#dzensa

[medyorandom]

Para sa taong laging “masaya”

Minsan okay lang naman talagang hindi maging okay, lalo na kung ikaw ‘yung taong laging goodvibes, masaya, hyper, ‘yung tipong akala ng iba wala kang problema (kahit alam mo na nung nagpaulan ang Diyos ng problema eh salung-salo mo lahat). Hindi rin naman kasi palaging  maayos ang mga bagay-bagay. Syempre darating din yung mga pagsubok at problema na maaaring magpaisip sa’yo na wala ng pag-asa.

Sabi nila “kung sino pa ‘yung taong masaya, ‘yun pa ‘yung maraming problema”, totoo ba? Pwedeng oo, pwedeng hindi. Ang hirap lang kapag ikaw ‘yung taong ganyan – yung laging nagpapasaya at nagpapatawa ng. Kasi minsan kapag ikaw na ‘yung may kailangan ng taong magpapatawa o magpapalimot ng mga problema mo kahit sandali pakiramdam mo wala ng taong tutulong sa'yo. Oo, minsan ang sarap isumbat pero mapapaisip ka na ‘wag nalang, wala rin namang silbi kapag sinabi lalo na kung wala talaga silang pakialam. Para ka lang mag-aaksaya ng oras.

‘Pag tahimik ka at tila wala sa sarili tapos may nagtanong sa’yo ng “Anong problema?”, ang sarap sa pakiramdam. Ang sarap sa feeling na alam mong may mga tao rin palang nag-aalala o nakakapansin sa’yo kahit na malungkot ka at hindi lang kapag goodvibes ka.

Para sa taong laging “masaya”, minsan okay lang hindi maging okay. Hindi naman talaga sa lahat ng oras masaya, hindi sa lahat ng oras okay ang mga bagay-bagay. Okay lang umiyak at maglabas ng sama ng loob. Tao ka, hindi robot. Marami kang nararamdaman. Malalagpasan mo rin ‘yan! Kapit lang, ‘di pa huli ang lahat.

- Chips

[medyorandom]

Mahirap maabot ang isang bagay lalo na kung ikaw lang mismo ang sumusuporta sa sarili mo at mahirap din tanggapin na yung mga taong akala mo tutulong sa’yo ay sila mismo ang pipigil sa gusto mo.

[medyorandom]

Wala kang karapatang maka-miss ng isang bagay na ikaw mismo ang bumitaw.

Medyo Random

[medyorandom]

Galit o Inis?

Bihira ako magalit pero madalas ako mainis. Siguro dahil sa pagiging observant ko at dahil na rin siguro ay madalas ang mga bagay na ayaw ko pa ang aking nao-obserbahan. Pero paano mo nga ba malalaman kung naiinis ako o nagagalit? Bakit ba ako naiinis o nagagalit?

Pag naiinis ako, bigla na lang ako tatahimik at kung minsan ay hindi namamansin. Mas tipid ang tawa ko kaysa sa normal kong mga halakhak. Nagiging iba ang tono ng aking pananalita -- mas mahina at yung tipong malungkot na hindi mo maintindihan. Hindi 'ko direktang sinasabi na naiinis ako o ano dahil ayoko rin sabihin. Gusto ko lang maramdaman nila na nakasakit sila, yung tipong "foul" na. 

Pag nagagalit naman ako, diyan ka matakot (pero syempre exage 'yan! HAHA) Basta, ewan ko. Hindi naman sa nangangain ako ng tao ah? Pero minsan talaga kapag matagal ko nang kinimkim (well, nature ng mga babae 'yun) syempre may mga pagkakataon na may nasasabi akong hindi maganda -- parang nagiging prangka, ganun. 'Pag galit ako, magpapalamig ako ng konti at tsaka 'ko susubukang i-klaro ang hindi pagkakaintindihan sa abot ng aking makakaya.

Naiinis/nagagalit (depende sa mood ko, LOL) ako kapag may mga bagay na pilit na ibinabalik na ako mismo gusto ko nang kalimutan, kapag may nasabi o nagawang mali, o ewan...basta siguro may bagay na maaaring ikagalit o ikainis ko.

Mahirap akong matantsa...sa una. :) Mabait naman ako eh (mukha lang hindi HAHAHAHA), friendly rin pero mahirap akong kilalanin. Marami akong bagay na gustong sabihin 'pag naiinis ako o nagagalit at 'yung side kong 'yun ang isa sa mga pinakamahirap na bagay na pati ang mga kaibigan ko ay naguguluhan pa.

- Chips

[medyorandom]

Tao Lang Ako

       Tao lang ako. Hindi ako perpekto. Para akong switch na on and off o see-saw na up and down. Hindi tumatakbo sa isang side ang pagkatao ko. Hindi lahat positive. Katulad ng gulong, paikut-ikot lang ako ─ minsan masaya, minsan malungkot, o minsan naman tama lang.

       Mahirap manigurado dahil walang kasiguraduhan ang mga bagay sa mundo, oo wala. Pero hindi ibig sabihin nun bibitawan mo yung mga bagay na sa tingin mo ay walang patutunguhan kahit malayo na ang narating. Mahirap mag-isip kung ano ang mga susunod na mangyayari. Mahirap umasa sa mga bagay na imposible, sa mga bagay na "once in a blue moon" kung mangyari.     

