Asignatura pendiente (José Luis Garci, 1977)

seen from Malaysia
seen from United States
seen from France
seen from Vietnam
seen from Portugal
seen from Russia

seen from United States

seen from United States

seen from Portugal
seen from Türkiye
seen from United Kingdom

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Netherlands

seen from Germany
seen from United States

seen from North Macedonia
seen from China
Asignatura pendiente (José Luis Garci, 1977)
EL VICIO DE ROBAR DEL PP Queréis saber de donde le viene el vicio de robar al @ppopular.? Pues echar un vistazo a este video de poco más de un minuto… Video publicado por Manolo…Manuel Castiñeiras. @Manolo67554861
Ya peino canas....y la verdad es que sí.
el 25 de maig és l'aniversari del bombardeig del mercat central de la ciutat d'alacant durant la guerra civil, un bombardeig que va ser enfoscat per la narrativa franquista, però que va ser uns dels episodis més devastadors de la guerra civil. recordem-ho i que no es quede en el no res!
25th of May, 1938:
The Italian fascist aviation, who was backing Franco's Spanish fascist army in the Civil War, bombed the market of Alacant (Valencian Country).
The Italian fascist aviation had captured the island of Mallorca and was using it as a base from which to bomb all the Mediterranean coast of the Catalan Countries. During 1938, many cities, towns and even small rural villages were bombed, with indiscriminate attacks against the civil population.
The Alacant market bombing was one of the deadliest attacks in the whole war. Around 11:15am, between 7 and 9 Italian airplanes flew over the city and dropped about 90 bombs, some of which on the Central Market, which was full of people. It had been a deliberate attack against the civil population.
Around 300 people died and over 1,000 were injured.
The war was won by the fascists and they imposed a regime based on terror, where victims couldn't speak about what happen out of fear. While the fascist side's soldiers who died in the war were glorified and constantly remembered as the fighters of a holy Crusade, the victims of the fascist army and the dictatorship were erased from the narrative. The victims of the 1938 Alacant bombing were buried in a mass grave without a tombstone nor any sign of rememberance until 1995.
Transición
Fuente viñeta: Diario RED
View On WordPress
Es curioso que estos supuestos defensores de la democracia y la constitución vean golpes de estado por todas partes menos cuando lo dio Franco.
Cuando Vallecas fue otra cosa
Ganada la Guerra Civil por el fascismo, el Stadium de Vallecas se convirtió en campo de concentración. Allí hacinados, a la intemperie y sin alimento o higiene alguna, 9.500 personas esperaron un destino que de seguro no fue mejor que el duro presente allí padecido.
A continuación se reproduce un texto extraído del libro "El último gol apache: La gira americana del Racing de Madrid" de José Manuel Ruiz Blas, que nos sumerge en una tétrica y sangrante realidad que el franquismo se encargó de hacer cotidiana.
"Então era isso o que se dizia sobre nós: que éramos trotskistas, fascistas, traidores, assassinos, covardes, espiões e assim por diante. Admito que não era nada agradável, especialmente quando imaginava quem eram as pessoas responsáveis por isso. Não é uma coisa prazerosa ver um menino espanhol de quinze anos sendo carregado em uma maca, com o rosto pálido e atordoado, olhando por entre os cobertores, e pensar nas pessoas finas em Londres e Paris escrevendo panfletos para provar que aquele jovem era um fascista disfarçado. Uma das características mais horríveis da guerra é que toda a propaganda bélica, todos os gritos, as mentiras e o ódio vêm invariavelmente de pessoas que não estão lutando. Os milicianos do PSUC que conheci na linha de frente e os comunistas das brigadas internacionais que encontrei de vez em quando nunca me chamaram de trotskista ou traidor; deixavam esse tipo de coisa para os jornalistas na retaguarda. As pessoas que escreviam panfletos contra nós e nos difamavam nos jornais permaneciam seguras em casa ou, na pior das hipóteses, nas redações de Valência, a centenas de quilômetros das balas e da lama. E, além das calúnias da contenda interpartidária, todas as coisas usuais de guerra, o palavreado violento, a grandiloquência, a depreciação do inimigo - tudo isso foi feito, como sempre, por pessoas que não estavam lutando e que, em muitos casos, teriam preferido correr em disparada para não lutar. Um dos efeitos mais deprimentes dessa guerra foi me ensinar que a imprensa de esquerda é tão espúria e desonesta quanto a de direita."
Homenagem à Catalunha, Apêndice 01 George Orwell