#kitapelestirisi

[trtuck]

#onyargılar a hem mizahi hem görsel açıdan bir daha bakmak isteyebilirim, hatta bir daha, bir daha... sadece atlas değil, üzerine düşünecek birşeyler arayanlara, biraz da gülmek isteyenlere 🤔😏🙄😊 #yankotsvetkov #önyargıatlası #nailkitabevi #atlasofprejudice #kitap #okumakiptiladir #insanokur #okuyalım #kitapelestirisi #banabikitaponer #kitaponerisi #bibliyoman #bookstagram #books #bibliophilia

[trtuck]

kedi yok, kahve yok, fındık fıstık yok, olsa olsa vampir minion var. resmen beynimi emdi kitap! 😥 bu kadar kuru anlatılan bir biyografi okumadım😰 kitabın yarısına verdiğim emeğin hatrına, karakterinden çok hoşlanmasam da #elonmusk ın yaptıklarına merakımdan son bir gayretle bitirmeye çalışıyorum. bu kitap aracılığıyla yeni bir kavram edindim: vampir kitap 😂 #ashleevance #buzdagiyayinlari #kitap #okumakiptiladir #insanokur #okuyalım #kitapelestirisi #banabikitaponer #kitaponerisi #bibliyoman #bookstagram #books #bibliophilia

[defterarkasioykuleri]

Dan Brown - Cehennem üzerine.

Bildiğiniz üzere Dan Brown'un son kitabı Inferno, Türkiye'de 'Cehennem' ismi ile satışa sunuldu. Kitabın ön kapağı yurt dışındakiler ile aynıyken, arkasında öncemli bir değişiklik yapıldı; diğer basımlarına karşın, arkada bir Ayasofya fotoğrafı vardı; çünkü Dan Brown'un eşsiz kurgusu, Istanbul'da çözümleniyordu! Öncelikle şunu söylemeliyim ki; Dan Brown, Kayıp Sembol ile gözümden düşmesinden sonra bu kitapla tekrar ait olduğu yere çıktı. Yazarın kitabı yazarken etkilendiği temel nokta, ünlü İtalyan ozan Dante Alighieri ve yazarın en önemli eseri olan La Divina Commedia; yani İlahi Komedya. Bu ünlü epik şiir ile ilgili kısa bir bilgi geçecek olursak; 14.yy'ın ikinci yarısında yazılmış, şairin Cehennem, Araf ve Cennet'te geçen deneyimlerini aynı adlı bölümlerde anlattığı bir eser kendisi. Dan Brown, bu eserinde de adeta iyi bir arkadaş olduğumuz Robert Langdon karakterini yine kullanmış ki bu da doğru bir seçim olmuş. Adamımız Langdon ile birlikte, Dan Brown'un o tanıdık, bildik güzel anlatımlarıyla Floransa sokaklarında, en gizli dehlizlerde, dolanıp duruyoruz. Ayrıca Brown, bu kitabında gözlemlediğim, önemli bir şeyi kurguya katmış; diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitabında da şaşırtmaca usulü ile okur kitabın içine çekiliyor, fakat bu şaşırtmaca Langdon'a öyle bir ustalıkla uygulanmış ki kitabın içinde, Langdon'ın gerçekte o an ne hissedebileceğini bire bir tecrübe ediyorsunuz. Kitaptaki düğüm, Istanbul'da son buluyor. Eğer kitapla ilgili bir tanıtım yazısı okumadıysanız, bunu Türk yazarlardan okumamanızı rica edebilirim. Zira kendileri televizyonda bas bas bağırarak kitabın geçtiği, düğümün çözüldüğü son mekanı anlatmışlar ve bu can sıkıcı. Kitapta bu yer oraya gidene kadar anlatılmıyor fakat benim gibi önceden fark etmeden duyduysanız, son 150 sayfada bunu tahmin etmek ve yanılmamak çok can sıkıcı oluyor. Kitabın fiziksel özelliklerine bakacak olursak, ciltli basımı özenli olmuş ve koleksiyonerler için bir alternatif olmuş. Fakat, kitapta "samanlıktaki iğne" kadar da olsa bir yazım hatası, ve bir kez de fazladan bırakılmış cümleler arası boşluğa rastladım. Bunlar göz ardı edilebilecek şeyler; zira İpek ve Petek Demir kardeşler harika bir çeviriye imza atmışlar. Bir kitabı çevirmek, kitabı yeniden yazmak gibi olduğundan, bu ciddi performansları için onları tebrik ediyorum. Kitap, karton kapak haliyle 20 TL, ciltli haliyle 27 TL fiyatla Kitapyurdu'nda satışa sunulmuş durumda. Bunu da göz önünde bulundurmalısınız, zira sahaftan alan bir arkadaşım karton kapak halini 28 TL gibi fahiş bir fiyata satın almış. Kesinlikle tavsiye ettiğim bir kitap olduğunu belirterek, bir sonraki yazıda görüşmeyi temenni ediyorum. Hoşçakalın, keyifli okumalar!

