#czerkawski

[bartoszpiatkowski]

PomagaMY ! #Aukcja dla Piotrusia

PomagaMY ! #Aukcja dla Piotrusia

Piotruś potrzebuje naszej pomocy. Od 2010 roku choruje na ostrą białaczkę limfoblastyczną, której komplikacje doprowadziły do stanu zapalnego siatkówki w oczach. Miesięczny koszt leku to około 6 tysięcy złoty, leczenie powinno trwać przynajmniej 6 miesięcy. Pomóż Piotrusiowi i weź udział w licytacjach ! Do wylicytowania koszulki z autografami piłkarzy Legii Warszawa i Lecha Poznań ! Kij z…

View On WordPress

[gazeta-na-horyzoncie-blog]

Shut the fuck up!

Raport z samego dna

Nowe Horyzonty są jak lata osiemdziesiąte: jeśli cokolwiek pamiętasz, to znaczy, że tak naprawdę cię tam nie było. Festiwal dobiega końca, tak jak możliwości mojej wątroby. Przy piwie przysiada się Wojcieszek, za chwilę ma premierę autobiograficznego dokumentu. Wzdycha melancholijnie: „Zdecydowałem się wyciąć swojego fiuta”. Na szczęście tylko na ekranie. Piotrek Stasik przekonuje mnie za to wieczorem: „Mam już dość tego cholernego kina!”. Jak go znam, poszedł po piwo i odpalił na laptopie własny „Dziennik z podróży”. Oglądanie swoich filmów to także ulubiona rozrywka Abla Ferrary. Czekamy na seans „Spod ciemnej gwiazdki”, przed salą kłębi się tłum ludzi. Abel szturcha mnie i rzuca od niechcenia: „Widzisz, ilu sukinsynów przyszło obejrzeć film?”. Szkoda tylko, że większość sukinsynów wyszła z sali przed końcem. Może i Abel od lat nie zrobił nic dobrego, ale wciąż pozostaje najpiękniej przeklinającym twórcą amerykańskiego kina. Na seansie specjalnie głośno gadałem i wybuchałem śmiechem w nieodpowiednich momentach, żeby odwrócił się i powiedział do mnie „Shut the fuck up!”. Następnym razem postaram się wkurzyć Bogusława Lindę!

Piotr Czerkawski

dziennikarz filmowy, impertynent

[gazeta-na-horyzoncie-blog]

Zniszczcie siebie

Za każdym razem, gdy idę do Arsenału, zastanawiam się czy jego atmosferę lepiej opisuje film „Strefa nagości” czy może jednak „Zniszczcie siebie”. Organizatorzy i tak powinni cieszyć się, że nie zaprosili pewnego nestora polskiego kina, który kilka miesięcy temu miał swoją retrospektywę w Koszalinie. Na bankiecie pijany mistrz szybował myślami tak wysoko, że nie zauważył prowadzących na dół schodów.  To się nazywa upadek kariery. Na szczyt próbuje wrócić za to Abel Ferrara. Niestety, dyżurny bad boy amerykańskiego kina ostatnio zamienia się w prymusa. Jak przekonuje w wywiadzie: „Pasolini to grzeczny film, w którym dochodzi raptem do jednego obciąganka”. Słabo jak na faceta, który debiutował dziełem pod tytułem „Dziewięć żyć mokrego kociaka”. Ciekawe rzeczy o dawnym Ferrarze opowiadał mi znajomy, który przez lata był jego sąsiadem na Bronxie. Podobno Ablowi czasem zdarzyło się chodzić po okolicy z włączoną wiertarką i domagać się od sąsiadów bezzwrotnej pożyczki 20 dolców. Niby to już przeszłość, ale przed seansem i tak radzę wypchać kieszenie drobniakami. Piotr Czerkawski

[gazeta-na-horyzoncie-blog]

Paradygmat, iluminacja, ejakulacja

Zygmunt Kałużyński napisał kiedyś o Zanussim: „Po „Paradygmacie” i „Iluminacji” powinien nakręcić „Ejakulację”. Niestety, pan Krzysztof odważył się tylko na niewinne zabawy z pejczem w „Obcym ciele”. Za sugestią Kałużyńskiego poszedł za to Gaspar Noe w „Love”. Dobrze będzie obejrzeć na festiwalu najprawdziwszego pornosa. Wczoraj film pod obiecującym tytułem „Nasza najmłodsza siostra” okazał się, niestety, dramatem psychologicznym. A przecież dziewięć lat temu zobaczyłem we Wrocławiu głośne „Destricted”. Jedna z nowel przedstawiała gościa w kowbojskim kapeluszu, który masturbuje się gdzieś na pustyni. Gdy po kwadransie wreszcie skończył, dostał brawa od całej sali. Wtedy chyba po raz pierwszy pomyślałem, że kocham Nowe Horyzonty. Zwłaszcza, że to, co na ekranie, często przenosi się tu do rzeczywistości. W Arsenale spotkałem wczoraj grupę znajomych. Dziewczyna kokietowała znacznie młodszego chłopaka. „Daj spokój – powiedziałem po chwili – wszyscy wiedzą, że on jest gejem”. Znajoma odparła tylko: „Zobaczymy jutro rano!”. Zakładam, że się udało, bo spotkałem ich potem na seansie „Fucking in Love”. Piotr Czerkawski

[gazeta-na-horyzoncie-blog]

Ostrzeżenie przed świętą dziwką

Raport z samego dna

„Znam kogoś, kto cię szuka” – powiedziała mi pod kinem tajemnicza blondynka. Niestety, miała na myśli Urząd Skarbowy. Aby się przed nim schronić, postanowiłem pójść raz jeszcze na „Pana Turnera”.  Podczas seansu wpadł mi do głowy pomysł na morderczą drinking game: pijemy za każdym razem, gdy brytyjski malarz  chrząka albo charcze. Inna sprawa, że tego rzężenia i tak słucha się znacznie lepiej niż na przykład dialogów w „Chemii”. Gdy myślę o Turnerze, od razu mam przed oczyma także Rainera Wernera Fassbindera. Głównie dlatego, że na pewnym etapie obaj  mogli bez trudu zagrać w „Babe – śwince z klasą”. W filmach niemieckiego reżysera lubię głównie plansze z tytułami – „Miłość jest zimniejsza niż śmierć”, „Strach zżerać duszę” czy „Ostrzeżenie przed świętą dziwką” (dlaczego mam wrażenie, że wszystkie dotyczą mojego ostatniego związku?). Niestety, potem przychodzą aktorzy i wszystko idzie się pieprzyć. No dobrze, przyznam jeszcze, że Fassbinder imponował mi swoim stylem życia: działka koki, przypadkowy seks, trzy godziny snu. Wy męczycie się tym po tygodniu Nowych Horyzontów, a Rainer wytrwał ponad 40 lat!

Piotr Czerkawski

krytyk filmowy, impertynent

[lucas-george]

Co ten człowiek robi na tych łyżwach....poezja :) #ice #nhl #skates #czerkawski