#diko mou

[grecaw]

εντωμεταξύ πόσο ειρωνικό οι πιο όμορφοι άνθρωποι να περνάνε τα χειρότερα

[anaitia]

I may not have motivation to study but I do have coffee precariously placed on the edge of my bed, so that's something.

[romantikos-epilogos]

Αν με δεις σε κάποια απ'τις σκέψεις σου,αγκάλιασε με γιατί σε πεθύμησα

[indsigelse]

[aeluuin0]

Κόρη στο παράθυρο

[feelmefeelus]

Εμένα οι πρώτες λέξεις που μου ήρθαν στο μυαλό ηταν "ανάσα" "ηρεμία" "ελευθερία" Εσένα;

[periergh-fash]

Καταστρέφω επανειλημμένως τον εαυτό μου. Όχι σωματικά. Τον καταστρέφω όταν ακούω τραγούδια που σε θυμίζουν. Όταν κοιτάω έξω από το παράθυρο του ηλεκτρικού και κάνω στο μυαλό μου σενάρια μαζί σου. Όταν τα βράδια εύχομαι να ξυπνούσα δίπλα σου. Όταν, ενώ ξέρω πως δεν θα σε έχω ποτέ, συνεχίζω να ελπίζω.

Αυτοκαταστρεύομαι

[emmones-idees]

Δεν είναι πάντα στα μεγάλα λόγια.

Διασχίζουμε το δρόμο και στα τυφλά ψάχνω με βιάση να βρω το χέρι σου για να το σφίξω.

Το βράδυ ισιώνω το γερμένο μελαχρινό κεφάλι σου στο μαξιλάρι, μην τυχόν και ξυπνήσεις πονεμένο, κι ανασαλεύεις στο βαθύ σου ύπνο.

Δεν είναι πάντα στα μεγάλα λόγια: με βαραίνουν σαν άγκυρες χρέους, σκιάζουν το πρόσωπό μου με τα σύννεφα της αιωνιότητας που ξεπηδούν ασυγκράτητα από δυο σταγόνες δάκρυα οδύνης ή ελπίδας. Προτιμώ να σωπαίνω, να σφίγγω το τριαντάφυλλο στη χούφτα μου και τ’ αγκάθια να μπήγονται στη σάρκα ολοένα και βαθύτερα, ματώνοντάς με.

Πώς ζητάς να σ’ αγαπήσω εγώ, εγώ που δεν έχω τίποτα; 

Είναι αδύνατον να τραβήξω τα μάτια μου, να τα αναγκάσω να χορτάσουν, να τρομάξουν αρκετά για να γλιτώσω -ή μήπως να λιποτακτήσω;- κι έτσι παραμένω πετρωμένη σαν ελαφάκι μπροστά στους προβολείς του αυτοκινήτου κάποια όμοια μαγική, μοσχομυρωδάτη αναθεματισμένη νύχτα, καρτερώντας τον χαμό μου.