Mar 12, 2016
seen from China
seen from China
seen from China
seen from Türkiye
seen from China
seen from China
seen from China
seen from China
seen from Türkiye
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from China
seen from China
seen from Yemen
seen from China
seen from China
seen from China
seen from China
seen from China
Eigen wereld
Mijn eigen wereld terwijl er om mij heen van alles gebeurt
Hoogtepunt van mee op visite in de avond. Terug naar huis, in het donker achterin de auto bij pa en ma. Muziek, gesprekken, duisternis vol lampjes en mijn fantasie die op hol slaat. Over wolven die ons in grote roedels achterna komen. Heerlijk in gedachten in mijn eigen wereld.
Met vrienden op pad en zelf niet rijden, ik zit graag achterin. De muziek is beter dan vroeger, mijn fantasieën gaan niet meer over wolven (hoewel ik die wolven altijd leuk vond in plaats van eng). Maar het werkt nog steeds ultiem ontspannend. Staren naar buiten, het liefst zonder bril op en mijn gedachten de vrije loop laten.
Zo schreef ik afgelopen donderdag mijn kommaarop (over een saai ondernemersleven nog wel) én de basis voor deze blog van achter uit de camper terwijl we op weg waren naar Antwerpen. Van voor uit de cabine kwamen de vette gitaren en de gesprekken van Freddie en een goede vriend. Ik zit een tafeltje verder en terwijl af en toe de zelfgemixte chaithee wordt doorgegeven rijden we richting België. Samen met de fijnste mensen, 'alleen' achterin, hoofd leegmaken na een volle en spannende week.
Maar hoe goed het echt werkt dat in mijn eigen wereld terwijl ik onderweg ben merkte ik vorig jaar zomer. Mee op tour met Biohazard. Een nightliner, mijn eigen bed in de bus. Inclusief mooi gordijntje er voor. Superspannend, een grote groep mensen waarvan ik 1 iemand redelijk goed kende. Ik ben niet zo goed in groepen. Vooral niet in groepen vol onbekenden. Maar daar was mijn bunk. Mijn eigen wereldje waar ik al hobbelend kon liggen. Gewoon als ik er behoefte aan had maar vooral 's morgens net nadat ik wakker was. Nu was de groep vol met alleen maar fijne en open mensen maar potverdorie. Dat eigen hobbelende wereldje om in te slapen.
Daar ontstonden de mooiste plannen. Kreeg ik de meest heldere ingevingen. Oplossingen leken zomaar binnen t vliegen. Daar verzamelden zich de mooiste fantasieën. Kreeg ik de meest gave ideeen voor foto’s. Maar meer nog. Daar was het zo makkelijk en snel ontspannen dat het was alsof ik een dag of 3 in een hutje in het midden van niets was geweest.
Later, als ik groot ben wil ik een bus. Met ons eigen bed er in. En een chauffeur die ons dan elke nacht rondrijdt en ‘s morgens weer voor de keet (het liefst in het bos) afzet. <3
No Surprises , Radiohead (1997)
No Surprises , Radiohead (1997)
Such a pretty house, and such a pretty garden
No alarms and no surprises (let me out of here) No alarms and no surprises (let me out of here) No alarms and no surprises please (let me out of here)
No Surprises, een lekker nummer van Radiohead van hun cd OK Computer uit 1997, maar helaas Life is full of surprises….. en niet alleen leuke !
Ee…
View On WordPress
eigen wereld
zal ik ooit op een dag
uit die bel komen?
met beide benen
in de aarde
mag ik dan spreken
hoe het was
om geklemd te zijn
neen
echter en alleen
mag je blij zijn
dat je het achter
je laat
ik hoop tot in
de eeuwigheid
‘We leven niet in onze eigen wereld’
We moeten voorzichtig zijn over wat we denken van en hoe we spreken over personen met een handicap. Eén voorbeeld is als we verwijzen naar wie autistisch, doof of blind is of een bepaalde andere wijze van bewegen heeft, alsof ze ‘in hun eigen wereld’…
Bericht bekijken
This video...
pure art