#isturya

[vanessanofiel]

Lami maka basa ug mga BISDAK blogs ba! Hahaha kinsay mga bisdak dri kay ifollow nako! Follow back rapud😗😗😗

[elevenica]

Puta, mamamatay na siguro talaga ako. Pag gising ko kasi ng 6am kanina tinatamad pkong bumangon. Tapos natulog ako ulit. Tapos nagising ako ulit kasi nasusuka ako. Kala ko mapipigil ko pa ung suka ko. Eh pag galaw ko bigla nalang akong sumuka. Puta kadiri. Tas pag tayo ko dumugo ilong ko. Feeling ko talaga mamamatay na ako e. Hahaha char! XD

[elevenica]

inulan na naman ang Foundation Day ng Roces. For sure di na naman nag puntahan ang mga kaibigan kong. hahaha. kawawa naman ang Roces. Laging naulan ang Foundation Day. Di tuloy masaya.. Yung last na Foundation Day ko sa Roces di naulan e. pero tinamad kami. hahaha. Pano ang ex ko po ay bossy kaya ayun kawawa ako. hahaha. nag punta kasi ung tropa sa kanila nun. Nagalit pa sya kasi ayaw namin sumama. Kasi ako gusto ko sumali sa Jailbooth nun. di kasi hinuhuli nun ung mga nasa classroom eh kaya di kami kasali. kaya ayun.. Nag aya si Sam umuwi. nag away pa kami. bwisit un. hahahaha. kawawa eh no under. k. ganda ng last foundation day ko no? XD

[elevenica]

Perfect Timing

"Pag kauwiko sa school. Dumiretso ako sa park. Di ko alam kung bakit gusto kong pumunta dito. Gusto ko sigurong mag isip. Gusto kong mapagisa kahit sandali lang. Pag dating ko sa park rumekta agad ako sa swing. May nag sabi kasi sa akin na pag nalulugkot ka daw sa swig ka daw maupo kaya ngayon susubukan ko yun. Naupo ako sa swing. Hinahanap ko kung san ako komportable. Napatingin ako sa puno. Natulala lang ako. Na walang tumatakbo sa isip ko. Narelax ako. Ok pala ung ganito? Ung wala kang iniisip. Yung nakaupo ka lang..

Maya maya biglang may tumulak sa akin at bglang dumuyan ung swing. “Sino kaya to?” Sabi ko sa sarili ko. Pagtingin ko sa likod nagulat ako! “Uy! Anong gnagawa mo dito? Diba may pasok ka?” “Lalim ng iniisip mo ah! Ako ba yan?” “Mukha mo!” Parehas kaming tumawa. “Mukhang may problema tayo a? Ano ba yan? Nang mabawasan na.” “Wala yun” Natahimik kaming dalawa.. “Tara punta tayo dun!” Bigla kong sabi. “San?” Hinila ko sya papuntang garden. Maganda tong lugar na to. Tago sya kasi may puno at halaman sa paligid kaya nagagandahan ako. “Ngayon ko lang to nakita ah” sabi nya. “Ganda no? Kaso lang ang dumi pero ok lang. Ang romantic no.” “Ano nga kasi ung iniisip mo kanina?!” Kinulit nya ako ng kinulit. “Wala nga. Natulala lang ako bigla” “Sus!” Natahimik kami pareho. Bigla syang nag kwento kasi nagiging awkward na. Matagal tagal din kaming nag kwentuhan. Hanggang sa nanunuod na pala kami ng sunset. Ang perfect nung time na yun. Ang ganda nung place kung nasan kami. Kaming dalawa lang at nanunuod ng sunset. Kulang nalang gitara at ung white light na christmas light para masabi kong perfect talaga ung lugar at ung oras na yon para sa amin.

Nung natapos ung sunset, nag lakad na kami pauwi. Pinauwi ko na din sya kasi madilim na.

Minsan talaga dadating ang isang tao sa di mo inaasahang pag kakataon. May rason pala talaga lahat ng bagay. Minsan di mo alam kung bakit gusto mong pumunta sa isang lugar, di mo alam na may naka takda na palang mangyari sayo sa lugar na yun kaya gusto mong pumunta. Di mo din naman minsan inaasahan na dumating ang isang tao sa buhay mo. Dun pa sa oras na kailangan mo ng kausap. Yun lang pala talaga minsan ang kailangan mo. Ang kausap. Kahit wala ng sense basta may kausap ka at may nasasabihan ka ng mga bagay bagay sa di mo inaasahang panahon.”

