Sanat, dışarı taşan bir hâl sanılır hep. Oysa taşmayanlar da vardır. İçinde fırtınalar kopup yüzünde sükûnet duran insanlar… Onları sıradan zannederiz. Çünkü anlatmazlar, göstermeye ihtiyaç duymazlar. Ama hayallerini, isyanlarını, sevinçlerini kendi içlerinde yaşarlar. Kaynağı derin, suyu sessizdir. Duyguların bir pusulası yoktur; ne aşkı ne yalnızlığı nereye koyacağını bilemez insan. Bu yüzden bazı hisler, yalnızca ruhun en kıymetli köşelerinde saklanır. Gösterilmez, korunur.













