#himjae fic

[sinsofstrays]

-Kpop Moodboard- Based off the fic BOGO 50% off

I must have you..you want him..

I can have you both..

[thek2112]

[OS] งอน [HimJae]

งอน

HimJae

PPPlus19

Talk : นี่คู่ชิปคู่โปรดบอกให้รู้ - ////////// -

    ‘งอน L’

  กระดาษโพสอิทสีเหลืองแปะอยู่กลางหน้าผาก....

  ไม่ได้แปะกลางหน้าผากคนงอนหรอกนะ... คนถูกงอนนี่แหละที่โดนแปะ...

  ใครน่ะหรอ...

  ก็ผมไง...

  ตื่นมาก็มีไอ้นี่แปะอยู่กลางหัว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครเป็นคนแปะ...

  แฟนผมไง... คุณรู้จักป่ะ...

  ยู ยองแจ น่ะ

  ทั้งๆ ที่งอนลายมือยังพยายามทำให้เรียบร้อย... ตลกดี

  ลุกขึ้นจากข้างเตียงที่ไม่รู้โดนถีบลงมาตั้งแต่เมื่อไหร่...

  จำได้แค่ว่า เมื่อคืนออกไปดื่มกับเพื่อนจนเมา พอถึงบ้าน น้ำไม่อาบหน้าไม่ล้าง ถอดเสื้อแล้วโดดกอดแฟนที่นอนอยู่บนเตียงเลย

  แต่พอตื่น... นี่ไง นอนข้างเตียง โพสอิทแปะกลางหน้าผาก....

  เดินหาวลงบันไดไปชั้นล่าง ได้ยินเสียงทีวีดังออกมา พิธีกรรายการโปรดกำลังพูดอยู่

  แอบชะเง้อมองอีกคนที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นพร้อมกับโทรศัพท์และโกโก้ร้อนของเขา

  ขาสองข้าง ชันขึ้นมาบนโซฟา มือซ้ายถือโกโก้ร้อน มือขวาถือโทรศัพท์ พอเห็นผมที่เพิ่งลงมาก็เบ้ปากนิดๆ แล้วหันไปสนใจโทรศัพท์ต่อ

  นี่งอนจริงๆ ดิ?

  ทำท่าจะไม่สนใจแล้วเดินเข้าห้องครัวกะว่าจะไปชงกาแฟมาดื่มแก้ง่วง

  แต่...

  ไยจึงมีกาแฟที่ชงแล้ววางอยู่บนโต๊ะกันเล่า?

  ไหนจะขนมปังปิ้งที่วางไว้คู่กันอีก

  ชะเง้อมองคนที่นั่งดูทีวีอยู่ที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้ง...

  แน่ะ... บอกงอนมีการแอบมองกัน...

  น่ารักที่ซู๊ดดด แฟนใครไม่รู้

  ยกถ้วยกาแฟกับจานขนมปังไปวางไว้ที่โต๊ะหน้าโซฟาแล้วนั่งลงข้างๆ คนที่บอกว่างอน

  “ดูอะไรอยู่อ่ะ”

  “....”

  คำถามแลดูโง่ที่สุด เพราะรายการนี้ผมดูกับยองแจมาตั้งแต่ ep แรก

  “เออ วันนี้มันไปถ่ายกันที่ไหนอ่ะ”

  “....”

  คำถามโง่ไม่แตกต่างกับคำถามแรก.... เพราะห้างในรายการคือผมเดินจนจะเป็นบ้านอยู่แล้ว

  “ยองแจอ่า งอนอะไรพี่ครับ” ในเมื่อหลอกคุยด้วยก็ไม่ตอบ ก็ถามตรงๆ นี่แหละ....

  “....”

  ถามตรงๆ ก็ไม่ตอบ...

  “กาแฟอร่อยเนอะ...”

  “...”

  “พี่ชอบจัง... แฟนพี่น่ารักอ่ะ บอกว่างอนพี่แต่ชงกาแฟให้พี่ด้วย... พี่โคตรรักเลย”

  จากที่นิ่งสนิทกลับกลายเป็นแอบก้มหน้างุดมุดหน้าไปกับโทรศัพท์..

  น่ารักป่ะล่ะ เขินอ่ะดิ

  แอบเขยิบตัวเข้าไปใกล้ๆ ยองแจยังคงก้มหน้าลงกับโทรศัพท์

  “ดูอะไรอ่ะ ดูบ้างดิ”

  “....” หยิบโทรศัพท์หลบ...

  “ยองแจอ่า... งอนไรพี่ บอกพี่มานะ...”

  “....” คราวนี้เบี้ยงตัวหลบ

  ถ้าไม่อยากคุยขนาดนั้นก็ไม่คุย...

