keşke o kedi beni yine bulsa
Yine başladığım yere dönüyorum. Bu hesabı açtığım yıl hayatıma devasa bi karamsarlık hakimdi ve senelerdir beni bi insan olmaktan çıkarıp bi robota dönüştürmüştü. Asla gülümsemeyi bilmeyen hiçbir şeyle tatmin olmayan hiçbir şeyi beğenmeyen sadece negatiflik yaymak üzere planlanmış bi robot. Hep filmlerde olur ya, bi an vardır ve o an geldiğinde bilirsin. İşte senle tanışmamız da aynı böyleydi. Yağmurlu bi günde penceremden bakarken görmüştüm güzel gözlerini. Çalıların altındaki karanlık seni gizlese de gözlerin seni ele vermişti. Benim kurtuluşumdun sen. Sevmeyi senle öğrendim, nefreti yenmeyi karamsarlıktan uzaklaşmayı... Hiçbir şeye bu kadar anlam yükleyemiyordum o zaman, dedim ya sadece nefrete ve mutsuzluğa odaklıydım. Üzerinden tam beş yıl geçmiş, sen benim kötü hayatımın noktasıydın. Söylenenin aksine sen bana uğur getirdin umarım hala bir yerlerde hayattasındır, güzel gözlü kara kedim. Keşke gelsen ve beni yine bulsan... Evet sana yine ihtiyacım var.
