Jouw ouders hoefden geen teleurstelling te zijn, of een genetische waarschuwing. Zij konden domweg twee mensen zijn die hun best deden.

seen from United Kingdom
seen from Netherlands
seen from Türkiye

seen from United Kingdom
seen from China

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Germany

seen from United Kingdom

seen from Germany
seen from United Kingdom

seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from Iraq

seen from France

seen from United Kingdom
seen from Kosovo
seen from United States
Jouw ouders hoefden geen teleurstelling te zijn, of een genetische waarschuwing. Zij konden domweg twee mensen zijn die hun best deden.
Zoals de baby tegen zijn moeder zou kunnen zeggen, zouden wij tegen de dood kunnen zeggen: ik vergeet jou, maar jij herinnert je mij.
Het enige wat je wil is dat de rustige dagen zich aaneenrijgen.
Maar ergens onderweg hebben mijn helden, van wie de ziel is gesmeed in oneindig hetere vuren dan die van mij, me een ongekend vertrouwen meegegeven in het verwoorden op zich, als een geheel eigen vorm van bescherming.
Empirisch gezien bestaan we uit sterrenstof. Waarom hebben we het daar niet vaker over? Materialen verdwijnen niet uit deze wereld. Ze blijven regeneren, gaan nieuwe verbindingen aan. De vertelde je me tijdens onze eerste ontmoeting - dat in de werkelijkheid, in materiële zin, wat wordt gevormd uit waar.
: vluchten, ontsnappen, weifelen, voorwaarden verwerpen of aanpassen, afstand nemen, je afwenden. ... Maar wat ik ook ben, of sindsdien ben geworden, ik weet inmiddels dat glibberigheid niet zaligmakend is. Inmiddels weet ik dat een geforceerde ongrijpbaarheid zijn eigen beperkingen kent, zijn eigen manieren om bepaalde vormen van geluk en genot te verhinderen. Het genot van verduren. Het genot van aandringen, volharden. Het genot van verantwoordelijkheid, het genot van afhankelijkheid. Het genot van alledaagse toewijding. Het genot van inzien dat je wellicht keer op keer tot dezelfde ontdekkkingen zult komen, dezelfde krabbels in de kantlijn zult zetten, in je werk bij dezelfde thema's zult uitkomen, dezelfde emotionele waarheden zult leren, hetzelfde boek zult schrijven - niet omdat je te stom of te koppig of te star bent om te veranderen, maar omdat dergelijke herhalingen tezamen een leven vormen.
De meeste mensen besluiten op een bepaald moment dat het beter is om je over te leveren aan dat wat verzwakt of schadelijk is, dan je helemaal nooit ergens aan over te leveren en zo je vermogen tot zijn en worden te verliezen.
, alsof afhankelijkheid onverenigbaar zou zijn met zelfredzaamheid, in plaats van het enige dat dit mogelijk maakt.