[defterarkasioykuleri]

J.R.R. Tolkien - Hobbit üzerine.

Merhaba! Uzun zamandır koruduğum bir suskunluk söz konusuydu, fakat şimdi bunu bu yazım ile bozacağım. Hobbit, benim uzun zamandır okumayı planladığım bir kitaptı aslında. Evde otururken arkadaşımdan "oğlum kütüphanede Hobbit'i buldum!" demesi ile bu hevesim tekrar canlandı ve nitekim ertesi gün kimselere kaptırmadan kitabı aldım. Okumam, sınavlarım nedeniyle yaklaşık bir hafta sürdü ve size kitabı okurken yaşadığım izlenimleri aktarmak istiyorum. Hobbit, J.R.R. Tolkien’in oğluna geceleri okumak için yazdığı bir masal aslında. Bunu okurken hissedebiliyorsunuz zira dil de yetişkinler için yazılmış, edebi bir eserden ziyade bir masal tadı veriyor. Ayrıca kitabın muhtelif bölümlerinde gerek Elflerin, gerek Goblinlerin, gerekse karakterlerimizin söyledikleri şarkılar es geçilmemiş ve Tolkien bunları ustalıkla masalına eklemiş. Kitap, ayrıca efsanevi Yüzüklerin Efendisi serisine giriş niteliğinde. Zira bu kitapta Gollum’u, Gandalf’ı yeni yeni tanıyoruz. Yani bir bakıma fragman gibi olmuş da diyebiliriz. Tolkien, masal da olsa kitabını ciddiye alarak yazmış olacak ki, iki de harita çizmiş içerisine. Birincisi karakterlerimizden Thorin’in büyükbabası Thror’un el çizimi haritası, diğeri ise daha profesyonel, araziyi daha net gösteren ve sizi iyi yönlendirecek bir harita. Ayrıca Thror’un haritasında yer yer Tolkien’e ün kazandıran, kendi kurduğu dilin harfleri de yer alıyor. Kitabın herhangi bir yerinde harflerin Latincelerine çevrilmiş hallerini bulamadıysam da, yine de bu ince ve dikkate değer bir detaydı bana göre. Hoşuma giden diğer bir detay ise, Tolkien’in her bölümün başına -19 bölüm toplamda- o bölümle ilgili yuvarlak çerçeveler içinde birer tasvir çizmiş olması. Bu tasvirler de başta anlamsız gelse de, bölümü bitirip döndüğünüzde, aslında bunun da küçük bir ön gösterim (fragman da denebilir fakat Türkçe’yi kullanmak gerek) olduğunu sezinleyebiliyorsunuz. Küçük bir not düşecek olursam; şu ana kadar anlattığım her şey, İthaki Yayınları’nın bastığı Hobbit için geçerli idi. Diğer yayınevleri bahsettiğim haritaları ve tasvirleri yayınlamışlar mıdır, bilmiyorum açıkçası.

Son olarak çeviriye gelecek olursak, bir sıkıntı görmediğimi söyleyebilirim. Belki Tolkien’in yazdığı şarkılar daha özenli çevrilebilirdi fakat bu da göze batacak bir sorun değil bana göre. Kesinlikle tavsiye ettiğim bir kitap, Hobbit. Meraklısı varsa mutlaka okumalı. Sevgiler!

[defterarkasioykuleri]

Buz ve Ateşin Şarkısı -Taht Oyunları Serisi- Üzerine.