[carlobasbas]

Experience ko nung first year kaya idol ko si Kuya John Paul Penuliar.

Values namin nun. Ako ay isang first year student sa Azalea sa Calamba Institute. And like the previous batches(kami yung last batch), si Mam Organo yung adviser namin. So nagdidiscuss siya about college. E disappointed ako nun kasi top 6 lang ako. Saklap e. Pero nakikipagkuwentuhan ata ako nun, kasi I wasn't paying enough attention to Mam e. Tapos bigla na lang niya sinabi ung pangalan ko.

Sabi ni mam, "Carlo, alam mo, naaalala ko sayo ung estudyante ko dati. Si John Paul. Ung valedictorian last year, si Penuliar. Magaling din kasi yun sa math e. Nung nagcollege yung si John Paul, andaming scholarships ang nakuha nun. May tiwala ako sayo. Kaya mo rin yun. Sa UPCAT naman focused sa Math e. Kaya mong maging tulad nun."

So inspired ako, as in. One of the best feelings. Just imagine, top 6 ako at that time. Pwede namang sabihin sa top 1, sa top 2, sa top 3, PERO HINDI! Sa top 6 sinabi! (Anw, naging top 2 rin naman ulit ako so no harm done). Pero ansaya. Nasa akin yung tiwala ni Mam. Para sa kaniya, ako ung makakakuha ng highest sa UPCAT sa room namin. So, I strove hard simula nung marinig ko ung inspiring words na yun.

Tapos nalaman ko may tumblr si kuya, kaya ayun, finollow ko. Tapos tiningnan ko na rin ung mga posts, ang awesome. Haha.

Tapos last June, ininterview kami. About problems, or experiences in school. The same teacher ung nag-interview sa amin, si Mrs. Organo. So tinanong niya ako, "Anong mga balak mo pag nakatapos ka ng high school?"

Ako naman, "Balak ko po magtake ng BS Chem. Eng. sa UPLB" (Grade 6 kasi ako nung nalaman ko ung course na un, long story short, nagka-interes ako sa course na un.)

Sabi naman ni Mam Organo, "Tanda mo pa ba ung pinag-usapan natin dati?" Sabay ngiti.

Ako naman, bumalik ung dating enthusiasm ko, "Opo Mam, tandang tanda ko pa po."

Tapos ayun, naging inspired ulit ako. After two years, kala ko makakalimutan na ni Mam un. Kala ko ako at ako na lang ang makakatanda. Pero hindi, alam pa ni Mam. That put a smile in my face. Grabe talaga. Pakiramdam ko gusto niya talaga ako ung maglead. So ngayong Third Year pinush ko na ung sarili ko. Kasi nung interview, ewan ko kung ako lang, inulit-ulit ni Mam Organo ung phrase na "push through" ewan ko kung may subtle hint about that or masiyado lang akong nag-pay ng attention.

Pero ayun, hanggang ngayon, seryoso na ako sa pag-aaral. Nakaka-inspire talaga e. Na-compare pa ako ni Mam kay Kuya John Paul na alam kong sobrang talino (nakita ko sa mga news sa diyaryo ng CI e), kaya ayun, UP talaga destinasyon ko kahit ayaw ng magulang ko.

Kaya kung mabasa man ito ni kuya John Paul Penuliar, idol po kita. Hehe. Sana po mapagaya ako sayo. Haha. Kahit di niyo ako kilala pero ilang ulit na po kitang nakita sa CI. Yun lang po. XD

[bochacha]

Crazy friends mean much ♥♥♥

Had an overnight party with my High School buddies yesterday (Jovilyn, Jeni, Florabel, Karen, Jeriann, Jake, Ved, Ward, Yow, Yats, Aivan, Bondoc).

Ang saya makipag baliwan sa mga kaibigan na kilala ka from the start. Hahaha. Nakakaloka ung mga biglaang yakagan kasi mas natutuloy talaga kesa naman sa mga matagal na planuhan na hindi matuloy tuloy. HAHAHA.