  ว่าแล้วก็ยัดกาแฟกับขนมปังเข้าปากแล้วทิ้งหัวลงบนตักของคนที่งอนกดโทรศัพท์อยู่

  “เฮ้ย ! อะไรของพี่เนี่ย”

  “อะไร... พูดได้แล้วหรอ” พูดแล้วยื่นมือไปแตะที่แก้มของยองแจเบาๆ

  “....”

  “งอนอะไรพี่... หืม?”

  “....”

  “น้า ตอบพี่นะคนดี... เมื่อคืนพี่ไปดื่มพี่ก็บอกเราก่อนแล้วนะ... พี่กลับบ้านด้วยนะ ไม่ได้ไปนอนกับสาวไหนด้วย.. งอนอะไรพี่ ตอบซิ?”

  “....”

  “ยองแจ...”

  “หึ...” เบะปากแล้วลุกขึ้นทั้งๆ ที่ผมยังเอาหัวหนุนอยู่ หยิบแก้วกาแฟ แก้วโกโก้ และจานขนมปังไปล้างที่อ่างล้างจาน

  ส่วนผมก็มีหน้าที่เดินตามไปง้อ...

  หมับ !

  “อ้า ! ปล่อยนะ”

  ยองแจที่นิ่งเงียบอยู่ตอนแรก ตอนนี้มาร้องโวยวายอยู่ในอ้อมกอดผม...

  ก็แค่กอดเอวเองนะครับ.. ปกติก็ทำประจำ ทำไมต้องโวยวายด้วยล่ะ

  “แล้วเมื่อไหร่จะหายงอนล่ะ หืม?”

  “ไม่รู้..” พอล้างแก้วกับจานเสร็จก็เอาไปวางให้เรียบร้อย ก่อนจะแทงศอกเข้ามาที่ท้องผมแล้วใช้จังหวะที่ผมกำลังตกใจเดินกลับไปที่โซฟา

  โอเค... เริ่มจะหมดปัญญาแล้วครับ...

  “เห้อ...” ถอนหายใจเบาๆ.. ให้ทำยังไงล่ะ? ง้อแล้วนะครับ เอาจริงๆ ผมก็ไม่รู้หรอกครับว่ายองแจงอนอะไรผมอยู่..

  คิดแล้วก็ไม่รู้จะทำยังไง ได้แต่เดินเอาผ้าเช็ดตัวพาดบ่าเดินเข้าห้องน้ำไป...

  ก็บอกแล้วไง.. ว่าผมไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่เมื่อคืน...

  หรือยองแจจะงอนผมเรื่องนี้???

      แต่อาบน้ำแล้ว... ก็ยังไม่พูดเหมือนเดิม...

  ผมอยู่ในชุดอยู่บ้านกับเสื้อยืดสีขาวสบายๆ ยองแจก็อยู่ในชุดคล้ายๆ กัน.. แน่สิ.. ก็คงไม่ได้มีแพลนไปไหนใช่ไหมล่ะ? ส่วนผมก็ไม่ได้นัดใคร

  ก็เลยมานั่งดูทีวีกันอยู่นี่ไงล่ะ...

  ยองแจยังคงนั่งชันเข่าเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟา

  ส่วนผมก็เปิดดูข่าวการบ้านการเมืองไปเรื่อยๆ ถึงตอนนี้จะมีแต่รายการอะไรไร้สาระอยู่ก็เถอะ

  เพราะงั้นผมก็เลยมานั่งดูช่องรายการเพลงทั่วไปแทน...

  เพลงโน้นเพลงนี้ถูกเปิดไปเรื่อยๆ ผมก็นั่งดูแก้เบื่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเพลงของเจย์ ปาร์ค ดังขึ้น....

  ยองแจผงกหัวขึ้นมาดู แล้วกลับไปเล่นโทรศัพท์ต่อ...

  ทั้งๆ ที่ผมเรียกตั้งนาน.... ไม่คิดจะเงยหน้า....

  ใช่ซี่....

  “เห้อ....”

  สรุปว่างอนอะไรเนี่ย....

  “ยองแจ... พี่หิวข้าวอ่ะ... จะเที่ยงแล้วนะ...”

  “....”

  “นี่จะไม่พูดอะไรกับพี่จริงดิ...”

  “....” ไม่ตอบ.. ทำเพียงยกนิ้วตัวเองขึ้นมากัดเล่นๆ แล้วตาก็ยังจ้องโทรศัพท์อยู่

  “เห้อ...”

  “....” ไม่สนใจและกัดนิ้วตัวเองเล่นต่อไป...

  “พี่หิวแล้วนะ...”

