Eksik bir şey değil bir şeyler var ya da "eksik olmasın" dediklerimiz eksik olduğu için ondan bu boşluk. Bizde yeri olan kişilerin gidişinden dolayı içimizde dolmayan ve sürekli kabuk tutup tekrardan kanayan bu yaralar. Terliklerimle gelsem şimdi sana huzuruna alır mısın beni? Sanmam.. Bu yüzdendir gökyüzünün bazen ciğerime dolduğu hissi. Tüm havayı içime çekerek ciğerlerimi patlatmak istercesine soluyorum havayı ama nafile. Tüm havayı içime çeksem dolmaz bu boşluk. Böyle anlarda anladım önemli olanın nefes almak olmadığını asıl olay bizim bu dünyayı çekmek için, gözlerimizi açmak için hedef belirlediğimiz kişilerin veya olayların olmasıymış.