       Mahirap maikumpara sa iba. Yung pakiramdam na parang lahat ng mga ginawa o gagawin mo pa lang ay walang saysay. Yung para bang nahihirapan ka nang gumalaw dahil sa tingin mo buong mundo nakatingin sa mga kahinaan mo. Mahirap yung naiipit ka sa dalawang sitwasyon: kung magpapatuloy ka dahil 'yan ka o kung magbabago ka dahil sabi nila may hindi tama. Mahirap maikumpara sa taong alam mong wala kang laban. Nakakalokong tanggapin na lahat ng mga bagay na mali ang siyang nakikita at naaalala ng karamihan.

       Tao lang ako ─ may pakiramdam. Nasasaktan, umiiyak, at lumalaban. Kinakaya ko lahat ng mga pagsubok na dumaraan sa buhay ko. 

          Sadyang nakakaloko ang buhay. Akala nila okay lang pero nakakasakit na. Akala nila masaya ka pero malungkot ka. Akala nila nakakatuwa pero foul na pala. Akala mo maayos na pero di pa pala. Akala mo masarap na pero sabi ng iba may kulang pa. Akala mo tapos na pero may kasunod pa pala...

          Akala mo mag-isa ka, pero nandito lang ako para makinig at umunawa sa'yo. Tao lang ako. Tao lang tayo. Kapit lang. Tiwala rin. :)

- Chips

[medyorandom]

Kapaguran

Hindi ko alam pero this past few days feeling ko sobrang pagod ako. Yung tipong tuwing gigising ako pakiramdam ko may mga task pa akong hindi natatapos o kailangang gawin pero hindi ko mapagtanto. Last week nga hindi ako sumabay sa mga kaibigan ko mag-break kasi madaming duties na kailangang gawin/puntahan. Sa sobrang dami ng mga bagay na ‘yon, hindi ko na alam kung saan ako magffocus. Dumating nga sa point na naisip ko nang mag-quit sa isang bagay na gustung-gusto kong gawin kahit alam kong magiging mabigat yung desisyon ko. Pero nung ginawa ko ulit yung bagay na 'yun, parang natauhan ako. Natauhan ako dahil napag-isipan ko na dapat pala hindi ko iggive-up yung mga ba nagpapasaya sa'kin, na dapat ko 'tong pangalagaan dahil dito ako masaya – sa pagkanta. 

Minsan talaga sa buhay, makakaranas ka ng “stress” sa dami ng mga bagay na dapat at gusto mong tapusin. Meron akong natutunan sa labis na kapaguran na naranasan ko gawa ng pag-iisip sa kung ano nga ba ang mga bagay na dapat unahin. Pinarating sakin ng kapaguran na 'yun na mayroong mga bagay na dapat mas unahin para mas mapadali ang mga susunod pang gawain. - Chips

[medyorandom]

Alaala Na Lang

Naranasan mo na bang ngumiti na lang bigla habang nakatingin sa kawalan? Ang sarap ng feeling kapag bigla na lang may nagf-flashback sa utak mo. Mga bagay na sa tuwing naaalala mo, gustung-gusto mong balikan, ma-experience ulit, gusto mong i-record para i-play na lang nang paulit-ulit. Kaso, sadyang may mga bagay na nakatadhanang maranasan lang natin, na kahit ga'no kasaya, dapat o nakatadhana na hanggang alaala na lang.

Nakakainis. Nakakainis kapag alam mong hindi na pwedeng mangyari ulit 'yung bagay na 'yun. Sana nga naimbento na lang ‘yung time machine eh, para sa kahit anong oras na gusto natin, pwede natin pindutin yung "flashback button" at "stop" para panoorin muli o mapunta tayo sa sitwasyon na pinakagusto natin. Aaminin ko, isa ako sa mga taong naghahangad na magkaro'n ng time machine kaso nga lang, hindi mo rin maalis sa aking isipan na maaaring may mga bagay na magbago kung sakaling maiimbento iyon. Sabi nga nila "The best album are memories" kaya mas maganda na rin na kapag nalulungkot tayo o nag-iisa, buksan lang natin yung album na 'yun at ngumiti habang inaalala yung mga pangyayarin na minsan ay nagpasaya, nagpangiti, at nagpatawa sa atin. "Memories fade, but they're never lost"  

- Chips

[medyorandom]

Candy Crush

CANDY CRUSH - Isang larong usong-uso hindi lang sa mga bata kundi pati na rin sa mga pusong bata. Pero hindi lang 'to basta laro. Hindi man natin nahahalata, bawat level may dalang iba-ibang pagsubok -- pagsubok na hindi natin namamalayang humahasa na pala sa'tin.

Sa tuwing nabibigo akong tapusin ang isang level, nandun yung lungkot at pagka-disappoint lalo na nung konti na lang matatapos mo na. Pero syempre, kapag naka-survive ka at nakatapos, laging nandun yung ngiti at tuwa lalo na kung paulit-ulit mong sinubukan. Subukan natin itong ikumpara sa totoong buhay. Hindi ba may mga pagkakataon din na nabibigo tayo? Yun bang akala natin end-of-the-world na pero sa totoo lang, hindi pa. 'Pag nabigo ka may lungkot,, may hapdi, at kung minsan ay may luha pa. Pero kapag naka-survive naman tayo o na-achieve ang bagay na gusto natin, may ngiti, may galak, at may tuwa.  Sa totoo lang, dapat nating gamitin yung attitude natin kapag naglalaro ng candy crush -- yung hindi basta basta sumusuko kasi hangga't may life na full, may pag-asa, kayang-kaya natin makalagpas

- Chips