Öyle yorgun hissediyorumnki,
Heveslerimi kırmışlar, dünya üzerindeki hic bir şey ilgimi çekmiyor sanki.
Tüm gün hiç bir şey yapmak istemiyorum.
Insan neden boylesi tükenmiş hisseder 20li yaşlarının daha en başında..
Arada beynimi yoklayan halisünasyinlar, hiç susmayan sesler, bitmeyen sorunlar..
Kafamı duvara vurarak patlatmak geciyor içimden.
Dindirmiyor hic bir şey şu içimdeki sızıyı.
Hırçınlığa vurmuyorum bu sefer, yorgunluğa çıkıyor yolum.
Çok vurulmuşum, sırtımdaki bıçakları yolun yarısında hissedince dizlerimin üzerine çökmüşüm gibi..
Dizlerim kanıyor, sırtım zaten delik deşik.
Kalbim zaten binlerce parca..












