#contidos

[invisiveisudc]

Actividade 8:

Nombre de actividad: Actividad Final

Área implicada: Todas

Objetivos:

Concienciar a la comunidad educativa de la importancia de la representación de la diversidad.

Fomentar el trabajo en equipo

Consolidar las ideas principales del proyecto (inclusión, diversidad, representación)

Fomentar el activismo y la justicia social a través de la intervención cultural

Contenidos:

Exposición final del trabajo de cada grupo

Redecoración del centro

Competencias clave que se trabajan: CCL, CAA, CSC, CCEC, CD

Descripción de la actividad:  

El alumnado procederá a la reedecoración del centro utilizando la cartelería, iconografía y maquetas elaboradas anteriormente. De este modo, el trabajo de cada grupo será expuesto a la comunidad educativa y al mismo tiempo servirá para impactar y concienciar a la comunidad de la importancia de la representación de la diversidad en espacios públicos.

Agrupación del alumnado: Grupos 3-4 alumnos

Tiempo de duración: 1 sesión de 50 minutos. Esta decoración quedará expuesta hasta final de curso.

Lugar en el que se realiza: Todo el centro

Recursos que se utilizan: Material elaborado anteriormente por los alumnos.

[invisiveisudc]

Actividad 7:

Nombre de actividad: Rediseño de imágenes

Área implicada: Educación Plástica y Visual; Lengua Española;

Objetivos: 

Rediseñar la iconografía del centro para reflejar la diversidad de la comunidad educativa.

Fomentar el trabajo en equipo

Fomentar la creatividad

Impulsar la resolución de problemas a través del pensamiento crítico

Contenidos:

Análisis de iconografía alternativa como inspiración 

Elaboración de bocetos de los nuevos pósters e iconos del centro

Elaboración de maquetas de maniquíes

Reelaboración de iconos

Transformación del espacio 

Competencias clave que se trabajan: CCL, CAA, CSC, CCEC, CD

Descripción de la actividad: 

El alumnado rediseñará iconos, imágenes, maniquíes, etc. a partir de la observación y reflexión realizada en las actividades anteriores.

En primer lugar, cada grupo ideará y elaborará bocetos previos a la reelaboración. En cuanto a los grupos que decidan elaborar maquetas de maniquíes, podrán bocetar primero una idea previa a la elaboración.

Posteriormente, cada grupo procederá al rediseño y elaboración del producto final. Los grupos que opten rediseñar imágenes podrán hacerlo utilizando recursos digitales (software de edición de imágenes) o materiales plásticos disponibles en el aula de Educación Plástica y Visual. Por otro lado, los grupos que opten por elaborar maquetas de maniquíes a escala, podrán utilizar materiales reciclables (papel, cartón, material descartado del aula de plástica, cafetería, o incluso de sus casas).

Agrupación del alumnado: grupos de 3-4 alumnos

Tiempo de duración: 3 sesiones de 50 minutos.

Lugar en el que se realiza: Aula de Informática; Aula de Educación Plástica y Visual

Recursos que se utilizan: Recursos TIC; Material de dibujo; Material reciclable;

[cantoghalpon]

Colaboración de: Paddín

[sol-de-paaz]

Os "contidos" que me perdoem, mas eu nasci pra ser intensa. 👊💅💋

[linguaelit3]

Secuencias e contidos básicos

Un plan de traballo para o curso.

[praza-niquelarte]

CPP

Canibalismo: porque somos caníbales, porque nos alimentamos do pasado, consumímolo para o noso beneficio enerxético. Sen embargo a etimoloxía da palabra en lingua indíxena fai referencia á ousadía e á audacia; polo tanto dende aquí lanzamos un berro en lingua caribe. Sempre fomos un tanto tropicais.

Patrimonial: porque traballamos cos trebellos, as historias, as paisaxes, as lendas, os monumentos, as áreas arqueolóxicas, as factorías, a arte, a literatura, os contos...Todo aquilo que se esquecemos morre. Sempre fomos moi sentimentais.

Periférico: porque non só traballamos coas unidades centrais senón que usamos tódolos dispositivos interconectados, esas pequenas cousas que ninguén repara nelas pero que tamén forman parte do que somos. Sempre fomos xente que gosta do detalle e observadora.

