Sep 19, 2025
Fotoshynthese
We leven in paradoxen
Het zou toch zo'n mooie zomer worden?
Opbloeiend in de stilte voor de storm
Zeg mijn naam maar hou je hart gesloten
Hou je mond maar laat je tranen lopen
We leven in paradoxen
Alsof alles nooit iets was
Zonnebloemen keren zich tot de zon
Maar het licht in je verdween
En nu kijk ik op je neer
Maar je leegte vult zich met mijn tranen en je straalt opnieuw
Fotosynthese
We leven in paradoxen
Maar doordat jij zo veel praat
Zeg je zo weinig
En ik voel je niet meer
Je daden voegen zich niet meer bij je woorden
En ik klap steeds vaker dicht
Want ik voel zo veel
Maar zeg zo weinig
Verwelkt
We zien wel weer, misschien bloeien we weer op
De eerstvolgende lente