Taht Oyunları, dizisiyle beraber acayip gündeme gelen bir seri. Merak eden ve bunun yanında "Nasıldır?" diye kafasında soru işaretleri olan pek çok insan var. Umarım bu konuyu biraz açıklığa kavuşturup meraklarınızı giderebilirim. Öncelikle, "Dizi mi, kitaplar mı?" sorusuna gelirsek, KESİNLİKLE kitaplar. Bu, benim için her kitap-dizi/film konusunda böyle. Uyarlamalar ne kadar başarılı olursa olsun, işin en nihayetinde bu bir 'uyarlama'. Yani sizin hayal güçlerinizin dışında, yönetmenin hayal gücü ve imkanları ile sınırlandırılmış bir görüntü dizisi. Oysa hayal gücünün sınırlaması yok. Algılamalar kişiden kişiye göre değişecek bir şey.  Kitaplar, alışılagelmiş "tanrısal bakış açısı" ile yazılmış değil öncelikle, ki bu da alışması ve benimsemesi en zor olan şey. Fakat düşünce orijinal ve zekice. Özellikle alıştıktan sonra diğer kitaplara göre daha güzel bir seçenek olduğunu düşünüyor insan. Kitabın ana dizilişi şu; "Bran", "Catelyn", "Eddard", "Tyrion" ... başlıklı bölümler var. Başlıkta adı geçen karakter kimse, o karakterin bakış açısından anlatılıyor olay. Dediğim gibi, başta alışması çok zor çünkü çok açılı bir görüşe sahip oluyorsunuz. Bunun yanında, alıştığınızda çok zevkli olan bir düzen bu. Bir olaya bakarken önce Robb, sonra Arya, sonra Sansa falan oluyorsunuz ve kendinizi o karakterin yerine koymanızda bu size artı bir avantaj sağlamakta.  Serinin en büyük eksisi, içinde çok karakter barındırıyor olması. Yeni başlayan biri ilk 100 sayfada adeta bir karakter keşmekeşinin içinde bulabiliyor kendini. Fakat bu sorun önceden düşünülmüş, ve her kitabın arkasına koyulan "Ekler" bölümünde ana karakterlerin dış özellikleri ve bağlı bulunduğu hanedanlar, yan karakterler ise kısaca tanımlanmış. Ayrıca her hanedanın başlığının adında o hanedanın arması, alışılagelmiş atasözü gibi ince detaylara da değinilmiş ki bu unutmaların önüne geçecek bir şey.  Başlayacak olanlara bir kaç tavsiyede bulunacak olursam, öncelikle ilk kitabın kalın olmasından -800+ sayfa- korkup, kitap hakkında ön yargılara sahip olmamalarını öneririm. Bunun dışında, kitabın gerek yazılış biçimi, gerekse çok karakter barındırması, seriye yeni başlamış birini kolaylıkla bezdirip vazgeçmesine sebebiyet verebilecek bir durum. Fakat bu da okuru etkilememeli diye düşünüyorum. En değerli madenler, en zor kazılardan sonra ulaşılan şeylerdir. Bunu da öyle düşünebilirsiniz. Ara ara sıkılmalar mutlaka olacaktır fakat genel anlamda çok güzel, sizi o zamana götürebilen bir seri.  Ayrıca son tavsiyem, gürültülü ortamlarda açılıp okunmaması yönünde olacak. Zira az evvel bahsettiğim gibi, kafa karışıklığına kolayca sebebiyet verebilen bir kitap ve böyle ortamlarda yarım yamalak okumanız, sizi onlarca hatta yüzlerce sayfa geriye götürebilir, tekrar okumak zorunda kalabilirsiniz.  Merak eden varsa, ben serinin ikinci kitabı olan Kralların Çarpışması: Kısım I'in sonlarındayım şu anda. Fakat seriye başlamadan önce benim gibi aklında bir çok soru olan arkadaşlar için böyle bir yazı yazma gereği duydum, umarım amacıma ulaşabilmişimdir. Keyifli okumalar!

[defterarkasioykuleri]

'Fedailerin Kalesi Alamut' üzerine.

