qënie të gjinisë tjetër, që, e shprehur në rrafshin formal, do të thotë se destinacion i simbolizmit është gjithsesi erotizmi.
Përforcohet edhe më kjo ndjellje e ndërsjellë mes erotizmit dhe simbolizmit edhe në një aspekt tjetër të tekstit ( që, madje, e paraprin erotizmin mes dy gjinive), që ka të bëjë jo thjesht me tërheqjen femër-mashkull, por me një dëshirë aseksuale për kontakt e afërsi mes breshkës dhe frymorëve të tjerë (dhisë, lopës, hardhucës, fluturës, gjinkallave). Kjo dëshirë është gjithsesi erotike, por sipas një mundësie tjetër të erotizmit: si një nostalgji për t’u shkrirë me botën, jo shpirtërisht-mistikisht, por sipas një “tendence laicizuese”, që karakterizon dëshirën femërore.
Rudian Zekthi, Erotizmi i “Dranjes”
Camaj asht antipodi i letërsisë zyrtare që shkruhej në Shqipnin e kohës së Luftës së Ftoftë. (...) Martini i kundërvuni Shqiponjave dhe simboleve panagjirike të realizmit socialist breshkën Drande e cila asht nji madrigal i mrekullueshëm. Martini i tregoi letërsisë shqipe se, heroikja dhe panagjirikja ishin vlera të zbehuna me kohë e me vakt dhe se, estetika mbizotnuese e kohës ishte deheroizimi dhe absurdi ekzistencial. Mbas viteve ’90 letërsia e realizmit socialist ra si gardh i kalbun, kurse vepra e Camajt sapo ka fillue të studiohet..
Primo Shllaku për Martin Camajn, (Autorë me art të dyshimtë por me kontribut shtetnor të sigurt , 09/02/2020)
Kurrë nuk u bë nervoz me ne, nxënësit e klasës së shtatë e të tetë në vitin tjetër. Kurrë nuk e ngriti zërin. Prandaj asnjëherë nuk bëmë ndonjë truk për të mos zhvilluar orën e mësimit, siç bënim me ndonjë mësues tjetër, duke ia zënë sobës oxhakun për ta mbushur klasën me tym, apo duke futur breshkën në sirtarin e shkumësave.
prof.dr. Enver Bytyçi, Mësuesi dhe shkrimtari im, po flas për Zija Çelën,
Mrekulli e natyres. Breshka deti. . . . . . . #breshka #oqeani #deti #uji #beauty #ocean https://www.instagram.com/p/CAckR-JBiy0/?igshid=n4zv93zp21nk