“Donma ve donmanın ölüm süreci hakkında aklımda kalmış bazı şeyleri hatırladım(...) Önce titriyordun ve bu iyiye işaretti; vücut tepki gösteriyor, ısınmaya çalışıyordu. Sonra soğukla mücadele etmekten güçsüz düşüyordu. Böylece her üç dakikada bir derece kaybediyordu. Titremeler kesiliyordu. Kalp yavaşlıyor, ten ile kollar ve bacaklar hissizleşiyordu. Beyaz ölüm işte buydu. Vücut on bir derece kaybettiğinde, kalp duruyordu, ama koma hali bundan çok önce başlamış oluyordu.
Peki benim önümde ne kadar zaman vardı?”
Jean-Christophe Grange / Şeytan Yemini (s.236)












