#karuwagan

[iskoliwa]

Karuwagan

Ba't bihirang makausap

Kahit 'di naman mailap

Ang tinuring na pangarap

Nagdulot lamang ng hirap

Isipang nagda-dalawa

Sa kanan ba o kaliwa?

Wala rin akong magawa

Sa sarili ay maawa

Ano nga bang tatahakin

Ng nalilitong damdamin?

Tahimik na titiisin

Ang malamlam mong pagtingin

Ito nga ay karuwagan

Sa tapang, may kakulangan

'Pagkat ako ay naiwan

Sa sampung taong nagdaan

[akosichar]

karuwagan

maraming tao ang pinipili na lamang tumahimik kaysa isabahagi ang kanilang naiisip, nararamdaman. kahit kung minsan ay parang papatayin na sila nito dahil sa bigat. sari-saring dahilan kung bakit. ngunit, isa lang ang nakikita kong dahilan, karuwagan.

naduduwag ang tao na sabihin ang kanilang nararamdaman dahil hindi sila handa sa magiging epekto ng isisiwalat nilang saloobin. 

ngunit, mapanganib ang saloobing hindi nasasabi. isipin mo na lang ang epekto ng kapeng umapaw sa isang tasa na nasa ibabaw ng lamesang may puting mantel. at kung hindi mo aagapan ang pag-apaw nito, lalong lalaki ang mantsa, lalong mas mahirap tanggalin ang mantsa. mahabang panahon at tiyaga ang kakailanganin mo upang mabalik sa dating linis at kaputian ng mantel. at yun ay kung maibabalik pa. 

karuwagan. hindi ko mawari kung paano ko ito masusulusyonan. dahil hanggang ngayon, mas ninanais ko pa ring itikom ang bibig, saloobin ang damdaming nais kumawala. 

hahayaan ko na lamang ang panahon na hubugin ako.