Uzun süredir beklediğim kitabı en sonunda ele geçirdiğimi bir kaç gün evvel duyurmuştum. Nihayet arzuladığım kitabı bitirdim az önce. Şimdi biraz konuşma vakti. Öncelikle, kitap düzgün bir çeviriye sahipti bence. Bu konuda Koridor Yayınları'nı ve çevirmeni kutluyorum. Aceleye getirilmemiş.  Kitaba başlamak isteyenler, kanımca Hasan Sabbah ve öğretisini ciddi bir şekilde olmasa da araştırmalılar, zira körü körüne tarihi bir romana başlamak bence pek doğru bir yaklaşım değil. O yüzden, burası önemliydi. Diğer bir nokta, az da olsa liseden kalma felsefe bilgilerinizi hatırlamanızın size bu kitabı okumada kolaylık sağlayacağı. Çünkü kitapta, "... ve onlar, kendilerine başka bir dünya sunan Platon'un peşinden gitmeyi seçtiler." tarzı bir ifade geçiyor Hasan İbni Sabbah, yani kitaptaki adı ile Seyduna'nın yaptığı konuşmaların birinde. Şimdi burada Platon'un ünlü İdealar Dünyası kuramını hatırlamanız, sizde bir boşluk kalmasını engeller diye düşünüyorum. Ayrıca, eğer bu bilgilerinizi birazcık olsun hatırlarsanız, Hasan Sabbah'ın düşüncelerinin buram buram Nihilizm koktuğunu, ve bunun giderek hastalıklı bir hal aldığını da fark etmeniz kolaylaşacaktır. Kitabın anlatımına gelecek olursak, akıcı bir şekilde örülmüş olduğunu görebiliriz. Kitabı okurken karşılaşacağınız bol ve sıkmayan tasvirler, sizi Alamut'ta adım adım gezdirecektir. Diğer bir yandan yazar, karakterlerin davranışlarının değerlendirilmesi konusunu size bırakmış. Yani bu iyidir, bu kötüdür diye bir ayrıma gitmemiş. Fakat siyasi yahut hayata dair düşüncelerini, biraz dikkat ederseniz diğer kişilerin, düşünceleri ve konuşmalarının içine enjekte ettiğini fark edebilirsiniz. Bu konuyu eleştirmiyorum, çünkü her yazar kendi düşüncelerini yansıtır ister istemez. Fakat dini eleştiriler yapılırken sürekli Kur'an üzerine gidilmiş olması, Hristiyanlıktan ve İsa'dan bahsetmek yerine bütün okların İslam'a ve Hz.Muhammed'e çevrilmiş olmasının beni rahatsız ettiğini de söylemem gerek. Evet, konusu ve olayların geçtiği coğrafi bölge açısından İslam üzerine ağırlık verilmesi bir nebze doğal karşılanabilir, fakat tüm ağırlığın buraya konması başka anlamlara yorulabilir. Bunun dışında, Büyük Selçuklu devleti anlatılırken barbar olarak gösterilmişti. Elbette, bu Hasan Sabbah açısından bakıldığında normal karşılanacak bir şey. Buraya kadar bana söz hakkı doğmuyor. Fakat devletin İran kökenli olduğu, gelen Türklerin bu devletin kökünü kazıyacağı konusundaki konuşmaları açıkçası anlayamadım. Zira tüm kaynaklarda Büyük Selçuklu Devleti, bir Türk devleti olarak geçer. Burası da dikkate değer bir ayrıntı.

Genel hatlarıyla, okunmaya değer bir kitaptı 'Fedailerin Kalesi Alamut'. Kitabı bitirdikten sonra, bu derin Haşhaşi öğretisini daha yakından incelemek isteyeceğiniz aşikâr. Eğer gerçek bir okuyucuysanız, kitaptaki anlatımlar ve sonrasında sizin merakınızdan doğan araştırmalar, size tarih konusunda ilginç bilgileri rahatlıkla kazandıracak, yararlı bir kitap. Yazıyla ilgili dipnot: Bu, benim yeni konseptim aslında. Hepiniz az çok bilirsiniz artık öykü konusunda çok ısrarcı olmadığımı. Yani zorlamıyorum, gelene dek bekliyorum. Fakat buraların da boş kalmaması gerektiğini düşünüyorum. Bu yüzden, faydalı bir şeyler yapma yoluna gittim. Umarım siz de desteklersiniz.   

[defterarkasioykuleri]

Kürk Mantolu Madonna üzerine.

