Stoppen op het hoogtepunt
Het laatste weekend breekt aan. De zweetdruppels staan mij nader op het voorhoofd, een lichte trilling in mijn handen en een kleine verhoging van de hartslag. Vandaag weet ik wat mijn definitieve rank is, hoeveel impact ik heb gemaakt de afgelopen weken.
Zaterdag 15.00 u. Klout wordt ge-updated. Klout, het medium dat mijn populariteit in de digitale wereld in een simpele score in de vorm van een getal samenvat. Was het leven maar echt zo simpel: "Aah, jij daar, jij bent wel een 55 gok ik zo", zoals dat dan zou moeten klinken. Toch maar een raar concept, maar digitaal is het de normaalste zaak van de wereld. En nu om, inmiddels tien over drie, start ik Klout op... Ik log in..."66?!" Uit ik hardop op mijn werkplek in een omgeving met mensen die bij god niet weten waar ik het over heb.
Maar ik wil niet te hard van stapel lopen, Klout is nog niet volledig klaar met updaten. Voor hetzelfde geldt daalt mijn score nog. De doelstelling was om de 60 te halen, maar als 66 werkelijk de score is, dan heb ik mezelf overtroffen.
Toch, in deze waas van enthousiasme en euforie, merk ik hoeveel impact - om maar even in het onderwerp van de dag te blijven hangen - Klout en andere social media hebben gemaakt. Waar het begon met de gedachte: "Wat een onzin, hier heb ik echt geen zin in de komende weken", daar is het nu: "Yes, yes, yes! Ik heb 66, BAM!"
Ik zal blij zijn als dit vak afgerond is. Socialbesitas loert om de hoek en ik behoud liever mijn werkelijke sociale leven. Klout vrat mijn tijd op, en nu heb ik weer de gelegenheid om het echte leven te proeven.

















