Jump around ...

seen from Canada
seen from Netherlands

seen from Singapore

seen from United States
seen from Japan
seen from Canada

seen from Greece

seen from Ukraine
seen from China
seen from China

seen from United States

seen from Belgium

seen from United States
seen from United Kingdom

seen from Türkiye
seen from Germany
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Germany
seen from Poland
Jump around ...
"ismim, üstümden düşecek nerdeyse..."
Ölüm sana bir nefes kadar yakın!
Bir yokoluş olsaydı ölmek geride adı kalmazdı çoğu insanın. Asıl yokoluşu belkide kendimiz yapıyoruzdur. İnsanların kalplerinden yontup atıyoruzdur kendimizi. Geriye sadece varoluşumuz yoruyordur hayatı. Elinde ne kaldı geriye. Hani hayatı üzülüp yok olmak isteyerek yaşıyoruz ya. Ne bıraktık geriye. Dönüp arkamıza neden sadece biz bakıyoruz ki. Bizi kendilerinden iten insanlar gibi niye bizde başka insanları itiyoruz. Hayatı anlamak yerine neden kaçıyoruz. Bir şair gibi. Neden dikilmiyoruz tam karşısına hayatın. İçimizdekileri dökmüyoruz. Korkuyor muyuz? Evet belkide o kadar sorunun cevabı budur. Korkuyoruz. Ama biliyor musunuz? Biz korkuyor olmaktanda korkuyoruz. Biri gelip korkuyorsun hayattan diyince. Korkmadığını iddaa eden insanlar oluyor. Ee o zaman niye kapatıyorsun herkeze karşı kendini. Senden başka kim mahvedebilir ki seni? Neden kendini hayattan silme gereksinimi duyarsın ki? İnsanlar mı? Evet sende insansın. Böyle yaparak başka bir insanın yaşama sebebine engel oluyorsundur belkide. Bu döngü nereye kadar.
Yani diyeceğim o ki. Çok şey kaybediyoruz aslında. Gidince geride adının bile anınmaması koymaz mı insana. Biz yapıyoruz aslında bunu. İçimizdekileri kendimize saklıyoruz. Yaramız var evet ama belkide bu yarayı saran kendi sözlerin olacak. Bir başkasından beklemek yetmiyor çünkü. Bazen başkalarının sözleri içindeki yarayı kapatmıyor. Seni o dipsiz kuyudan çıkarmıyor. Haksız mıyım? Hangi yaranın merhemi oldu insanlar. Sen ayağa kalkıp ben iyiyim demediğin sürece. Hangi yürek kapattı yüreğindeki yarayı sen izin vermeyince? Haksızsam şimdi bırak okumayı. Ama bana sorarsan merak ediyorsun cümlenin sonunu. Sen sen olduğun için hala ayaktasın. Yanında olan insanlar sen tek başına kaldığında beyninde dönen düşüncelere erişemez. Onları durduranda sensin. Bu yüzden bırak insanları umursamayı. Hayır umursa ama seni hayattan bıktırmalarına izin verme. Düşüncelerini içinde saklamak yerine konuşmayıda öğren. Belkide bunu yapmaya ihtiyacın var artık. İnsanların adını unutmasına izinde verme. Ölüm sana bir nefes kadar yakın çünkü.
Geçen gün saçma sapan bi dizide ismin geçti. Canımın bu kadar acıması normal değil.
Kız çocuğunun "Mavi" ismi mahkemelik oldu
Kız çocuğunun “Mavi” ismi mahkemelik oldu
İtalya’da bir kız bebeğe Blu (Mavi) isminin verilmesi, bu ismin erkek cinsiyetiyle ilişkilendirildiği gerekçesiyle mahkemelik oldu.
İtalya'da Milano'da yaşayan bir çift, 1,5 yıl önce dünyaya gelen kızlarına İtalya için sıradışı bir isim olan Blu'yu seçti.
Kızlarını bu isimle nüfus idaresine kaydettiren çifte, geçen günlerde savcılıktan bir tebligat geldi. Tebligatta, aileye, kızlarının ismini…
View On WordPress
Molla Cami