"... e veleiquí o remate do
vivir, tantos e tantos anos retrasado."
"... behold the end of living,
so and so many years delayed."
Book: Con pólvora e magnolias
Author: Xosé Luís Méndez Ferrín


#dc comics#dc#batman#bruce wayne#dick grayson#batfam#tim drake#batfamily#dc fanart



seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from Greece
seen from Canada
seen from Canada
seen from Brazil
seen from Italy
seen from China

seen from New Zealand
seen from New Zealand
seen from United States
seen from China
seen from United Kingdom

seen from United States

seen from United States

seen from Maldives

seen from T1
"... e veleiquí o remate do
vivir, tantos e tantos anos retrasado."
"... behold the end of living,
so and so many years delayed."
Book: Con pólvora e magnolias
Author: Xosé Luís Méndez Ferrín
quen arrinca o xabre dos penedos enxerga diamantes na tea de araña pon ás nas follas das bidueiras de onde vén que se coa por debaixo das unllas e vai a gallope polo sangue ou se demora leve pendurando na meniña do ollo.
paz.hermo
Megalomanía, ou o seu equivalente: mesquindade. Mesquindade, en efecto: o mesmo espírito da señora burguesa que quere levar un vestido mellor que o da veciña
Mitteleuropa de Vicente Risco
En cambio, o sorriso no rostro canso da nai do mariñeiro obrigouno a tragar saliva. A Leo Caldas non lle doían os mortos, doíanlle os vivos.
"A praia dos afogados, Domingo Villar"
Inda non comprendera ben por que ao entrar ila a irmá soltárase de súpeto, cando sentiu pechar a porta de golpe e as voltas da chave por fóra. Emilia berroulle que xa lle abriría cando fixera falla e que estivera acougada, que alí ficaba isolada da casa enteira.
'A xente da Barreira', Ricardo Carvalho Calero
'Cando nos dixeron o que custaba, non o podía crer; todo o que gañaba un obreiro nun ano e aínda non chega. Entón pensei que o mundo estaba mal feito, porque xa era dabondo fodido que aquel abrigo custase un ano de traballo, pero o peor de todo era que, ó lado daquela pel, a man da miña muller parecía aínda máis moura e máis ríspida' Querida amiga de Marina Mayoral
Noites craras, de aromas e lúa,
desde entón ¡que tristeza en vós hai
prós que viron chorar unha nena,
prós que viron un barco marchar!...
- Manuel Curros Enríquez
Outono , de Manuel María
Chegou o tempo de Outono
pra as castañas varear.
Chegou o tempo do sono
e a sazón de sementar!