  “....” และยังคงทำเหมือนเดิม...

  “ยองแจอ่า....”

  “....”

  “หยุดกินได้แล้วนะ” พูดแล้วดึงมือที่ข้างที่ยองแจกัดนิ้วออกมา.. เจ้าตัวเงยหน้ามองผม แต่ก็ยังไม่พูดอะไรอยู่ดี...

  “อร่อยรึไง..” ว่าแล้วก็ดึงนิ้วที่ยองแจเพิ่งกัดเล่นไปกัดเบาๆ บ้าง และแอบเลียเบาๆ

  “อ๊ะ !”

  “หืม ?” ยองแจรีบชักมือกลับ แก้มขาวๆ แดงขึ้นมาทีละนิด

  “พี่หิวแล้วนะ...” พูดพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ก่อนจะประกบปากจูบเด็กขี้งอนตรงหน้า ยองแจไม่ไดขัดขืนอะไรเท่าไหร่ ทำเพียงกำเสื้อยืดของผมแน่นและผลักเบาๆ ก่อนที่ผมจะถอนริมฝีปากออก...

  ถึงจะคบกันมานาน แต่ก็ใช่ว่า เด็กคนนี้จะยอมผมบ่อย...

  ผมเลยจะชอบที่เด็กคนนี้เขินจนหน้าแดงเวลาที่ผมจูบ..

  “สรุปงอนอะไรพี่.. บอกพี่มา..”

  “อือ...”

  “ตอบ.. ไม่งั้นพี่จูบอีกนะ...”

  “ก็... เมื่อวาน ที่พี่ไปดื่ม...”

  “พี่บอกเราแล้วนี่นา.. ใช่มั้ย?”

  “ก็... อุตส่าห์.. กลับมาทำกับข้าวให้นี่.....”

  “ห๊ะ?”

  “ก็... ทำไมพี่ต้องบอกตอนเย็นเล่า... อุตส่าห์รีบกลับบ้าน...”

    นี่งอน.. ที่ผมไม่มากินข้าวด้วย... สินะครับ...

  ผมบอกแล้วไง.. แฟนผมน่ารัก...

  “แล้วทำไมไม่บอกพี่.. ว่าทำข้าวไว้”

  “ก็เห็นพี่จะไปกับเพื่อน...”

  “อ่าว... วันหลังมีอะไรก็บอกพี่สิ... แล้วมางอนพี่อย่างเงี้ยะ?” ผมพูดแล้วก็บีบจมูกอีกคนเบาๆ ยองแจยู่ปากใส่ผม..... น่ารักอีกแล้ว.... “ยังไงแฟนพี่ก็สำคัญที่สุดอยู่แล้ว ยองแจสำคัญที่สุดนะ...”

  “อือ....”

  “ถ้าบอกพี่ เดี๋ยวพี่ก็มาหา เราก็ไม่ต้องงอนด้วย ไอ้ที่ไปเมื่อวานก็กลุ่มเดิมๆ ทั้งนั้น วันหลังมีอะไรก็บอก.. เข้าใจนะ?”

  “อื้อ... แล้วก็อีกอย่าง...”

  “หืม?”

    “พี่ฮิมชานไม่อาบน้ำ... เตียงเหม็นอ่ะ...”

      -End-

          ไม่จบก็ได้

    “ยองแจ... พี่หิว...”

  “อือ.. เดี๋ยวแป๊บนึงดิ.. เล่นเกมส์อยู่นะ”

  “สนใจโทรศัพท์มากกว่าพี่มาทั้งวันแล้วนะ ยองแจอ่า... เออ.. แล้วกับข้าวที่ทำเมื่อวานอ่ะ”

  “ก็.... งอนพี่ฮิมชานอ่ะ... ก็เลยเอาเททิ้งให้หมาหน้าปากซอยกินหมดแล้ว....”

  ตอบทั้งๆ ที่ไม่ได้หนมามองหน้ากันเลยแม้แต่นิด...

  “..............”

  “.....”

  “ยองแจ...”

  “เล่นเกมส์อยู่...”

  “พี่หิว...”

  “แป๊บนึง..”

  “ไม่งั้นพี่จะกินยองแจแทนแล้วนะ...”

        .

.

.

.

.

.

.

        “อุก... พี่เจ็บนะ...”

  “ไม่ต้องมาทำหน้ายิ้มกรุ้มกริ่มแบบนั้นใส่เลยนะ ไม่งั้นไม่ทำกับข้าวให้จริงๆ ด้วย ไม่ให้นอนด้วย ให้นอนนอกห้อง !”

    ทำไมแฟนผมน่ารักแต่โหดขนาดนี้เล่า....

  T________T