Döndük ya yine en başa
en çok da buna bozuluyor insan.
Hani kurtaracaktık kendimizi,
çıkacaktık bu kısır döngüden.
Sevdiklerimizi de çıkaracaktık üstelik
onlara da umut olacaktık.
Tam oluyor be çıktık galiba derken
hoop yine bir darbe
kalıyoruz olduğumuz yerde.
Hatta olduğumuz yerde kalsak iyi
düşüyoruz geriye en geriye.
Bir bakıyoruz yine en baştayız
yine aynı çocuk.
Yine aynı ama umutsuz çocuk
yine aynı ama kırgın artık o çocuk.
Geçen onca yıl onca emek boşa
bir de bakmışsın otuz sene sonra
yine herşey en başta.
Baştan başa debelenmenin
yaşam demişler adına.
Biz de kandırmışız kendimizi bir umutla.
Onca çaba...
Başladığımız yerdeyiz ya yine,
takatimizin kalmayışı ondandır işte.











