Je hart hecht als hars aan een wollen trui
Stapelwolken en boterbloemen
blijven voor jou het mooiste
Ze zijn de zachte bedding
voor de dans die zich in steen vormt
die het leven met je maakt
Blauwe druifjes op de vensterbank
van het rood waar je mee schrijft
Wanneer eenzaamheid zich verzamelt in de hoeken
vang je haar op met cannage kastjes
Je ziet de schoonheid in het kleine leven
In een cultuur doorzichtig en hard
gebruik je het als vitrage niet als muur
Als je de holte in je bed vergezelt
met de avondspits nog in je oren
en de papieren prestaties
vlekken vormen voor je ogen
Laat in je dagboek dan een plekje over voor een ingedroogde traan
maar jij danst het in je mooiste jurk
om zijn swings en walsen te doorstaan.