#p.132

[commetombeunarbre]

Ooit gaan we uit elkaar, ik en ik, dat heb ik eindelijk begrepen.

[commetombeunarbre]

huil ik omdat ik treurig ben

of omdat ik zo lang in een illusie heb geleefd

ik kan het niet zeggen

[commetombeunarbre]

, alsof afhankelijkheid onverenigbaar zou zijn met zelfredzaamheid, in plaats van het enige dat dit mogelijk maakt.

[commetombeunarbre]

, een darm van beton, slingerend en labyrintisch,

[commetombeunarbre]

Macht is zeker van zichzelf, macht bevestigt zichzelf, drijft zichzelf aan en remt zichzelf af; macht is zelfverwarmend en zelfrechtvaardigend.

[commetombeunarbre]

Vandaag kan ik niets in mijn leven vinden om trots op te zijn - liefde of moed of genereuze daden. Of mijn schrijverij. Mijn leven bestaat voor het grootste deel uit vergissingen. Vergissingen en flauwekul. Het lijkt allemaal één grote flauwekul - geleefd te hebben. Alles in de taal sterft, in een morbide Rockettes-mars.

[commetombeunarbre]

De wereld te doorgronden, haar verklaren, haar verachten, dat laat ik graag aan grote denkers over. Voor mij is 't alleen van belang dat ik van die wereld kan houden, haar niet hoef te verachten, haar en mijzelf niet hoef te haten, haar en mijzelf, en alles wat bestaat, met liefde, bewondering, en eerbied beschouwen kan.

[commetombeunarbre]

Of die dingen nu schijn zijn of niet, als zij schijn zijn, dan ben ik dat ook, en op die manier zijn ze toch altijd gelijk aan mij. Dat is het juist waardoor ze mij zo lief en zo eerbiedwaardig worden: zij zijn zoals ik.