[praza-decerosauns]

Vivimos na era das aplicacións

Houbo unha época na que a importancia que lles dabamos aos nosos propios datos era superior á dos programas cos que os produciamos. Escribiamos, debuxabamos, compoñiamos... Hoxe xa non é así. A invasión das aplicacións para todo tipo de usos e abusos e a chegada dos programas deseñados para a web e os dispositivos móbiles supera a nosa capacidade de creación; agora, a nosa preocupación repártese entre coñecer cal é a última versión do noso programa favorito ou saber se saíu algún outro que o supere e probalo... incluso cando realmente non exista tal mellora.

Poderiamos sinalar algúns dos factores polos que xa non lles prestamos tanta atención ás nosas producións:

Nalgúns casos, será porque xa non as temos con nós. A información gárdase por algún centro de datos nalgún lugar do mundo e non na nosa propia computadora. Descargar esta información non é a nosa prioridade mentres poidamos acceder a ela desde calquera punto con conexión a Internet.

Noutros casos, as producións non son nosas. Non só porque a aplicación se apropie do noso traballo cando aceptamos a súa licenza de uso senón que incluso non podemos acceder ás nosas propias creacións e é o propietario do programa quen xestiona os seus usos.

E para que enganarnos? Estamos deixando de producir contido orixinal propio. Adaptar, modificar, combinar... o traballo doutros, ou simplemente copiar, é preferible a inventar e a crear. A dixitalización da información permítenos levar isto a cotas inimaxinables e, ademais, é moito máis rápido e cómodo.

A lei do mínimo esforzo non invade só a nosa vida analóxica, na vida dixital faise forte e multiplícase alí onde pode. Ben é certo que na web parece que cada día aumentan exponencialmente os contidos pero... realmente son contidos propios e orixinais? Até que punto estamos contribuíndo con novas creacións ou simplemente recauchutando material xa refeito? Será que xa está todo inventado ou que a mediocridade campa ás súas anchas, sen límite e sen que a ninguén lle importe?

Non creo que esta situación teña unha explicación moi afastada da socialización que implica o achegamento ás persoas de calquera tecnoloxía. Pode que a nosa sociedade estea condenada a banalizar calquera innovación e que nunca sexamos capaces de manter certo estado de calidade en determinadas áreas. A min realmente pouco me importa e, de feito, penso que é o mellor. Para nós e para a tecnoloxía.

Se tivese que escoller entre centos de presentacións con fotografías de fervenzas, mensaxes paulocoelhianas e música andina ou un único vídeoclip interactivo espectacular, teño ben claro que prefiro centos de persoas creando produtos dixitais de consumo rápido á só tres gurús posmodernos carentes do seu entusiasmo.

Que no noso país teñamos ducias de centros onde aprender a programar, con e sen titulación oficial, debería ter o seu reflexo no desenvolvemento e na presenza de numerosas aplicacións no mercado. Iso non é así ou, polo menos, non parece que teñamos a notoriedade que nos correspondería. Pero esta historia contarémola outro día.

[escritocomsangue]

Sentimentos

O que são sentimentos?

Quero ao menos sentir isso algum dia.

Quero ter orgulho de falar que sofri por amor, saber ao menos o que é sofrer, saber o que é o ódio, a fúria, o rancor, ter medo do que não consigo ver, ter inveja do feito de alguém, saber ser frio, calculista e manipulador, agir de forma egoísta por algo bobo e me arrepender depois, quero ser o sincero da turma, o que todos odeiam, quero passar pelas fases de ser um adolescente incompreendido por todos, ou que pelo menos se vê dessa forma.

Também quero ser uma pessoa amável, gentil e carinhosa, que se sacrifica por tudo e por todos para que elas alcancem os seus sonhos, ser o amigo conselheiro de toda noite triste e chuvosa, quando você estiver inconsolável pela perda de um grande amor, ser engraçado, contar piadas sem graça que façam os outros rirem loucamente, me sentir o centro das atenções, isso é bom, isso é se sentir um ser humano, isso é ser vivo, genuíno, autentico, incomum e único no meio de uma multidão.

Pelo menos um dia na minha vida tem que ser dessa forma, pois até hoje o único sentimento que conheço é a solidão.