Slept at already 2am tapos nagising ng 4am. Tapos nakatulog ulit ng 5am tapos nagising ng 7am para magbreakfast. ;3333

Ung tipong pauwi na ng 9am bigla pang nagkayakagan mag MCDo para mag coke float. Hihihihihi. Ang saya ng may kalokohan minsan. Dahil sa sobrang dami ng ice sa mcfloat, nilagay namin yun sa isang tray at tinakpan ng madaming tissue. At gumawa ng ice tower :D HOOORAYYY! Sabay takbo pauwi :D

Blessed night!

HAPPY BIRTHDAY JENNY ANN ♥

[bochacha]

When you try your best but you don't succeed

When you get what you want but not what you need

When you feel so tired but you can't sleep

Stuck in reverse

And the tears come streaming down your face

When you lose something you can't replace

When you love someone but it goes to waste

Could it be worse?

Lights will guide you home

And ignite your bones

And I will try to fix you

And high up above or down below

When you're too in love to let it go

But if you never try you'll never know

Just what you're worth

Lights will guide you home

And ignite your bones

And I will try to fix you

Tears stream down your face

When you lose something you cannot replace

Tears stream down your face

And I

Tears stream down your face

I promise you I will learn from my mistakes

Tears stream down your face

And I

Lights will guide you home

And ignite your bones

And I will try to fix you

  FIX YOU

 Kagabe ko pa gustong iblog tong song na to. Ang sarap pakinggan lalo na kung naiisip mong si Lord yung kumakanta sayo nito. Overwhelming~~

Can you feel me guys? Try to meditate this song. It’s so lovely. There is someone who will fix you when you feel you’re too much broken from the things happening in your life. And that someone is none other than GOD.

First time kong narinig tong song na to nung Monday (February 25, 2013). One of my co-dancers in our ministry tells us to meditate it. He tells us to dance this in our own way just like Freestyle. At first I don’t know what to do. Hindi ko alam kung pano ko to sasayawin sa kung anong nararamdaman ko. Sa song na to namin ibubuhos kung ano ung nararamdaman namin at that time. Whatever it is. Kung nalulungkot ba kame, masaya, galit, napapagod basta kahit ano. I just lie down on the floor and kept listening sa song. And after a while when I opened my eyes naramdaman kong I need to express na what I feel at that moment. So yun I started dancing na. It flows! Wala akong pakialam sa mga tao sa paligid ko :D Ang sarap sa feeling kapag nararamdaman mo yung song :D

I really love God. Thank you Lord for letting me feels this kind of love. I’m loved by You!

[bochacha]

My Family is my LIFE ♥

Ganun pala yung feeling na kapag may napahamak sa family mo, nakakanginig ng katawan. I really want to cry when I hear the voice of my ate and she's saying "Andito kame ngayon sa asiamed. Nasa E.R si mama. Nabangga ung tricycle." I really don't know what to do. First thing na ginawa ko is to pray. Kasi ung kapatid kong bunso umiyak na sa kaba and ayoko ng dagdagan. Gusto ko ipakita na malakas ako. Pero deep inside hindi talaga. I pray hard. Yung tita, tito and lola ko sinamahan kame sa bahay habang wala sila mama, papa and ate. Nakakasira ng ulo ang maghagilap ng mapapaloadan ng 2am. Fail! Walang napaloadan.

God is so good. Nakauwi na ngayon sila mama dito sa bahay. Ayaw ni mama magstay sa hospital. Nakakaawa yung mukha ni mama. Super parang napacquiao. Less drama ako pag dating nila. Pagkarating palang nila mama I made a joke na agad para mapatawa siya. I told her na hindi na muna siya makakapagpost ng pictures sa fb niya kasi ang pangit na niya. And she looks like anne curtis because of her namamagang labi. Everyone laughs! Ang saya. Kahit papano may nagagawa akong bagay na ikasisiya nila. Ayoko naman kasi makita si mama na mas nasasaktan kesa sa mga sugat niya sa face and sa katawan.

Thankful to have friends who prayed for our family lalo na kay mama. And sa bestfriend ko na nagtanong agad kung anong nangyari. So blessed. ;D

BUHAY PA ANG LAHAT! Salamat Tay ♥