Kaunlaran at Progreso, hindi Giyera
seen from United States
seen from Germany
seen from United States
seen from Russia

seen from Russia
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from China
seen from Russia
seen from Malaysia
seen from United States

seen from Netherlands
seen from Malaysia
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from China
seen from Russia
seen from Singapore
seen from Australia
Kaunlaran at Progreso, hindi Giyera
I question filipinos.
Nasaan nga ba ang kinabukasan ng mga kabataan ngayon? Nasaan nga yung tinatawag na Sigaw ng Katarungan sa lansangan? Na saan nga ba si Batman pag siya na ang bahala sa lahat? Kung meron lang anak si Rizal uunlad pa kaya ang bansa? Ako ay isang hypokritong studyante gusto rin magtanong, lalaki ba ako ng tama sa oras na ito?
Kausap...
Mas maganda pang kausap yung mga mas nakatatanda'ng artists kaysa sa mga typical na tao'ng hindi maunlad na puntirya ng puntirya sa mga wala pang trabaho.
Hangga't hindi pa centralized ang wi-fi sa buong Pilipinas, hindi pa 'to matatawag na ganap na mayaman.
Pangarap sa Puso ng Karaniwang Pilipino
Maliban sa mga may panata tungkol sa pagtatakwil ng personal na yaman, sa palagay ko, ang bawat Filipino ay naghahangad ng kaginhawaan at pag-unlad para sa kanilang sarili at para sa pamilya. Kung alam din lang nila kung paano ito mangyayari, hindi nila gugustuhin na ilagay ang kanilang buhay sa awa ng gobyerno, sa halip ay sasamantalahin ang pagkakataon na maging malaya mula sa kakapusang pinansyal. At bagamat gusto nilang magtrabaho para kumita nang higit sa sapat, walang din naman may gusto na mag-ubos ng oras sa paghahanap-buhay hanggang sa mawalan na ng buhay. Walang halaga ang yaman kung wala kang oras para magamit ito. Ang totoo, hindi tayo nagtatrabaho para sa pera; nagtatrabaho tayo para makamit ang gusto natin at magawa ang magpapasaya sa atin. Pero kung ang paraan natin ng pagkita ng pera ang siya mismong magiging dahilan para hindi natin maranasan ang kasiyahan, linalabag nito ang totoo nating hangarin.
Sa madaling salita, ang talagang pangarap natin ay magkaroon ng kalayaang pinansyal at kalayaan sa oras para magawa natin ang gusto nating gawin sa panahong gusto natin itong gawin. Halimbawa ay gusto kong magkaroon ng bahay na may recording studio; malabo itong mangyari kung wala akong sapat na pera. Kung gusto kong maging epektibong magulang, hindi yun posible kung wala akong sapat na oras. Kung gusto kong makasama ang pamilya ko sa dalawang linggong bakasyon sa ibang bansa, kailangan ko ng sapat na pera at oras. Kung may oras ako pero walang pera, kakaunti ang pwede kong magawa; kung may pera nga ako pero walang oras, halos wala rin matutupad sa mga gusto ko talagang gawin, at hindi rin magiging ganap ang aking kasiyahan. Bukod doon, kung habambuhay akong mananatling hindi balansyado—alipin ng kahirapan o kaya ay alipin ng oras—nangangahulugan na may mali sa paraan ng aking pamumuhay at sa paraan ko ng pagpapahalaga. Kaya lang, ang nakakalungkot na katotohanan ay ganito ang karamihan sa atin: namumuhay at namamatay sa kakapusan, o kaya naman ay nagpapakamatay sa paghahanap-buhay. Hindi natin gusto ang ganitong buhay. Hindi ito ang pangarap natin. Ang pangarap natin ay kaunlaran at kasiyahan para sa bawat isa. Sa paggawa natin araw-araw, sa pangarap na ito dapat nakaturo ang ating direksyon.
Assessment for the First Visit
Kaunlaran Community Support group is located in Bagong Silang, Caloocan. For our first visit we were accompanied by Kuya Darren from COSCA, and we went there via KimWong's car and it took us about an hour and a half to get there.
The daycare center is located just outside a residential house, the size is around 3/4 of a normal room in Yuch. The outside wall has faded paintings and moss and the some parts of the inner wall has faded paint and the others has no paint at all. There's also a wooden wall (looks new and no paint) where the learning materials are posted. I think the chairs are ok, but the paint is already faded. There are 2 shelves that are very old and the contents are not organized. The teacher's desk is already old as well.
According to Kuya Darren, the teacher/admin/owner of the house, the daycare really needs a kiddie learning corner to cater to the 3-4 year olds. So we will go through as planned, we're gonna make the corner but the place really needs modification. "Sayang naman kung gagawin yung kiddie/learning corner if we don't fix the other things, our efforts might just go to wastes." Kims, Gaston and I think that for the implementation would take us 2 visits. One for the modification of the place and the other one is for the building of the corner.
However, since there was only four of us who made the ocular, we are still going to talk about if we can gather enough resources and funds for the little modification of the place. And we would also have to ask our other group mates if they want to do it or not. Basically we just want to make the place more children friendly, paint the walls and put a cork boards on the new wooden wall so that they won't have to fill it with tumb tacks when they put up posters.
Photos from the Ocular.
“Bayanihan” Musika at Liriks ni: Lady Chatterly I Alvaro-Sumbeling I Bayanihan kaya natin 'to Ang tugon sa ating mga pangarap Magkaisa para matupad Kapayapaang matagal nang hinahangad KORO Bawat isa ay may tungkulin Pangarap ng bansa ay ating abutin Sa mapayapa at maunlad na PILIPINAS May pagkakaisa’t malasakit na wagas II Kaibigan iwan ang sandata Makulay na kinabukasa'y abot na Sama-sama para sa Republika Kapayapaang bigay ang pag-asa (repeat KORO) TULAY 1 Iisang bansa... Iisang diwa... Iisang lahi... Iisang minimithi... TULAY 2 Kung may kapayapaan, May kaunlaran, Kung walang labanan, Lahat makikinabang. Bayanihan... Para sa'tin 'to (Repeat TULAY 2) WAKAS Bayanihan... Kaya natin 'to...