..
Victor Hugo, Aşk nemidir, diye soruyor ve tarif ediyor.
"Sokakta çok fakir aşık bir genç adamla tanışmıştım.
Şapkası eskiydi, paltosu yıpranmış, ayakkabısından sular geçiyordu ve gönlünden yıldızlar."
Güle oynaya bir aşk yok.
Lay lay lom bir aşk asla yok.
Aşk, ateşe atmaktır, kanser olmaktır, canan için yanmak/yakmaktır, garip olmaktır.
Ben sana aşık bir adam,
ben senin için yanan bir adam...
Bir halime bakıyorum, birde insanlara...
Kimseler âşık değil mi bu şehirde?
Kimseler, bir meydanın kanepesinde kimseyi beklemezmi, sokak sokak dolaşmazmı...
Yüzünü bir dakika görmek için kimsenin....!!
Bu şehrin tek aşığı benim azize...
Her gün sokağından geçen,
Her an sesine hasret duyan,
Gözlerini görmek için, gözünden yaş akıtan,
Bir gel demene, bin kez gitmeye hazır bekleyen,
Umutlarını eskitmeyip, her gün bir umut eken,
Sararan yaprakları yeşile, geceyi gündüze boyayan bir aşık...
O, benim işte...!
Senmi..?
Alamadığım nefes,
Veremediğim cansın...
