....
Bu evde bu an yaşanan kimin umurunda ben yılları tırmıklamışım ve kanıyor gökyüzü yitirdiğim müzigi arıyorum ikimizin gövdesinde
Aşk bir kurgudur öyle diyecekler herkes konuşabilir ve bu herkesin başında oysa ne garip tattığım zehirle yalnız ölüyorum ve benzersiz bir çiçek soluyor yanıbaşımda
Bekliyorum sanki herşey değişecek Bağışla sevgilim bağışla seni seçtim bu dünyada rezalet pahasına
Ne uzak ne uzak bakıştı o gözlerinin önünde duvarı kanlı savaşların Ne çok doğru söyledin tıpkı öteki kadınlar gibiydim gözlerine çarptıkça ruhum parçalandıkça acıdıkça tenim
Uğultularını duyuyorum o kaskatı sözlerin yokolmak için bir böcek değilim içim öyle sonsuz öyle derin
Ne garip insanın arınması kederin şiddetiyle böylesine masum muyum, belki hayır kimbilir nasıl da acıttım seni ki beni böyle ezip geçtin.
Neşe Yaşin
