διλογία
(πόλη, ο τόπος συνάντησης)
Πάντα θα συναντάς σε χρόνο μέλλοντα. Ακόμα και κατά τη διάρκεια μιας εξόδου να κοιτάς το ρολόι και να σχεδιάζεις την επόμενη φορά. Να πίνεις καφέ στα γρήγορα, να ρίχνεις ματιές στον Άλλο, να μιλάς λίγο ώστε να έχεις κάτι καινούργιο να πεις. Να περνάς τις πλατείες, τους δρόμους και τα πάρκα για να επιστρέφεις στην ώρα σου στο άλλο ραντεβού. Να περιμένεις στόμα να σ’ αγκαλιάσει και να μην λυπάσαι που έσφιξαν τις λέξεις του κάτι λουλούδια.
(πόλη, ο τόπος αποχωρισμού)
Πάντα θα αποχωρίζεσαι σε χρόνο αόριστο. Πρέπει να νιώθεις πως αποκόπτεσαι από κάτι που την επόμενη στιγμή δεν θα είναι παρόν. Να πίνεις τα δάκρυα αργά, να κλείνεις τα μάτια στρέφοντας το βλέμμα προς τα μέσα, να γράφεις πολύ ώστε να μπορέσουν τα περιστέρια να παραδώσουν γράμματα. Να κοιτάζεις το λιμάνι, τα τρένα και τα μνημεία για να πάρεις μια γεύση από το επερχόμενο ταξίδι. Να περιμένεις χέρι να σου μιλήσει και να χαίρεσαι που κάποτε έγραψε στον τοίχο σου με ανεξίτηλο.
dilogy
(city, place for meeting)
You will always meet others in future time. Even during a rendez-vous, you have to look at the clock and plan for the next meeting. Drink your coffee quickly, have a glance at the Other, do not talk too much so you have something else to say next time. Walk the city through its squares, streets and parks and be on time for your next appointment. Wait for a mouth to embrace you, and do not regret the fact that its words are mixed with flowers.
(city, place of separation)
You will always be separated in past time. You have to feel that you are disconnected from something that it would not be present at the next moment. Drink the tears slowly, close your eyes, turn your gaze inwards, write a lot so the pigeons could deliver letters. Stare at the port, the train-station and the monuments to get a taste of the forthcoming journey. Wait for a hand to talk to you and be happy that it wrote once on your wall with an indelible marker.