Merhaba! Bildiğiniz gibi Kürk Mantolu Madonna son zamanlarda her yerde boy göstermeye başladı. Hatta Tumblr'da bir paragrafı orada, bir paragrafı burada derken parçalar halinde tüm kitabı paylaştı millet.  Bunlar üzerine, "Bu nasıl bir kitap ola ki insanlar bu kadar yayınladılar?" diyerek kitabı edindim. Şimdi naçizane, izlenimlerimi aktarmak ve bu kitabı merak edip alacaklara yol göstermek istiyorum. Kitap, Raif Bey etrafında dönüyor. Onun ketumluğu, sürekli durgun oluşu.. Sabahattin Ali, Raif Bey'i merak ettiriyor bize. Sonra da onun iç dünyasını bize açarak, ortaya muhteşem bir tablo sunuyor. Kitap, bence baştan sonra akıcı bir özelliğe sahipti. Bunu, kitabın hiç başından kalkmadan bir günde bitirişime dayanarak söyleyebilirim. Sıkıcı yanları bence yok, zaten 160 sayfaydı.  YKY yayınları, kitabı sadeleştirmeden basmış ki ilk defa bu türde bir şeyi destekledim. Halbuki bazı kitaplar cidden anlaşılmaz oluyor sadeleştirme işleminden geçirilmediğinde. Yahut, sayfada yazıdan çok not bulunuyor ki bu da okuru sıkar. Bu kitapta böyle bir sorunla karşılaşmıyorsunuz. Dil, ağırlıktan uzak. Bazı kelimeler anlaşılmıyor sadece, onu da sayfa sonunda not düşerek çözmüş YKY yayınları, ki bu kelimelerin sayısı az.  Genel olarak enfes bir kitaptı. Açıkçası kitabı alacağınız yerde, yahut birinden "Aşk hikayesi süperdi yaa" diye bir şey işitirseniz, günümüz aşk anlayışıyla yazılmış olduğunu zannedip kitaptan uzaklaşmayınız. Zira Sabahattin Ali, anladığım kadarıyla pek çok kereler eleştirdiğim Elif Şafak hanım gibi başka nedenler için yazmak yerine, kendisi için yazmış. Şu ana kadar okuduğum-yazdığım kadarıyla söyleyebiliyorum ki, bir kitap yahut şiir yahut öykü eğer ki mutlu olunduğu için, hoşa gittiği için, rahatlamak için veya başka kişisel nedenler için yazılırsa kaliteli oluyor. Fakat eğer amaç ünlü olmak, para kazanmak, beğenilmek, çok okunmak-çok satmak gibi nedenlere kayarsa, eserin kalitesi de o denli düşüyor.  Okumak da böyle. Eğer merak ettiğiniz için okursanız, kitap sıkıcı olmaz sizin için kolay kolay. Ayrıca, kitaptan edineceğiniz her fikir de o denli verimli olur. Ama eğer herkes okuyor diye okumak istiyor ve sürü mantığıyla hareket ediyorsanız, hiç bir kazanç sağlayamazsınız. Kürk Mantolu Madonna, şu sıralar zannımca ikinci şıktaki şekilde okunan kitaplardan. Ben bu kitabı, merak ettiği için okuyanlara şiddetle tavsiye ediyorum. İkinci şıkkı seçmiş arkadaşlara da rica ediyorum, lütfen her şeyde olduğu gibi bunun da tadını kaçırıp, kaliteli olan bir şeyi git gide kalitesizleştirmeyin. Görüşmek üzere!

[defterarkasioykuleri]

Açıkçası Kayıp Sembol beni hayal kırıklığına uğrattı.

Hele Melekler ve Şeytanlar gibi bir kitaptan sonra. Dan Brown, Masonlar ve Illuminati üzerine yazdığı o kadar şeyden sonra, son kitabı Kayıp Sembol ile resmen onları övmüş. "Masonluk aslında sapkın bir tarikat değildir, en başından beri yanlış anlaşılmıştır." tarzı cümleler sürekli kitapta dolanıyor. Kurgusunun akıcılığı tartışılamaz. Ama düşünce sistemi bakımından, Dan Brown diğer iki kitabının ana fikriyle taban tabana zıt bir kitap yazmış bu kez. Ben bunu "masonlardan ultimatom almak", yahut "Dan Brown, masonların arasına katıldı ve örgütünü yüceltmek için bu kitabı yazdı." olarak yorumlayabilirim ancak. Bir olasılık daha var; Dan Brown, o akıcı kurgusuna rağmen, aslında bir gündem yazarı. Gündeme nasıl uyacaksa, öyle yazıyor. Bilemeyeceğim, bu yüzden hakkında kesin bir yargıya varmam olanaksız. Tek bildiğim şu; Kayıp Sembol, beklediğimden çok farklıydı.